Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

30 0009«Τι έγινε, Καβαλιώτη; Όλα καλά»; Με χαιρετούσε ακόμα, αν και η επιστολή του «Σ.Φ. ΠΑΟΚ Καβάλας Ισοβίτες» είχε ήδη δημοσιευτεί στα Σπορ Του Βορρά και τον κράζαμε, όπως όλοι, ζητώντας του να φύγει. Τεράστια περίπτωση, άνθρωπος που έδινε έμπνευση ως διοικητικός ηγέτης, με τα καλά του και τα κακά του αλλά και τα απολαυστικά καφριλίκια του προς αντιπάλους, διαιτητές, αστυνομικούς, ήταν ο τελευταίος που θα είχε το δικαίωμα να μας κρίνει για παρόμοιες αταξίες. Κι όμως, μας έχασε οριστικά εκείνο το βράδυ του Οκτωβρίου του 1992, με τις παρανοϊκές του δηλώσεις και το κυνήγι μαγισσών που ακολούθησε, δίνοντας ο ίδιος το σύνθημα στο Κράτος και τον Τύπο να οργιάσουν εναντίον κάθε οργανωμένου για πολύ καιρό που χρειάστηκε μέχρι να ηρεμήσουν τα πνεύματα και να περάσουμε, ουσιαστικά, σε μια νέα εποχή οπαδικής ταυτότητας με την απόσυρση μιας γενιάς και τον ερχομό της επόμενης. Κρίνοντας αναδρομικά, μέχρι το 1992 ο Θωμάς Βουλινός ήταν ό,τι πιο ταιριαστό θα μπορούσε να μας τύχει στην προεδρική καρέκλα του ΠΑΟΚ. Αλλά η πενταετία που ακολούθησε παραείναι μεγάλη για να τον θυμάμαι με θετικό πρόσημο.

Σόνικ

Σόνικ

Δεν μεγάλωναν με τίπ&om ...

Read more
0014

0014

Η μεγαλύτερη προσφ&om ...

Read more
Ορμένιο

Ορμένιο

Για να πας από Ξάνθη σ&ta ...

Read more
Λιβαδειά

Λιβαδειά

Ήταν μια μέρα που θα τ&et ...

Read more
Αδιάφορο

Αδιάφορο

Όλο μου το σόι είναι ...

Read more
0035

0035

«Να προσέχετε τον Πά&m ...

Read more
Εύνοια

Εύνοια

Δελτίο Τύπου ΠΑΕ ΠΑΟΚ Προς την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία «Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ, συναισθανόμενη την ευ ...

Read more
0005

0005

Πρέπει να είναι ο ευ&s ...

Read more
Μαμά

Μαμά

Στο μπαλκόνι είχε μι& ...

Read more
Εντεκάδες

Εντεκάδες

Την Πέμπτη 30 Σεπτεμβρί&omicron ...

Read more
Καθυστέρηση

Καθυστέρηση

ΠΑΟΚ-Ηρακλής, βάζει πρώτη γκολ η γριά. Αρχίζουν να πέφτουν σε κάθε φάση, καθυστερήσεις και τα γνωστά ...

Read more
Μάνου

Μάνου

Στα τέλη της δεκαε&t ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.