Όλσεν

Όλσεν

O πρώτος...

Εμπόρευμα

Εμπόρευμα

Έχω τις πρώτες μου...

Κονόμα

Κονόμα

Κάποια Σάββατα με...

Συγγνώμη

Συγγνώμη

Ζητώ δημοσίως...

Αργεντινή

Αργεντινή

Οι πρώτες μου...

Μαμά

Μαμά

Στο μπαλκόνι είχε...

Προσφορά

Προσφορά

Τι έχει προσφέρει...

Ρουφιάνος

Ρουφιάνος

Η κουλτούρα του...

Ιδρώτας

Ιδρώτας

Δυστυχώς, στο...

WC 2018 - Σουηδική Αραβία

WC 2018 - Σουηδική Αραβία

To μεγαλύτερο...

WC 2018 - Ρωσία

WC 2018 - Ρωσία

Για το αφιέρωμά μας...

Μαϊντανός

Μαϊντανός

Άντε ρε από ‘δώ που...

  • Όλσεν

    Όλσεν

    Sunday, 24 June 2018 18:17
  • Εμπόρευμα

    Εμπόρευμα

    Wednesday, 13 June 2018 10:35
  • Κονόμα

    Κονόμα

    Friday, 08 June 2018 12:57
  • Συγγνώμη

    Συγγνώμη

    Thursday, 07 June 2018 00:06
  • Αργεντινή

    Αργεντινή

    Wednesday, 06 June 2018 13:19
  • Μαμά

    Μαμά

    Saturday, 02 June 2018 18:14
  • Προσφορά

    Προσφορά

    Thursday, 31 May 2018 20:20
  • Ρουφιάνος

    Ρουφιάνος

    Thursday, 31 May 2018 13:49
  • Ιδρώτας

    Ιδρώτας

    Wednesday, 30 May 2018 18:40
  • WC 2018 - Σουηδική Αραβία

    WC 2018 - Σουηδική Αραβία

    Wednesday, 30 May 2018 15:39
  • WC 2018 - Ρωσία

    WC 2018 - Ρωσία

    Wednesday, 30 May 2018 13:19
  • Μαϊντανός

    Μαϊντανός

    Tuesday, 29 May 2018 14:50

199703Οκτώ αγώνες χωρίς νίκη. Τέσσερις ήττες, τέσσερις ισοπαλίες.

Η ατμόσφαιρα ήταν πραγματικά πανηγυρική, το νιώθαμε πως κάτι καλό πήγαινε να γεννηθεί, αλλά, αν το έβλεπες στην ουσία, απλώς είχαν έρθει δύο γνωστοί παίκτες, τρεις άγνωστοι, είχαμε πάρει δύο πόντους σε δύο ματς και η υπόλοιπη ομάδα παρέμενε ίδια, αυτή που μας είχε από την αρχή σε θέσεις λίγο πάνω από τον υποβιβασμό. Κάποτε θα έπρεπε να κερδίσουμε. Το τρίτο ματς του 1997 μας έκατσε Τετάρτη μεσημέρι, στις 15:00 -πήρα ρεπό. Ήρθε από νωρίς ο πατέρας μου, που ακολουθούσε κι εκείνη τη χρονιά την Αοκάρα του σε κάθε γήπεδο σ’ όλη τη Γη, ξέρω ‘γώ, την Αοκάρα που πάλευε για Ευρώπη, πέμπτη στο βαθμολογικό πίνακα και με την καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος.

Στον πάγκο της Καβάλας ήταν ο Γιώργος Παράσχος. Για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο, το παρατσούκλι του προπονητή ήταν «Οτσαλάν», αν και ο πραγματικός σωσίας του Κούρδου ηγέτη ήταν ο δικός μου πατέρας: Όταν είδα στην εφημερίδα φωτογραφίες από τη σύλληψή του, πήρα αμέσως τηλέφωνο στον πατέρα μου για να βεβαιωθώ πως δεν είχαν κάνει καμιά μαλακία από την ΚΥΠ και τον είχανε μπουζουριάσει. Κι αντί να λένε «Οτσαλάν» τον δικό μου, που ήταν (και είναι) φωτοαντίγραφο, τον λένε «Μουστάκα» και αποκαλούν ως «Οτσαλάν» τον Παράσχο, που δεν έχει και μεγάλη σχέση, δηλαδή ό,τι να ‘ναι. Όπως και να ‘χει, ο Μουστάκας άφησε, ως συνήθως, το αμάξι στις δωδεκαώροφες και ήρθε στην Τούμπα με ταξί, πάντα αυτό έκανε, δεν άντεχε να οδηγεί στη Θεσσαλονίκη. Μια φορά που περνούσε για να πάει να δει την Καβάλα σε καμιά Βέροια ή Έδεσσα ή Κατερίνη σταμάτησε στην αερογέφυρα, έδωσε ένα πεντοχίλιαρο σε έναν ταρίφα και του φόρτωσε έναν τενεκέ φέτα να μας τον φέρει κοντά στο Ιπποκράτειο. Η κούρσα ήταν δύο χιλιάρικα, το πουρμπουάρ τρία. «Να πεις του πατέρα σου πως πιο μεγάλο πουρμπουάρ δεν έχω ξαναπάρει», γελούσε ο ταξιτζής όσο ξεφόρτωνε τον τενεκέ.

Είχαμε να κερδίσουμε από την τελευταία φορά που είχε σκοράρει ο Βρύζας, κοντά δύο μήνες πριν. Σκοράρει ο Βρύζας, ανοίγει το σκορ, ανοίγει κι ο δρόμος για την πρώτη μας νίκη στο 1997. Ο Φραντζέσκος βάζει, με το δεξί πόδι, το πρώτο του γκολ μέσα στην Τούμπα κι ο Ζουμπούλης ολοκληρώνει το λυτρωτικό, χορταστικό 3-0 κόντρα σε μια πραγματικά δυνατή άμυνα που δεν την περνούσες εύκολα αλλά στο τέρμα είχε τον Αργυρίου, ο οποίος θα μας απασχολήσει για άλλους λόγους λίγο αργότερα στη χρονιά. Ο Μουστάκας ούρλιαζε από την 5, «δε σας έφταναν δύο γκολ, τι μας βάλατε τώρα και τρίτο, να μας χαλάσετε την καλύτερη άμυνα», κορόιδευε ο κόσμος, που μερικοί νόμιζαν πως ήταν τιμωρημένος ο Παράσχος και έβλεπε το ματς από την κερκίδα μας. Τετάρτη μεσημεράκι, με κρύο και ήλιο, γράφτηκε η πρώτη νίκη της Εποχή Των Τρελών, μπροστά σε εφτά-οκτώ χιλιάδες ανθρώπους (6.412 εισιτήρια). Η σύνθεση του ΠΑΟΚ: Νίκος Μιχόπουλος | Παναγιώτης Σιδηρόπουλος 80' Αντώνης Γιουκούδης | Δημήτρης Καπετανόπουλος 60' Ionel Pârvu | Νίκος Παναγιωτίδης | Joe Palatsides | Ζήσης Βρύζας | Κώστας Φραντζέσκος | Πάρης Ζουμπούλης | Θόδωρος Ζαγοράκης | Σπύρος Μαραγκός | Γιώργος Τουρσουνίδης 80' Παναγιώτης Καραμεταξάς -ήταν η δεύτερη και τελευταία εμφάνιση του Καραμεταξά με την ασπρόμαυρη φανέλα και η μοναδική του σε αγώνα πρωταθλήματος.

Το άλλο πρωί, ο κουμπάρος μου ο Τάσος, που ήταν διευθυντής σε τράπεζα στο κέντρο της πόλης, έκανε την εξής ασύλληπτη καγκουριά: Έδωσε εντολή στον υπεύθυνο επιχειρηματικών δανείων να κάνει ολοήμερη έρευνα για τις επιχειρήσεις στην πόλη της Καλαμάτας και να του ετοιμάσει έκθεση με τις πέντε καλύτερες περιπτώσεις εταιρειών που θα μπορούσε το κατάστημά τους, από τη Θεσσαλονίκη, εννοείται, να χρηματοδοτήσει ώστε να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους. Ο υπεύθυνος επιχειρηματικών δανείων ήταν ο πιο σπαζαρχίδης αρειανός που είχε γνωρίσει ο Τάσος, την προηγούμενη σεζόν του τα ζάλιζε όλη μέρα με τα κλασικά «ΠΑΟΚ ΕΚΕΙ ΕΚΕΙ ΣΤΗ ΒΗΤΑ ΕΘΝΙΚΗ» και ο δικός μου βρήκε την ευκαιρία να τον εκδικηθεί: Την ίδια ώρα που ο ΠΑΟΚ κέρδιζε την Καβάλα, ο Άρης έχανε στην Καλαμάτα με 5-0.

Στην κορυφή, ο ΟΦΗ έκοβε δύο βαθμούς από τον Παναθηναϊκό και άφηνε με ανοιχτό στόμα όλη την ποδοσφαιρική Ελλάδα. Δεν κέρδισαν οι τρεις πρωτοπόροι, πλησίασε η ΑΕΚ, το πρωτάθλημα θα παιζόταν στα όρια. «Δεν έκατσε να χάσει ο ΟΦΗ από τον βάζελο, ρε φίλε, άκου κάτι περίεργα πράματα», σχολιάζαμε και δεν το πιστεύαμε. Αφήσαμε τη γραμμή του υποβιβασμού στους επτά πόντους, ο Άρης στη γραμμή, ισόβαθμος με την Ξάνθη και τους κάναμε πλάκα -όχι πως περιμέναμε να πέσει ο Άρης, δεν γίνονται αυτά ούτε για αστείο. Από πάνω μας, η ευρωπαϊκή θέση απείχε 11 πόντους. Αλλά ποιος είχε μυαλό για Ευρώπες, πήραμε μια νίκη, πήραμε ανάσα, χαρήκαμε μπάλα. Και ετοιμαζόμασταν για το ταξίδι στην Καστοριά, δηλαδή για τα σουβλάκια στη διαδρομή. Είχε ενδιαφέρον: Πώς θα μας χωρέσουν σ’ εκείνο το κακοβαλμένο τσιμέντο που είχανε για κερκίδα, που θα κουβαληθεί πάλι όλος ο ασπρόμαυρος ντουνιάς για να αποθεώσει την ομαδάρα του, που βρισκόταν ακόμα στην ενδέκατη θέση;

199703

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

32 Apples On An Orange Tree

365032

31 The Number Of The Beast

365031

30 Riza

365030

29 Surfer Rosa

365029

28 Coma of Souls

365028

27 Lovedrive

365027

26 Να!

365026

25 ...And Justice for All

365025

24 Violator

365024

23 Spiritual Healing

365023

22 Ágætis byrjun

365022