Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14

30 0005Πρέπει να είναι ο ευστοχότερος καλαθοσφαιριστής όλων των εποχών σουτάροντας με το ένα χέρι. Σίγουρα είναι ο μοναδικός πλέι-μέικερ που μπορούσε να οργανώνει επιθέσεις στο τελευταίο λεπτό, σκεπτόμενος δέκα διαφορετικά σενάρια ταυτόχρονα, ντριμπλάροντας με την απόλυτη σιγουριά πως η μπάλα δεν πρόκειται να πάει πουθενά αλλού από εκεί όπου θα αποφασίσει αυτός να πάει και, πάνω απ’ όλα, ό,τι κι αν γίνει, όση πίεση κι αν υπάρχει, ο Τζον θα συνεχίσει να χαμογελάει κάνοντας όλα αυτά. Ζώντας την τραγωδία να λείπει από την κατάκτηση του πρώτου ευρωπαϊκού ως «ξένος», προκαλώντας μία τραγωδία ο ίδιος με ένα από τα πιο ιστορικά καλάθια που έχουν μπει ποτέ, το τρίποντο γκολ-φάουλ που μας έστειλε στον τελικό με τον Πανιώνιο, ο Κόρφας δεν πρόκειται να ξεπεραστεί ποτέ ως το απόλυτο «1» του ΠΑΟΚ. Όσο ευλογημένος ένιωσα που με έστειλε η μοίρα απέναντι στο τρίποντο του 99-96, άλλο τόσο ευλογημένος νιώθω που βρέθηκα λίγα μέτρα από το πιο αξέχαστο τζάμπολ της ιστορίας μας, όπου ο Κόρφας κέρδισε τον κατά είκοσι πόντους ψηλότερο Μορέτι και κράτησε την κατοχή οκτώ δευτερόλεπτα πριν τη λήξη -κι από τα τόσα αμέτρητα πράματα που έχω να θυμάμαι από τον πιο αγαπημένο «κοντό», θα τον θυμάμαι περισσότερο για τη μέρα που κέρδισε ένα ματς παίζοντας σαν «ψηλός».

Νεκροκρέβατο

Νεκροκρέβατο

Ο Μεγαλύτερος Πα&omicr ...

Read more
Επιστήμη

Επιστήμη

Με βάση την τελευταία σοβαρή έρευνα (του Focus, το 2006), οι Παοκτσήδες ήταν το 13% του πληθυσμού. ...

Read more
Εβδομηντατέσσερα

Εβδομηντατέσσερα

Με τα τρία γκολ εναντίον της Ντιναμό Μινσκ, ο Στέφανος Αθανασιάδης πέρασε στην 7η θέση των σκόρερς ό ...

Read more
Πριβέ

Πριβέ

Κριτική ΠΑΟΚ-Πανελευσινιακός 69-59. Ή θα είναι όλο γεμάτο να γουστάρουμε κερκίδα, ή θα είμαστε μεταξ ...

Read more
Τρύπιοι

Τρύπιοι

Τόσα χρόνια με τον ΠΑ&Omi ...

Read more
Απουσία

Απουσία

Μόνο η δυσκοίλια είχε καταφέρει ως τώρα να της στερήσει αγώνα, αλλά κι αυτό φιλικό ήταν, δε μετράει ...

Read more
Γενέθλια

Γενέθλια

Τέτοια ώρα, πριν από 29 ακ& ...

Read more
Μαγικό

Μαγικό

Να το παίζεις ντεμέκ ...

Read more
Μάνα

Μάνα

Όποτε με ρίχνει κάτι ασπρόμαυρο, θυμάμαι την πιο συγκινητική στιγμή της ζωής μου στα κάγκελα. Το πι ...

Read more
Σκάουτερ

Σκάουτερ

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουνε γεννηθεί για το ποδόσφαιρο. Κόβει το μάτι τους, τους αρκεί να δουν έναν ...

Read more
Απολίτιστος

Απολίτιστος

«Αν ήμουν ο Μαραντόν&alpha ...

Read more
Συνείδηση

Συνείδηση

Αμφιταλαντεύτηκα, πάλεψα μέσα μου για αρκετή ώρα, μέχρι και ερώτημα στους φίλους μου έβαλα στο Faceb ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.