Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

l59Ένας από τους σημαντικότερους αγώνες στην ιστορία του ΠΑΟΚ διεξήχθη στο Σαράγεβο τον Απρίλιο του 1984, ανάμεσα στη Ζελιέζνιτσαρ και τον Ερυθρό Αστέρα.

Οι πρωτοπόροι γηπεδούχοι του Ίβιτσα Όσιμ δεν κατάφεραν να πάρουν βαθμό και επέτρεψαν στους φιλοξενούμενους του Γκόικο Ζετς, με το τελικό 1-3, να τους φτάσουν στην κορυφή και να τους ξεπεράσουν την επόμενη αγωνιστική, κατακτώντας, στο τέλος, το Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας με αυτούς τους δύο πόντους διαφοράς που εξασφάλισαν μέσα σε μία εβδομάδα. Στο κατάμεστο γήπεδο Γκρμπάβιτσα, τα μάτια όλων ήταν καρφωμένα στον Ρέφικ Σαμπανάτζοβιτς, ηγέτη της μεγάλης Ζελιέζνιτσαρ της εποχής και το πολυβόλο του Ερυθρού Αστέρα και κατόπιν της Παρτιζάν, Μίλκο Τζουρόφκσι, ο οποίος υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιρικούς «προδότες» των 80ς αλλάζοντας τα ερυθρόλευκα που φορούσε επί έξι χρόνια με τα ασπρόμαυρα. Ο Μίλος Σέστιτς πέτυχε δύο γκολ, διαλύοντας την άμυνα των Βόσνιων, οι οποίοι κατέρρευσαν, χάνοντας την ευκαιρία να πάρουν τον δεύτερο τίτλο τους από το 1972, οπότε είχαν κατακτήσει το μοναδικό τους Πρωτάθλημα.

Όλα αυτά δεν είχαν καμία σημασία για έναν συγκεκριμένο φαλακρό, μυστακοφόρο τύπο που είχε βρεθεί στις κερκίδες του γηπέδου για να παρακολουθήσει το μεγάλο ματς που θα έκρινε τον τίτλο. Κατά δήλωσή του, «αυτά που λέγονται περί ταξιδίου μου στη Γιουγκοσλαβία είναι συκοφαντίες», καθώς ο ΠΑΟΚ εκείνο το διάστημα θα έφερνε «Δυτικογερμανό παίκτη αναγνωρισμένης αξίας βάσει των υποδείξεων του προπονητού μας, κυρίου Τσερνάι». Αλλά ο Γιώργος Παντελάκης ήταν εκεί -τα μάτια του δεν έβλεπαν τις επιθέσεις των δύο ομάδων, αλλά τις άμυνες και στις άμυνες βρήκε δύο διαμάντια: Επιβεβαίωσε πως ο Γιούρισιτς των φιλοξενούμενων ήταν ο παίκτης που χρειαζόταν ο ΠΑΟΚ για την επόμενη σεζόν και αντιλήφθηκε πως ένας ακόμα ποδοσφαιριστής που είδε να αγωνίζεται με τους αντιπάλους, κάποιος Ράντε Πάπριτσα, μάλλον θα ταίριαζε σε αυτό που είχε στο νου του, χτίζοντας την ομάδα της σεζόν 1984-1985. Τους έφερε και τους δύο. Ο ΠΑΟΚ, με μοναδικούς ξένους τους δύο αντιπάλους στη μάχη κορυφής του Σαράγεβο, θα σήκωνε το Πρωτάθλημα ένα χρόνο αργότερα.

Ο Ιβάν Γιούρισιτς, ο βασικός στόχος του Παντελάκη στο ταξίδι του στη Γιουγκοσλαβία και ο μοναδικός Ιβάν που έφερε Πρωτάθλημα στον ΠΑΟΚ κλείνει σήμερα τα 61. Αγωνίστηκε για τρία χρόνια στην Προλετέρ της γενέτειράς του Ζρένιανιν, πριν μεταγραφεί σε ηλικία είκοσι δύο ετών στον Ερυθρό Αστέρα, με τον οποίο κατέκτησε τρία Πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας, ενώ έφτασε (βασικός και στα δύο ματς) μέχρι τον διπλό τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 1979 κόντρα στην Μπορούσια Μένχενγκλαντμπαχ. Στον ΠΑΟΚ έπαιξε τρία χρόνια και έγραψε συνολικά 83 συμμετοχές (68 για το Πρωτάθλημα, 13 για το Κύπελλο, 2 ευρωπαϊκές κόντρα στη Βερόνα) και 1 γκολ (στο 1-4 επί του Ολυμπιακού Βόλου για το Κύπελλο του 1985). Έκλεισε την καριέρα του στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, το 1990. Πραγματικός άνθρωπος-στάση, δεν τον περνούσε κανείς, με άψογη τεχνική της μεγάλης των Γιούγκων σχολής, ψύχραιμη πάσα, ο ορισμός του «σκυλιού» στην άμυνα και ίσως το καλύτερο σέντερ-μπακ που έχει φορέσει τη φανέλα μας στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Όπως και όλα τα μέλη εκείνης της ομάδας, παραμένει και ο τελευταίος σέντερ-μπακ που σήκωσε την κούπα του Πρωταθλητή με τον Δικέφαλο στο στήθος.

Αυτοεξόριστος

Αυτοεξόριστος

Εγώ ξέρω να χάνω. Την αποδέχομαι την ήττα, δε διαμαρτύρομαι για τον τρόπο που έχασα το παιχνίδι –ειδ ...

Read more
Μίσος

Μίσος

Η γιαγιά μου, η μπάμπω-&L ...

Read more
Κούτελο

Κούτελο

25/01/2014, ΠΑΟΚ-Άρης, εκκένωση γηπέδου, ανακοίνωση ΚΑΕ ΠΑΟΚ: ...

Read more
Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των αποτε& ...

Read more
Αποτοξίνωση

Αποτοξίνωση

Έως τα τέλη του καλ&omi ...

Read more
Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που νιώ& ...

Read more
Ασπίδα

Ασπίδα

Αστυνομική ασπίδα είχα πιάσει στα χέρια μου μια φορά, στην επιστροφή από τον τελικό του 1992. ...

Read more
2017-2018

2017-2018

Τα αποτελέσματα, ο&io ...

Read more
Aμηχανία

Aμηχανία

Αν έλεγα στην παρέα πριν από είκοσι πέντε χρόνια πως «έχω αμηχανία», το πρώτο που θα με ρωτούσανε θα ...

Read more
Παπάς

Παπάς

Μετά από το πιο τραγικό ξεκίνημα της σύγχρονης ιστορίας μας, βλέπαμε μπροστά μας το πιο όμορφο θέαμα ...

Read more
0029

0029

Ο άνθρωπος που περ&io ...

Read more
Βόλεϊ-2015

Βόλεϊ-2015

Προσωπική Ανασκόπηση: 15 πράγματα που θα θυμάμαι από την ομάδα βόλεϊ του ΠΑΟΚ το 2015. ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.