ΟΑΚΑ

ΟΑΚΑ

Στριμωγμένος μέσα...

Σουβλάκια

Σουβλάκια

Με το πρώτο της...

Χούνγκερμπιλερ

Χούνγκερμπιλερ

Για δεύτερη φορά...

Αντισυναδελφικό

Αντισυναδελφικό

- Καλησπέρα, Ανώνυμε...

Έδρες

Έδρες

Ο ΠΑΟΚ...

Έκτος

Έκτος

Στη γενιά μου...

Μπούλο

Μπούλο

Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε...

Xανιά

Xανιά

Στην Κρήτη είχα...

Ξεπούλημα

Ξεπούλημα

Πριν από ακριβώς...

Ζήλεια

Ζήλεια

2 Απριλίου 2014. Ο...

Αεροδιάδρομος

Αεροδιάδρομος

Η ίδια ανατριχίλα από...

Πάφος

Πάφος

Δέκα λεπτά με...

  • ΟΑΚΑ

    ΟΑΚΑ

    Monday, 14 May 2018 19:26
  • Σουβλάκια

    Σουβλάκια

    Thursday, 10 May 2018 19:47
  • Χούνγκερμπιλερ

    Χούνγκερμπιλερ

    Thursday, 10 May 2018 13:56
  • Αντισυναδελφικό

    Αντισυναδελφικό

    Wednesday, 09 May 2018 21:02
  • Έδρες

    Έδρες

    Wednesday, 09 May 2018 12:36
  • Έκτος

    Έκτος

    Tuesday, 08 May 2018 21:36
  • Μπούλο

    Μπούλο

    Tuesday, 08 May 2018 14:48
  • Xανιά

    Xανιά

    Friday, 04 May 2018 20:08
  • Ξεπούλημα

    Ξεπούλημα

    Wednesday, 02 May 2018 19:02
  • Ζήλεια

    Ζήλεια

    Wednesday, 02 May 2018 14:10
  • Αεροδιάδρομος

    Αεροδιάδρομος

    Wednesday, 02 May 2018 11:12
  • Πάφος

    Πάφος

    Friday, 27 April 2018 14:27

opadoi6Η 30ή Οκτωβρίου 2004 θα μείνει στη μνήμη κάθε Παοκτσή ως αποφράδα ημέρα, που λένε, ως ημέρα για την οποία κανείς δεν θέλει να μιλάει –καταραμένη, γκαντέμικη.

Ο λόγος δεν είναι άλλος από την ξαφνική ζάλη που ένιωσε το σέντερ φορ της δεκαετίας, Νικόλας Σκαρμούτσος, κατά τη διάρκεια του αγώνα και η παραμονή του στο νοσοκομείο μετά τη λήξη. Του Σκαρμούτσου που είχε έρθει για να μας πάει στους ομίλους του Champions League, αυτός και ο Πάρης Ανδράλας, δύο μεταγραφές είχαμε κάνει  εκείνο το Καλοκαίρι για να περάσουμε και να κουνήσουμε το σεντόνι, με τέτοια ομαδάρα τι παίκτες να ζητήσει ο Άγγελος, αν δεν είχε γίνει το σκηνικό με τον Λουκά θα το γυρίζαμε στο Ισραήλ και θα ερχόταν η Ρεάλ και η Μάντσεστερ και η Βέρντερ Βρέμης στην Τούμπα. Ήταν η αρχή του τέλους μιας σπουδαίας καριέρας στα ασπρόμαυρα, την κορυφαία στιγμή της οποίας είχα προσωπικά την τιμή να ζήσω από κοντά, εκείνο το δοκάρι με την Καλλιθέα στο Ελ Πάσο όπου είχε φτάσει πιο κοντά στο γκολ από οποιαδήποτε άλλη στιγμή του στον ΠΑΟΚ στους 12 αγώνες που έπαιξε.

Το ματς ήταν ένα που δε θυμάμαι καλά με ποιον παίζαμε, είπαμε, αποφράδα ημέρα, αλλά πιθανολογώ πως ήταν ένα στο Καραϊσκάκη, μάλλον με τον Ολυμπιακό, με τίποτα δεν μπορώ να θυμηθώ τώρα το σκορ (σίγουρα, πάντως, είχαμε βάλει ένα γκολ, θυμάμαι τον Κοντό που τότε κυκλοφορούσε με το όνομα Δημήτρης Μητσάρας Σαλπιγγίδης να στέλνει φιλάκια στην κερκίδα που μας είχανε καλεσμένους οι ολυμπιακοί, ποιος ξέρει τι αταξίες κάναμε και δε μας ξανακάλεσαν από τότε). Θυμάμαι, όμως, άλλα πράματα.

Είχαμε στρωθεί με τη σύζυγο στην τηλεόραση να δούμε το ματς. Όλα κομπλέ, φραπέδες και μπύρες και βουτήματα και ο μισός Μασούτης στο τραπεζάκι, καθότι θα είχε και μεγάλη αγωνία, όσο να πεις ένα παιχνίδι με τον Ολυμπιακό σε κρατάει μέχρι το τέλος. Γίνονται οι συνδέσεις με το Καραϊσκάκη, μιλάνε εκεί πέρα οι στημένοι ρεπόρτερ για το μεγαλείο του Ολυμπιακού και τα γνωστά, αντίπαλος ποιος είναι ξέρουμε επειδή το λέει η εφημερίδα, μέχρι να δείξει τις αρχικές εντεκάδες αν δεν είχες διαβάσει εφημερίδα δεν ήξερες με ποιον έπαιζε ο Ολυμπιακός. Εκτός αν πεταγόταν ο Γιώργος Μίνος με κανένα δανεικό μικρόφωνο στον αέρα και φώναζε ο ΠΑΟΚ, ο ΠΑΟΚ, κυρίες και κύριοι, του έχουνε δώσει ξεφούσκωτες μπάλες στην προθέρμανση και έχει γίνει ένσταση, ο ΠΑΟΚ, θα πρέπει να συνεδριάσει η ΕΠΟ για το πολύ σοβαρό αυτό θέμα, ο ΠΑΟΚ προθερμαίνεται με ξεφούσκωτες μπάλες και ο Γιασέρ δέχεται άνανδρη επίθεση, μπροστά στα μάτια μας, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά, ο ΠΑΟΚ, διακόπτουμε για διαφημίσεις.

Γυρνάει η κάμερα ψηλά, μας δείχνει τα Παοκτσάκια που μπαίνουνε στο Καραϊσκάκη. Κλασική εικόνα, δυο-δυο, με τα χοροπηδητά, τις χειρονομίες, τα κασκόλ, παίρνουν θέση σιγά-σιγά απέναντι στους γηπεδούχους κι αρχίζουν τα συνθήματα. Το βλέμμα στην είσοδο εμείς, όπα, να ‘τος, να ‘τος, ο Α, εκεί, αριστερά, που χοροπηδάει, ναι, τον είδαμε τον Α, καμαρωτό, μπήκε από τους πρώτους και ζουρλάθηκε, καμάρι κι η σύζυγος που είναι και αίμα της ο Α. Αλλά στην άκρη του πλάνου πέφτουν κάτι ψιλές. Άντε πάλι, ακόμα δεν άρχισε, ποιος τυχερός θα της φάει, ζουμάρουμε και στην άκρη που γίνεται το πέσιμο στον άτυχο οπαδό, ρε, ο Σ, ο Σ, αυτός είναι με τον αστυνομικό που τραβιέται, κι άλλο καμάρι από τη σύζυγο για τον Σ, που είναι κι αυτός ξάδερφος. Όλο το σόι της κουβαλήθηκε σ’ εκείνο το ματς, μόνο τον παππού δεν είδαμε.

Γίνεται το σκηνικό με τον Σ και τον αστυνομικό, δεν κράτησε πολύ, ξαναπήγε ο Σ προς το πλήθος, Παοκολέ και τα σχετικά, όλα εντάξει. Παίρνουμε τηλέφωνο να δούμε αν είναι καλά. Δεν απαντάει ο Σ, απαντάει ο Α. Έλα, τι έγινε όλα καλά, «ναι ρε θα τους σκίσουμε ρε το διπλό εδώ μέσα θα γίνει χαμός ήρθαμε όλοι μπήκαμε ρε θα τα σπάσουμε όλα ρε εμείς αυτοί οι γάβροι ΠΑΟΚ αυτό μόνο τίποτε άλλο» και τέτοια, ψιλοακατάληπτα. Ρε ο Σ καλά είναι, τι έγινε με τον μπάτσο, τις έφαγε; «Όχι ρε τι να τις φάει ρε ο μπαγλαμάς μόλις μπήκαμε αντί να πάει στην κερκίδα μας πήγε προς τους γάβρους ρε μόνος του ρε κι έτρεξε ο μπάτσος να τον προλάβει ρε πριν φτάσει σ’ αυτούς ρε στα πέντε μέτρα τον άρπαξε». Τι εννοείς πήγαινε προς τους γάβρους, μπήκατε δηλαδή κι αυτός έφυγε στην κερκίδα τους; «Ναι ρε δεν έβλεπε με κλειστά μάτια φώναζε εκεί πέρα Παοκολέ και χοροπηδούσε και επειδή δεν έβλεπε πήγαινε προς τους άλλους να είναι καλά ο μπάτσος που τον πρόλαβε θα είχαμε σκηνικά». Και γιατί τις έφαγε; «Ρε δεν τις έφαγε μόλις τον έπιασε ο μπάτσος από τον ώμο ο Σ τσαμπουκαλεύτηκε άσε με ρε τι με πιάνεις ρε και τέτοια δεν έγινε τίποτα, ο Σ στράβωσε που τον έπιανε ο μπάτσος δεν είχε καταλάβει τι παίζει».

Ο Σ, που λέτε, είναι επαγγελματίας, ας το ξαναγράψω με κεφαλαία, είναι Επαγγελματίας στο τιμόνι εδώ και χρόνια. Όχι ταξί και φορτηγά, οδηγάει τιμόνι πολυτελείας, μια περιουσία έχει φτιάξει με τον ιδρώτα του, όλα τα βόρεια προάστια για γαμπρό τον θέλουν κι έχουνε δημοπρασία οι μέλλουσες πεθερές, πολλά λεφτά, να σας δώσω τηλέφωνο να ζητήσετε δανεικά, όποιος είναι σε ανάγκη. Αυτός ο άνθρωπος, λοιπόν, με τα μάτια κλειστά και τα Παοκολέ που πήγαινε για τους γάβρους μέσα στο Καραϊσκάκη κι έκανε και σκηνικό με την αστυνομία που τον έσωσε, αυτός ο τύπος να οδηγάει κι εσύ να πηγαίνεις μήνα του μέλιτος, να τον πιάσει η σάρα, να θυμηθεί κανένα Χάιμπουρι από το πουθενά και ν’ αρχίσει τα Παοκολέ, να σε ρίξει στα βράχια, να έρθει μετά η αστυνομία να σε σώσει κι αυτός να κάνει μανούρες μέσα από τα συντρίμμια, ρε άσε με τώρα που θα με τραβήξεις εμένα ρε ΠΑΟΚ σε λέω ρε, μη μ’ αγγίζεις.

Πληγές

Πληγές

Κρύφτηκαν όλα κάτω από τα μπουκάλια, τις πέτρες και τα ξηλωμένα καρεκλάκια. Ανακατεύτηκε η μπόχα τεσ ...

Read more
0005

0005

Πρέπει να είναι ο ευ&s ...

Read more
Γκαργκίνος

Γκαργκίνος

Ο Ντάριλ Μπράιαντ είνα&i ...

Read more
Πετάω

Πετάω

Κάθε 12η Αυγούστου, &e ...

Read more
Μαλένα

Μαλένα

Υπάρχει μια σκηνή στη ...

Read more
Βόλεϊ-2015

Βόλεϊ-2015

Προσωπική Ανασκόπηση: 15 πράγματα που θα θυμάμαι από την ομάδα βόλεϊ του ΠΑΟΚ το 2015. ...

Read more
Καρατιά

Καρατιά

Το πρώτο ΠΑΟΚ-Κέρκυρα της ιστορίας ήταν το τελευταίο ματς του Άγγελου ως προπονητής του ΠΑΟΚ στην Το ...

Read more
Πάφος

Πάφος

Δέκα λεπτά με ανοιχ&t ...

Read more
Απών

Απών

Η καλύτερη εκδρομή, το καλύτερο ματς, το καλύτερο ντου, η καλύτερη κερκίδα, πάντα πώς τυχαίνει να εί ...

Read more
Κριτική

Κριτική

Μας την είπε και ο δικός μας τώρα πως δεν κάνουμε κριτική και αγαπάμε τυφλά. Τι να εννοεί κάποιος με ...

Read more
2016

2016

Πέρσι από το 2015 περίμενα να μου φέρει διαφορετικά πράματα. «Πάει ο κοντός ο χρόνος, ας ψηλώσουμε, ...

Read more
Μοντέρνο

Μοντέρνο

Μαρκ-Βιβιέν Φοέ, ετών 28. &Alph ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.