Πιάτσα

Πιάτσα

Τα τελευταία...

Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

  • Πιάτσα

    Πιάτσα

    Wednesday, 13 December 2017 12:20
  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23

30 0033Η πεντάδα που έκανε ντεμπούτο την ευλογημένη 12η Αυγούστου 1997 περιείχε τέσσερις παίκτες που, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, θα άφηναν στίγμα στη σύγχρονη ιστορία του ΠΑΟΚ. Αυτός που ξεχώρισε από την πρώτη στιγμή, όμως, ήταν ο Πέρσι Ολιβάρες. Η οβίδα του από τα εφτακόσια μέτρα απόσταση που έφερε τον μεγαλύτερο αναστεναγμό ανακούφισης ήταν απλός πρόλογος: Μας περίμεναν μεγάλα γλέντια στα δύο χρόνια που έμεινε στην Τούμπα, με αποκορύφωμα, ίσως, εκείνο το μαγικό τακουνάκι που έβγαλε τον Φραντζέσκο τετ-α-τετ από το κέντρο κόντρα στην ΑΕΚ. Αν και θα βρεθεί κάποιος να διαφωνήσει, πως η απόλυτη στιγμή του Περουβιανού δεν ήταν άλλη από την προσπάθειά του να πιάσει κεφαλιά, όπου του πέφτει το ποστίς στο χορτάρι, χάνει την κεφαλιά, σκύβει να το μαζέψει και ο Άγγελος Αναστασιάδης αν δεν έβρισε την Παναγιά εκείνη τη μέρα δεν την έχει βρίσει ποτέ στη ζωή του -όποιος τον είδε πώς κοιτούσε τη φάση καταλαβαίνει τι εννοώ.

Ρέθυμνο

Ρέθυμνο

Κριτική ΠΑΟΚ-Ρέθυμνο 88-79. Πας να περάσεις δύο ήσυχες ώρες με το παιδί σου και την παρέα σου κι αυτ ...

Read more
Αόρατοι

Αόρατοι

Δηλώνω δημοσίως πως εγώ δε σας τα ‘λεγα εδώ και καιρό. Αλήθεια. Δεν είμαι ο τεράστιος ποδοσφαιράνθρω ...

Read more
Πρώτος

Πρώτος

Στις 23 Σεπτεμβρίου 1 ...

Read more
#Σουίτα

#Σουίτα

Μπορεί ο Ενασαπομά&sigm ...

Read more
Αυτοεξόριστος

Αυτοεξόριστος

Εγώ ξέρω να χάνω. Την αποδέχομαι την ήττα, δε διαμαρτύρομαι για τον τρόπο που έχασα το παιχνίδι –ειδ ...

Read more
Άμστερνταμ

Άμστερνταμ

Μία από τις μεγαλύτε&r ...

Read more
Γούρια

Γούρια

Δε συνηθίζω να απαν&t ...

Read more
Θεωρητικά

Θεωρητικά

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ έχ&e ...

Read more
Υποκριτική

Υποκριτική

Η Χουλιγκάνα κατέβ&eta ...

Read more
Εγνατία

Εγνατία

Όποιος έχει δει το «Ηλίθιος Και Πανηλίθιος» συνεχίζει να διαβάζει. Κάποτε, η Εγνατία Ασφαλιστική χάρ ...

Read more
Αναπάντητο

Αναπάντητο

Πέρσι στο φιλικό με μ&i ...

Read more
Ελλείψεις

Ελλείψεις

Προς ΚΑΕ ΠΑΟΚ, κύριο Μπράνισλαβ Πρέλεβιτς Αγαπητέ Πρόεδρε, καταρχάς να σε συγχαρώ για την πορεία τη ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.