Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

30 0023Μπορεί να το είχε πει ο Μπέλλος, μπορεί να το είχε πει άλλος από την παρέα που συζητούσαμε την απώλεια του πρωταθλήματος, το καλοκαίρι του 1994. Αλλά δε διαφώνησε κανείς. Αν ο Οικονομίδης είχε πάρει εισιτήρια για τον πέμπτο τελικό, οι γάβροι δε θα μπορούσαν να πουλήσουν τρομοκρατία στους παίκτες μας και τους διαιτητές, θα ασχολούνταν μαζί μας και όσο ασχολούνταν μαζί μας κι εμείς με αυτούς, η ομάδα θα έπαιρνε το πρωτάθλημα στο παρκέ. Τόσο απλό. Ας έδινε ντεμέκ πέντε δευτερόλεπτα κι ας άφηνε τον Σιγάλα να παίζει με τριάντα φάουλ μ’ εμάς μέσα στο γήπεδο. Και κουνούσαμε όλοι τα κεφάλια από τη σοφή κουβέντα, αν και στην αμέσως προηγούμενη εκστρατεία είχαμε χάσει από την υπέρτατη τρομοκρατία της συνεργασίας γάβρων-αστυνομίας, όπου τα ΜΑΤ έκαναν πλάτες για να φεύγουν οι φωτοβολίδες ανάμεσα από τις διμοιρίες και τα πανιά κατάσχονταν στην είσοδο για να παραδοθούν από τους μπάτσους στους καρτελάκηδες και στη συνέχεια στους συνδεσμίτες, όπως μπορώ να βεβαιώσω με τα ίδια μου τα μάτια. Πολύ σημαντική η πορεία και η προσφορά του προέδρου του καλύτερου ΠΑΟΚ όλων των εποχών, με ένα Ευρωπαϊκό κι ένα Κύπελλο στο ενεργητικό του, αλλά δες τι σου μένει, είκοσι τρία χρόνια μετά...

Φερνάντο

Φερνάντο

Σήμερα ο ΠΑΟΚ συμπ&lam ...

Read more
Μαγικό

Μαγικό

Να το παίζεις ντεμέκ ...

Read more
Δημόπουλος

Δημόπουλος

Ο Χρήστος Δημόπουλ&o ...

Read more
Φιλοξενούμενoι

Φιλοξενούμενoι

Πραγματικά, πολύ σημ&alpha ...

Read more
Καλλιθέα

Καλλιθέα

Μια φορά θα έτρωγα ξύλο επειδή με πέρασαν για οπαδό αντίπαλης ομάδας. ...

Read more
Μιζέρια

Μιζέρια

Κάποτε θα γινόταν κι αυτό. Κάποτε θα χάναμε. Έτσι είναι ο αθλητισμός. Η ομαδάρα που κατόρθωσε να κάν ...

Read more
42

42

06/12/1987, Σέρρες, ΠΑΟΚ-Ολ&upsil ...

Read more
0025

0025

Η ομάδα ποδοσφαίρο&u ...

Read more
Ενισχυτές

Ενισχυτές

Με κάθε αντίπαλο έχ&omicro ...

Read more
Γυναίκα

Γυναίκα

Το να έχεις γυναίκα ...

Read more
Σειρές

Σειρές

Αφιέρωμα στις 14 καλύ&tau ...

Read more
Προσωπικό

Προσωπικό

Δεν πρόκειται να απολογηθώ σε κανέναν επειδή είμαι μόνο Παοκτσής. Επειδή μονάχα ο ΠΑΟΚ με ενδιαφέρ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.