Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

30 0015Ο Μαγκντί Τολμπά δεν ήταν ένας απλός ποδοσφαιριστής. Συναισθηματικά, τον θεωρώ ως τον καλύτερο παίκτη που έχω δει να αγωνίζεται με τη φανέλα του ΠΑΟΚ, αν και ξέρω πως υπήρξαν καλύτεροι. Αλλά έτυχε να κάνει τα μαγικά του όταν πρωτοπήγαινα στο γήπεδο, στις πρώτες μου εκδρομές -όλες οι αναμνήσεις μου από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 περιστρέφονται γύρω από αυτόν. Ταξίδι καλοκαιριάτικα για ένα φιλικό με τoν Άρη, όπου έβαλε γκολ -νομίζω στην πρώτη του εμφάνιση- και μιλούσαμε γι’ αυτό το γκολ τρεις μέρες. Κάποιοι είχαν έρθει στην Τούμπα ντυμένοι Άραβες, μέσα στη ζέστη, θα είχε τριάντα τόσους βαθμούς. Μετά από λίγες μέρες, η απίστευτη σκηνοθεσία για να πάω στην Ξάνθη, σε άλλο φιλικό, έχασα μισή μέρα από τη ζωή μου για να τον ξαναδώ κι αυτός δεν έπαιξε. Έφυγα το βράδυ για τη γιαγιά στην Ορεστιάδα τόσο στενοχωρημένος, χάλασαν οι διακοπές μου, όχι επειδή μας κέρδισε η νεοφώτιστη Ξάνθη αλλά επειδή δεν τον είδα. O μοναδικός Αιγύπτιος που χορτάσαμε, αν και θα τον ήθελα να παίζει μέχρι τα γεράματα -τέτοια ντρίμπλα, τέτοια κάθετη πάσα δεν είχε κανένας από την εποχή του ως σήμερα. Ο Μαγκντί, που με ανάγκαζε να παίρνω τηλέφωνο στην Κομοτηνή, στο θείο που είχε μουσουλμάνο υπάλληλο, να μου δίνει τις ημερομηνίες του Ραμαζανιού για να ξέρω σε ποια ματς θα ήταν αδύναμος επειδή δε θα είχε φάει όλη μέρα.

0021

0021

Μπορεί σε λίγα χρόνι&alph ...

Read more
Τρύπιοι

Τρύπιοι

Τόσα χρόνια με τον ΠΑ&Omi ...

Read more
Καρτέρια

Καρτέρια

Στις 31 Μαΐου 2016, μετά τη &l ...

Read more
0023

0023

Μπορεί να το είχε πε&i ...

Read more
Ένορκοι

Ένορκοι

Ένας φώναξε κάτι από κάπ&om ...

Read more
Πραγματικότητα

Πραγματικότητα

Ο φίλος μου ο Βαγγέλης με χαρακτήρισε χθες ως «τον τελευταίο φίλαθλο σ’ αυτή την πόλη που δεν ακούει ...

Read more
Σειρές

Σειρές

Αφιέρωμα στις 14 καλύ&tau ...

Read more
Σεντόνι

Σεντόνι

Το πρώτο πράμα που έρχ&eps ...

Read more
Χαΐρι

Χαΐρι

Ο Κώστας Λαγωνίδης ...

Read more
Διπλό

Διπλό

Είκοσι πέντε χρόνια συμπληρώνω από τον καιρό που άρχισα να τρέχω στα εκτός έδρας και δε θυμάμαι έστω ...

Read more
Διακοπή

Διακοπή

Ο κάγκουρας ποτέ δεν πεθαίνει. Ούτε στα φιλικά δεν μπορώ να γίνω άνθρωπος, έχω καεί για μια ζωή, όπω ...

Read more
Αερογέφυρα

Αερογέφυρα

Σελίδα 297: «Με τον κα& ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.