Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

30 0023Μπορεί να το είχε πει ο Μπέλλος, μπορεί να το είχε πει άλλος από την παρέα που συζητούσαμε την απώλεια του πρωταθλήματος, το καλοκαίρι του 1994. Αλλά δε διαφώνησε κανείς. Αν ο Οικονομίδης είχε πάρει εισιτήρια για τον πέμπτο τελικό, οι γάβροι δε θα μπορούσαν να πουλήσουν τρομοκρατία στους παίκτες μας και τους διαιτητές, θα ασχολούνταν μαζί μας και όσο ασχολούνταν μαζί μας κι εμείς με αυτούς, η ομάδα θα έπαιρνε το πρωτάθλημα στο παρκέ. Τόσο απλό. Ας έδινε ντεμέκ πέντε δευτερόλεπτα κι ας άφηνε τον Σιγάλα να παίζει με τριάντα φάουλ μ’ εμάς μέσα στο γήπεδο. Και κουνούσαμε όλοι τα κεφάλια από τη σοφή κουβέντα, αν και στην αμέσως προηγούμενη εκστρατεία είχαμε χάσει από την υπέρτατη τρομοκρατία της συνεργασίας γάβρων-αστυνομίας, όπου τα ΜΑΤ έκαναν πλάτες για να φεύγουν οι φωτοβολίδες ανάμεσα από τις διμοιρίες και τα πανιά κατάσχονταν στην είσοδο για να παραδοθούν από τους μπάτσους στους καρτελάκηδες και στη συνέχεια στους συνδεσμίτες, όπως μπορώ να βεβαιώσω με τα ίδια μου τα μάτια. Πολύ σημαντική η πορεία και η προσφορά του προέδρου του καλύτερου ΠΑΟΚ όλων των εποχών, με ένα Ευρωπαϊκό κι ένα Κύπελλο στο ενεργητικό του, αλλά δες τι σου μένει, είκοσι τρία χρόνια μετά...

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB