Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

insidestory

insidestory

Τα βιβλία του 2017,...

Θέση

Θέση

«Πάρε θέση» και...

  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08
  • insidestory

    insidestory

    Sunday, 24 December 2017 14:17
  • Θέση

    Θέση

    Thursday, 21 December 2017 11:30

30 0031Σαφώς και δε φανταζόμουν πως ο άγνωστος, για μένα, κυριούλης που ανέλαβε χρονιάρες μέρες τον καλύτερο ΠΑΟΚ όλων των εποχών θα περνούσαν 23 χρόνια κι ακόμα θα ήταν προπονητής μας, έχοντας γράψει ενδιάμεσα και ένα τσουβάλι ρεκόρ. Ένα άλλο που δε φανταζόμουν ήταν πως ο σπουδαίος, ο τεράστιος ΠΑΟΚ του Ίβκοβιτς μπορούσε να γίνει καλύτερος, να παίξει ένα μπάσκετ που έβγαινε από όνειρα που ντρεπόμασταν να ομολογήσουμε ο ένας στον άλλο, να καταπιεί όποιον βρέθηκε στο διάβα του και να νικηθεί μοναχά από την τρομοκρατημένη σφυρίχτρα. Ο Σούλης Μαρκόπουλος των μεγαλείων στα 90ς, ο Σούλης Μαρκόπουλος της επιβίωσης στα 10ς, ο ουρανοκατέβατος αντικαταστάτης ενός ιερού τέρατος στον πάγκο του ΠΑΟΚ, με τα ημιχρόνια και τους γυμνασιάρχους, ο φύλακας άγγελος της τσακισμένης ομάδας από τον εξευτελισμό.

Τη βραδιά της περίφημης παρολίγον αποχώρησής του για Πειραιά, από τη μία αγχωνόμουν στο πέταλο που ο Ατρόμητος είχε μειώσει σε 2-1 κι από την άλλη αγχωνόμουν από τα υβριστικά σχόλια των προβάτων στις ιστοσελίδες, αυτές που έγραφαν πως ήδη είχε πετάξει Αθήνα, ενώ εγώ μιλούσα στο τηλέφωνο με άνθρωπο που τον είχε δίπλα του στη Θεσσαλονίκη. Μπορεί να μην έχουμε δυνατότητα, λόγω της παρακμής, να κερδίσουμε τον Ολυμπιακό τόσα χρόνια στο μπάσκετ, αλλά εκείνη η νύχτα έμεινε ως η μεγαλύτερη νίκη μας κόντρα στα φράγκα τους: Το συναίσθημα ικανοποίησης όταν τα ερυθρόλευκα άρθρα για τον «νέο προπονητή του Ολυμπιακού» εξαφανίζονταν το ένα μετά το άλλο ήταν λυτρωτικό. Error 404 - Ο Σούλης δεν βρέθηκε.

Στάσεις

Στάσεις

Μπορείς να πεις πως ...

Read more
Σειρές

Σειρές

Αφιέρωμα στις 14 καλύ&tau ...

Read more
0046

0046

Από το «φέρε τον Ρονά&lambd ...

Read more
Πορτοφόλι

Πορτοφόλι

Σελίδα 235: «Τέσσερις ...

Read more
Μύθος

Μύθος

Σαν σήμερα, πριν από 22 χρόνια, γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους μύθους στην ιστορία του ΠΑΟΚ κα ...

Read more
Βοηθητικό

Βοηθητικό

Να σημειώσω εξαρχής, για να μην το ξεχάσω στο τέλος και μπερδέψω κανέναν, πως ο αγώνας βόλεϊ ΠΑΟΚ-Εθ ...

Read more
Παοκολέ

Παοκολέ

Το ρεκόρ συνεχόμενου Παοκολέ το έχει, μέχρι να εμφανιστεί διαφορετική μαρτυρία, ο διπλανός μου στο Γ ...

Read more
Ανοσοποιητικό

Ανοσοποιητικό

Να κάνουμε μια περίληψη προηγουμένων. Γεννήθηκα στην Καβάλα το 1975. Μετακόμισα με τη γυναίκα που με ...

Read more
Χάμω

Χάμω

Στην ιστορία του από ...

Read more
Έλεγχος

Έλεγχος

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ μπ ...

Read more
Καταλαβαίνεις;

Καταλαβαίνεις;

Ρε να πούμε πριν έναν χ&rh ...

Read more
Κομπλεξικοί

Κομπλεξικοί

Εκτός από Παοκτσής είμαι και φίλαθλος. Εκτός από Παοκτσής και φίλαθλος, είμαι πλέον και συνδρομητής ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.