Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

30 0040Κάποιοι κουστουμαρισμένοι μας μιλούσαν από το βήμα με τις ώρες και ήταν τόσο βαρετά όσα έλεγαν αλλά και η ζέστη του μεσημεριού μας είχε τσακίσει που είχαμε αράξει, σ’ εκείνο το περιβόητο «Συνέδριο Συνδέσμων» που είχε οργανώσει ο σωτήρας Μπατατούδης το καλοκαίρι του 1997, χωρίς πλέον να ακούμε τι λένε. Παρά τη φαινομενική του ανία και τους μορφασμούς που πρόδιδαν χαμένο χρόνο, ο Ζοζέ αποδείχτηκε πως ήταν ο μοναδικός που όχι απλώς παρακολουθούσε αλλά έφτιαχνε από μέσα του ολόκληρο μανιφέστο, ζυγίζοντας τα λεγόμενα των διοικητικών. Στην πρώτη ευκαιρία πήρε το λόγο: «Δηλαδή, για να καταλάβω, μας μαζέψατε εδώ για να μας εξηγήσετε πώς θα γίνουμε ρουφιάνοι της ΠΑΕ»; Δεν είναι έτσι τα πράγματα, «ρε ξέρω εγώ τι λέω τώρα, άσε, κατάλαβα, δε χρειάζεται να το μιλήσουμε περισσότερο». Οι Σύνδεσμοι να δώσουν το καλό παράδειγμα και τα μέλη τους να αναφέρουν στη διοίκηση περιπτώσεις όπου το Σήμα του ΠΑΟΚ γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης χωρίς άδεια, σε μπλουζάκια που πωλούνται έξω από την Τούμπα, σημαίες, πανιά, σουβενίρ. «Ρε καθίστε καλά, ρε». Τα γάμησε όλα, με δυο κουβέντες. Όπως πάντα, όταν κανείς δεν έλεγε το προφανές, το έλεγε αυτός.

0001

0001

Ιανουάριος 1990. Ο ΠΑ&Omicron ...

Read more
Φλώροι

Φλώροι

Πριν από τρία χρόνια είχ&alp ...

Read more
Γέννα

Γέννα

Στην 4Α άναβαν φωτιές &kappa ...

Read more
Αόρατοι

Αόρατοι

Δηλώνω δημοσίως πως εγώ δε σας τα ‘λεγα εδώ και καιρό. Αλήθεια. Δεν είμαι ο τεράστιος ποδοσφαιράνθρω ...

Read more
Παπαδόπουλος

Παπαδόπουλος

Δεν ξέρω πόσες εκδρομές έχω πάει, αλλά έχω γνωρίσει πολύ κόσμο τόσα χρόνια στα πήγαινε-έλα (ή «πάνε- ...

Read more
Επανάστασις

Επανάστασις

Συγκεντρωμένο το &alpha ...

Read more
Αμαζόνες

Αμαζόνες

Είχαμε περάσει την Κυριακή όπως θα πρέπει να είναι η Κυριακή, με φίλους στο σπίτι, παιδιά να χοροπηδ ...

Read more
Χορτάστε

Χορτάστε

Όταν η ομάδα μας χρειά& ...

Read more
Λουκούμι

Λουκούμι

Το περσινό φάιναλ φο&r ...

Read more
Χαράμι

Χαράμι

Κοινός τόπος των ανώρ&i ...

Read more
ACAB

ACAB

Η είδηση είναι αληθ&iot ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.