Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

l59Ένας από τους σημαντικότερους αγώνες στην ιστορία του ΠΑΟΚ διεξήχθη στο Σαράγεβο τον Απρίλιο του 1984, ανάμεσα στη Ζελιέζνιτσαρ και τον Ερυθρό Αστέρα.

Οι πρωτοπόροι γηπεδούχοι του Ίβιτσα Όσιμ δεν κατάφεραν να πάρουν βαθμό και επέτρεψαν στους φιλοξενούμενους του Γκόικο Ζετς, με το τελικό 1-3, να τους φτάσουν στην κορυφή και να τους ξεπεράσουν την επόμενη αγωνιστική, κατακτώντας, στο τέλος, το Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας με αυτούς τους δύο πόντους διαφοράς που εξασφάλισαν μέσα σε μία εβδομάδα. Στο κατάμεστο γήπεδο Γκρμπάβιτσα, τα μάτια όλων ήταν καρφωμένα στον Ρέφικ Σαμπανάτζοβιτς, ηγέτη της μεγάλης Ζελιέζνιτσαρ της εποχής και το πολυβόλο του Ερυθρού Αστέρα και κατόπιν της Παρτιζάν, Μίλκο Τζουρόφκσι, ο οποίος υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιρικούς «προδότες» των 80ς αλλάζοντας τα ερυθρόλευκα που φορούσε επί έξι χρόνια με τα ασπρόμαυρα. Ο Μίλος Σέστιτς πέτυχε δύο γκολ, διαλύοντας την άμυνα των Βόσνιων, οι οποίοι κατέρρευσαν, χάνοντας την ευκαιρία να πάρουν τον δεύτερο τίτλο τους από το 1972, οπότε είχαν κατακτήσει το μοναδικό τους Πρωτάθλημα.

Όλα αυτά δεν είχαν καμία σημασία για έναν συγκεκριμένο φαλακρό, μυστακοφόρο τύπο που είχε βρεθεί στις κερκίδες του γηπέδου για να παρακολουθήσει το μεγάλο ματς που θα έκρινε τον τίτλο. Κατά δήλωσή του, «αυτά που λέγονται περί ταξιδίου μου στη Γιουγκοσλαβία είναι συκοφαντίες», καθώς ο ΠΑΟΚ εκείνο το διάστημα θα έφερνε «Δυτικογερμανό παίκτη αναγνωρισμένης αξίας βάσει των υποδείξεων του προπονητού μας, κυρίου Τσερνάι». Αλλά ο Γιώργος Παντελάκης ήταν εκεί -τα μάτια του δεν έβλεπαν τις επιθέσεις των δύο ομάδων, αλλά τις άμυνες και στις άμυνες βρήκε δύο διαμάντια: Επιβεβαίωσε πως ο Γιούρισιτς των φιλοξενούμενων ήταν ο παίκτης που χρειαζόταν ο ΠΑΟΚ για την επόμενη σεζόν και αντιλήφθηκε πως ένας ακόμα ποδοσφαιριστής που είδε να αγωνίζεται με τους αντιπάλους, κάποιος Ράντε Πάπριτσα, μάλλον θα ταίριαζε σε αυτό που είχε στο νου του, χτίζοντας την ομάδα της σεζόν 1984-1985. Τους έφερε και τους δύο. Ο ΠΑΟΚ, με μοναδικούς ξένους τους δύο αντιπάλους στη μάχη κορυφής του Σαράγεβο, θα σήκωνε το Πρωτάθλημα ένα χρόνο αργότερα.

Ο Ιβάν Γιούρισιτς, ο βασικός στόχος του Παντελάκη στο ταξίδι του στη Γιουγκοσλαβία και ο μοναδικός Ιβάν που έφερε Πρωτάθλημα στον ΠΑΟΚ κλείνει σήμερα τα 61. Αγωνίστηκε για τρία χρόνια στην Προλετέρ της γενέτειράς του Ζρένιανιν, πριν μεταγραφεί σε ηλικία είκοσι δύο ετών στον Ερυθρό Αστέρα, με τον οποίο κατέκτησε τρία Πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας, ενώ έφτασε (βασικός και στα δύο ματς) μέχρι τον διπλό τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 1979 κόντρα στην Μπορούσια Μένχενγκλαντμπαχ. Στον ΠΑΟΚ έπαιξε τρία χρόνια και έγραψε συνολικά 83 συμμετοχές (68 για το Πρωτάθλημα, 13 για το Κύπελλο, 2 ευρωπαϊκές κόντρα στη Βερόνα) και 1 γκολ (στο 1-4 επί του Ολυμπιακού Βόλου για το Κύπελλο του 1985). Έκλεισε την καριέρα του στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, το 1990. Πραγματικός άνθρωπος-στάση, δεν τον περνούσε κανείς, με άψογη τεχνική της μεγάλης των Γιούγκων σχολής, ψύχραιμη πάσα, ο ορισμός του «σκυλιού» στην άμυνα και ίσως το καλύτερο σέντερ-μπακ που έχει φορέσει τη φανέλα μας στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Όπως και όλα τα μέλη εκείνης της ομάδας, παραμένει και ο τελευταίος σέντερ-μπακ που σήκωσε την κούπα του Πρωταθλητή με τον Δικέφαλο στο στήθος.

Σέλφι

Σέλφι

Τώρα εμείς της γενιάς μας ακούμε λολ και μένσιον και σέλφι και δεν έχουμε ιδέα τι εννοούν τα παιδιά. ...

Read more
Σκόνη

Σκόνη

Περίμενα μέσα στο ψο ...

Read more
Ασπίδα

Ασπίδα

25 Αυγούστου 2002, 14 χρόνι&al ...

Read more
Πόλεμος

Πόλεμος

Να μας συμπαθάτε, αλλά εμείς έχουμε πόλεμο κάθε βδομάδα. Με κάθε αντίπαλο. Σε «κάθε γήπεδο, σ’ όλη τ ...

Read more
Απόντες

Απόντες

Σε κάθε εντός έδρας αγώνα φέτος, ο ΠΑΟΚ ήταν στην πρώτη θέση πριν αρχίσει το ματς. ...

Read more
Προετοιμασία

Προετοιμασία

«Με τον όρο χειμερία νάρκη χαρακτηρίζεται μια κατάσταση μακράς ύπνωσης στην οποία και περιέρχονται π ...

Read more
Επαγγελματίες

Επαγγελματίες

Χρειάζεται και γραπτή ανάλυση αυτό το σχεδιάγραμμα των «επαγγελματιών» που φόρεσαν τις φανέλες ΠΑΟΚ ...

Read more
Πρωτοπόρος

Πρωτοπόρος

Και ναι! Η κόρη μου έγινε παγκόσμιο φαινόμενο! Φυσικά, δεν έχει 5.000.000 Like και 1.000.000 ...

Read more
Τελικό

Τελικό

Ο Παναγιώτης το σκ&omicr ...

Read more
Μαυρίδης

Μαυρίδης

Οι μόνοι που γνωρίζ&omicr ...

Read more
Τραγωδία

Τραγωδία

Κάθε μεγάλη τραγωδία κρύβει τις άλλες μικρότερες, που έχουν ελάχιστη σημασία μπροστά της. Ο θάνατος ...

Read more
Παρτιζάν

Παρτιζάν

Θα προτιμήσω να καταθέσω την άποψή μου εντελώς στα τυφλά κι ας χαρακτηριστώ ως ανιστόρητος, υβριστής ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.