Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

j87Από Ελλάδα είχα φύγει με ένα πεντοχίλιαρο, το οποίο είχα ήδη φάει μέχρι την Ηγουμενίτσα. Το υπόλοιπο ταξίδι, πέντε μέρες, ήταν κερασμένο από τους συνταξιδιώτες -από κάποιους εθελοντικά, από άλλους όχι.

Το πρώτο βράδυ στο καράβι έβαζα τον Τόξικ να παραγγέλνει φαγητό και μετά τον έστελνα στην πλώρη να δει αν φτάνουμε, μια ώρα μετά τον απόπλου κι ενώ το ταξίδι θα διαρκούσε ως το άλλο πρωί, αυτός ξαναρχόταν, συστηνόμασταν επειδή δε θυμόταν κανέναν από την εκδρομή, ξανάδινε παραγγελία, ξανάφευγε και τρώγαμε όλη νύχτα τσάμπα. Ο Κώστας κι ο Νίκος έβαλαν πλάτη όπου χρειάστηκε, αν και ήμουν εφοδιασμένος με τα περισσότερα: Ξενοδοχεία πληρωμένα, τσιγάρα, πρωινά. Αλλά το φαγητό ήταν στη διακριτική ευχέρεια των αδερφών μου. Δεν πείνασα, πάντως.

Κι όταν πας Γιουροντίσνεϊ χωρίς φράγκο (ούτε ελληνικό, ούτε γαλλικό) δεκαεφτά χρονών παιδί, όσο να πεις ζηλεύεις τους λεφτάδες δικούς μας που κατάφεραν να μπουν στα ενδότερα και να τρομοκρατήσουν όλα τα παιδάκια στους Πειρατές Της Καραϊβικής και το Τρενάκι και γενικώς υπήρξε μια αναστάτωση σε όλο το διάστημα που βρεθήκαμε, με τα κασκόλ στα κεφάλια και τα συνθήματα και τα φλάι και όλη τη γνωστή, κλασική ομορφιά του Παοκτσήδικου Λαού, στο πιο ονειρεμένο περιβάλλον της Ευρώπης, που το μετατρέψαμε σε εφιάλτη και δεκάδες ψυχίατροι ακόμα βγάζουν μεροκάματο από τα τραύματα που δημιουργήσαμε σε κόσμο πολύ στο Παρίσι. Με την καβάτζα της μάνας πήρα ένα κουκλάκι Μίκι για την αδερφή μου, ένα μπρελόκ Γκούφι για μένα και ξόδεψα σχεδόν όλη την παραμονή μου εκεί κυνηγώντας Γαλλίδες (και κάποιες Κινέζες) και προσπαθώντας να μπω στον μεγάλο παιδότοπο με τα μπαλόνια πείθοντας τη ρεσεψιονίστα πως είμαι «δε σον οφ ΠΑΟΚ πρέζιντεντ μίστερ Βουλινός». Ο Άντι μου έφερε δώρο από μέσα δυο πειρατικά σημαιάκια, τα οποία δεν έχω ιδέα πού βρίσκονται σήμερα, ίσως να τα άφησα καρφωμένα στα κάγκελα του Παρκ Ντε Πρενς.

Χερούλι

Χερούλι

Σελίδα 59: «Επέλεξα ν&a ...

Read more
Βόθρος

Βόθρος

Στις 10 Μαΐου 2013 ήρθε το τέλος εποχής στην εθελοτυφλία και των τελευταίων φιλάθλων του Ολυμπιακού ...

Read more
Παοκτσής

Παοκτσής

Εκτός από μια τριετία που ασχολήθηκα με τις εκδρομές, πριν από είκοσι χρόνια και βάλε, θεωρώ τον εαυ ...

Read more
Ανκόρ

Ανκόρ

Θα ‘χε περάσει κάνα μισάωρο από τη λήξη. Χτύπησε το κινητό, ρε σεις, ακόμα μέσα είστε, τι κάνετε τόσ ...

Read more
Πελατάκια

Πελατάκια

Ο φίλος μου, ο Βαγγέλης, συμπέρανε κάτι που πάει κάπως έτσι: Ο Παοκτσής θέλει να συμπεριφέρεται ως ο ...

Read more
Φανέλα

Φανέλα

Φανέλα έχω πάρει δύο φορές στη ζωή μου. Η πρώτη ήταν ιστορική, καθώς επρόκειτο για τη φανέλα με τον ...

Read more
Ποδόσφαιρο-2015

Ποδόσφαιρο-2015

Προσωπική Ανασκόπηση: 15 πράγματα που θα θυμάμαι από την ομάδα ποδοσφαίρου του ΠΑΟΚ το 2015. ...

Read more
Αφίσα

Αφίσα

Το είχε ξεκινήσει ένας συμμαθητής μας στο σχολείο, κάπου στα 1987-1988. Έκατσε και έστειλε γράμμα στ ...

Read more
0011

0011

O πάτερ-Εφραίμ είναι ο ά&n ...

Read more
Αναλγητικό

Αναλγητικό

ΠΑΟΚ-ΑΕΚ 73-71. Δε θυμάμαι από πότε έχω να δω παιχνίδι στο μπάσκετ που το πήρε η κερκίδα. ...

Read more
Τούβλα

Τούβλα

Ξυπνάς κάθε πρωί με το άγχος τι μαλακία θα διαβάσεις πάλι και πόσο ρεζίλι θα γίνεις ως Παοκτσής. ...

Read more
Χανόμαστε

Χανόμαστε

Ρε θα σκάσω μ’ αυτή την ιστορία. Ποιος το έγραψε; Ο Νίκος; Η Έφη; ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.