Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

30 0020Μια παρέα όλοι οι «παλιοί» πιτσιρικάδες της ομάδας κι ο Ευθύμης μόνος του, σε απόσταση είκοσι μέτρων, αραγμένος στο εξωτερικό πορτάκι του Αλεξάνδρειου με την τεράστια τσάντα της προπόνησης. Ο Παύλος φεύγει από κοντά μου, τον προσπερνάει, φτάνει στη χαρούμενη παρέα, κάτι τους λέει κι αμέσως όλοι τους σοβαρεύονται. Επιστρέφοντας, δίνει το χέρι του στον Ρεντζιά και του φωνάζει «είσαι μεγάλος παικταράς, θα γράψεις ιστορία, εδώ θα είναι το σπίτι σου, εμείς είμαστε πάντα μαζί σου και δε θα φοβάσαι τίποτα και κανέναν», τέτοια ξεσηκωτικά. Τον ρώτησα αργότερα «τι τους είπες» κι ο Παύλος απάντησε «τους είπα να βάλουν τον μικρό στην παρέα τους και να μην κάνουν κλίκες, άντε μην τους γαμήσω». Χαμογέλασε ο πανύψηλος 17χρονος, ο οποίος ένα χρόνο μετά θα ήταν η πέτρα του σκανδάλου στην πρωτοφανή ανάληψη του κοουτσαρίσματος από την κερκίδα του ΠΑΟΚ, στο ματς κόντρα στη Χαποέλ, όπου το «βάλε μέσα τον Ρεντζιά» του κόσμου τον έφερε στο παρκέ, μαζί με την τεράστια, ιστορική ανατροπή και την πρόκριση στους ομίλους της τότε Ευρωλίγκας. Κάπου εκεί ήταν που άλλαξε σπόνσορα αθλητικού υλικού και ήρθε ο Γρηγόρης, ο φίλος του απ’ τα Τρίκαλα, χτύπησε το κουδούνι και μου είπε «κατέβα γρήγορα, πάμε να πάρουμε παπούτσια τσάμπα, τα χαρίζει όλα ο Ρεντζιάς τα παλιά του» και κάνα δεκάλεπτο τρεχάλας αργότερα τον ρώτησα, κάπως διστακτικά, «και τι να τα κάνουμε, ρε μαλάκα, τα παπούτσια του Ρεντζιά, αυτός φοράει 56 νούμερο».

91

91

Δεν έχεις πάει ποτέ σ& ...

Read more
Σκάουτερ

Σκάουτερ

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουνε γεννηθεί για το ποδόσφαιρο. Κόβει το μάτι τους, τους αρκεί να δουν έναν ...

Read more
Μπελούσι

Μπελούσι

Πριν μια βδομάδα, ο Τ&zet ...

Read more
Ψυχές

Ψυχές

Στις 8 Φεβρουαρίο&upsil ...

Read more
Προϊστάμενος

Προϊστάμενος

Αυτά που κάνει τώρα ο Άγγελος εμείς τα κάναμε χρόνια πριν. Να σε αντιγράφει ο Άγγελος, δεν ξέρω, να ...

Read more
Χανιμπάλας

Χανιμπάλας

Δε θυμάμαι να έχω ξεν& ...

Read more
0007

0007

Το είχαμε ως ιερο&tau ...

Read more
Παιδάκια

Παιδάκια

Κάφροι οπαδοί του ΜΠΑΟΥΓΚ επιτέθηκαν σε μικρά αθώα παιδάκια ακαδημίας του Ολυμπιακού. Make my day. ...

Read more
Άνοιξη

Άνοιξη

Έχω πέσει από τα σύννεφ&a ...

Read more
Έλεγχος

Έλεγχος

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ μπ ...

Read more
Λιβαδειά

Λιβαδειά

Ήταν μια μέρα που θα τ&et ...

Read more
Εκδρομή

Εκδρομή

Τι να γράψεις για το χθεσινό. Πονάει το κορμί σα να γύρισε από εκδρομή. ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.