Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08

199701Η τιμωρία ήταν απίστευτη. Δύο χρόνια εκτός Ευρώπης. Όχι ημερολογιακά -έπρεπε να βγούμε δύο φορές σε ευρωπαϊκή διοργάνωση και με την τρίτη θα παίζαμε πάλι. Μας ήρθε πάνω στην εποχή των περήφανων αποκλεισμών και των κερκίδων που τρέλαιναν την Ευρώπη: Μόναχο, Βερόνα, Νάπολι, Σεβίλλη, Μέχελεν, όπου έσπασε η κατάρα και περάσαμε σε επόμενο γύρο, Τιρόλο, Παρίσι. Εκεί, στο Παρίσι, είχα αρχίσει εγώ τη δική μου πορεία σε εκδρομές εξωτερικού, που πίστευα, τότε, πως κάθε χρόνο θα κάνω και ένα ταξίδι. Αμ δε.

Η σεζόν της τιμωρίας μας βρίσκει πέμπτους, όπως και η επόμενη, άρα εκτός ευρωπαϊκής θέσης. Περισσότερο ασχολούμαστε με την εκδίωξη του Θωμά παρά με το αγωνιστικό, υπάρχουν ματς με περιφρούρηση απ’ έξω όπου δεν μπαίνει κανείς και μένουμε να πετάμε πέτρες προς τον εξωτερικό χώρο της 1, στις κλούβες και τις παραταγμένες διμοιρίες. Ο Άρι Χάαν, την περίοδο 1994-95, φτιάχνει μετά από δύο αποτυχημένες χρονιές την ομάδα που σβήνει τον πρώτο χρόνο της τιμωρίας, η οποία μειώνεται και γίνεται ένα έτος. Άρα, ο ΠΑΟΚ αρκεί να τερματίσει σε ευρωπαϊκή θέση και ξανά προς τη δόξα εκτός συνόρων τραβά. Κι εκεί που ετοιμαζόμασταν για την επιστροφή των μεγαλείων, έρχεται η χειρότερη χρονιά στην εβδομηντάχρονη, τότε, ιστορία της ομάδας: Ο ΠΑΟΚ κινδυνεύει με υποβιβασμό. Κινδυνεύει κανονικά, όχι απλώς θεωρητικά, τα τέσσερα γράμματα «ΠΑΟΚ» στηρίζονται στη γραμμή που οδηγεί στη Βήτα, το βλέπουμε στα αθλητικά και δεν το πιστεύουμε. Σωνόμαστε προς το τέλος, φεύγει το καλοκαίρι κι ο Μπάνε, η ψυχολογία στο μηδέν. Και τα σκουλήκια να μας κοροϊδεύουν διαρκώς, «ΠΑΟΚ εκεί, εκεί, στη Βήτα Εθνική».

Μας έβγαλε την ψυχή εκείνο το γαμημένο το 1996. Μέχρι το τέλος. Ο Μπένγκτσον ξεκινάει την επόμενη σεζόν με 3 νίκες στα πρώτα 10 ματς. Μετά το δράμα της ήττας από τον Ολυμπιακό για το Κύπελλο στην Τούμπα και την πεντάρα τέσσερις μέρες μετά στο ΟΑΚΑ διώχνεται, αλλά μας φέρνουν τον Αρχοντίδη. Λογικό -σε ομάδα που παλεύει για να σωθεί, θα φέρεις έναν ειδικό σε τέτοιες αποστολές. Ο Αρχοντίδης κάνει εξόχως άθλιο ξεκίνημα, φέρνοντας Χι με τη Βέροια στην Τούμπα, χάνοντας στο Καραϊσκάκη για το Κύπελλο, φέρνοντας Χι με τον Πανηλειακό στην Τούμπα, ξαναχάνοντας στο Καραϊσκάκη για το Πρωτάθλημα. Έλεος. Μπήκε το 1997 και ξεφυσήξαμε, φτάνει, να πάει στο διάολο και να μην ξαναζήσουμε τέτοια χρονιά στη ζωή μας.

Δύο-τρεις μέρες πριν το πρώτο ματς του 1997 και ενώ ο ΠΑΟΚ βρίσκεται στην ενδέκατη θέση, με 3 νίκες, 6 ισοπαλίες, 4 ήττες και τη δεύτερη χειρότερη επίθεση του πρωταθλήματος με 8 γκολ, ο ΠΑΟΚ παίρνει τον Φραντζέσκο. Την επόμενη μέρα, παίρνει και τον Μαραγκό. Ο Φραντζέσκος πάει να δει την προπόνηση, τον περιμένουν τρεις χιλιάδες άνθρωποι και τον αναγκάζουν να προπονηθεί για να παίξει κόντρα στην ΑΕΚ, ακόμα δεν ήρθε. Ο Μαραγκός μέσα σε λίγες ώρες κλείνει θέση στην εντεκάδα. Κι η Τούμπα ζει στιγμές που είχε να ζήσει χρόνια: Σχεδόν τριάντα χιλιάδες άνθρωποι τρέχουν στο γήπεδο που είχαν, από το 1992, ξεχάσει. Για να δουν την ίδια ομάδα που ξεφτιλιζόταν τόσο καιρό με τις προσθήκες δύο «πρώην ποδοσφαιριστών», δύο «σκουπιδιών της Αθήνας», δύο «καμένων χαρτιών». Η πρώτη σύνθεση της χρονιάς: Νίκος Μιχόπουλος | Θόδωρος Ζαγοράκης | Κώστας Φραντζέσκος | Σπύρος Μαραγκός 81' Δημήτρης Καπετανόπουλος | Τάσος Τασιόπουλος | Αχιλλέας Ζαφειρίου | Γιώργος Κουμαρόπουλος 65' Νίκος Παναγιωτίδης | Γιώργος Χατζηζήσης 35' Παναγιώτης Σιδηρόπουλος | Ζήσης Βρύζας | Γιώργος Τουρσουνίδης | Παναγιώτης Κατσούρης. Δύσκολο ματς, η ΑΕΚ έχανε ευκαιρίες, εμείς χοροπηδούσαμε στην κερκίδα απλώς και μόνο από τη χαρά μας που μαζεύτηκε κόσμος, ρε φίλε, κάναμε μέχρι και «χέρια» πριν το ματς, τι συγκίνηση, που είχαμε να κάνουμε δυόμισι χρόνια. Βρέθηκε ο Φραντζέσκος μέσα στην περιοχή κάποια στιγμή, δεν το έπιασε καλά το σουτ, έμεινε να χτυπιέται. Ήταν η πρώτη του εμφάνιση από τις 20 ως το τέλος του Πρωταθλήματος, με το 11 στην πλάτη.

Οι κλασικοί που πηγαίναμε γήπεδο και στις αποχές και τις ιστορίες δε χαλαστήκαμε από την ισοπαλία. Πόντος ήταν, στο σακούλι. Τα περσινά μας είχαν ταρακουνήσει, ήμασταν μόλις έξι πόντους από τη γραμμή, δεν παίζεις με τέτοια. Οι τουρίστες της βραδιάς γκρίνιαζαν, περίμεναν τριάρα επί της ΑΕΚ, εκείνης της σπουδαίας, μπαλαδόρικης ΑΕΚ που σταματήθηκε μονάχα από την παράγκα του Σωκράτη και χάσαμε την ευκαιρία να μετρηθούμε στα ίσα, ποιος θα έπαιρνε τη σκυτάλη από τον Βαρδινογιάννη αν το Πρωτάθλημα παιζόταν κανονικά. Γυρνούσαμε με την Άννα από το γήπεδο, μηδέν-μηδέν, μια χαρά, «καλός ο Φραντζέσκος, καλός και ο Μαραγκός, φέτος δε νομίζω να κινδυνέψουμε όπως πέρσι, θα σωθούμε εύκολα».

199701

0031

0031

Σαφώς και δε φαντα&zeta ...

Read more
Όμιλοι

Όμιλοι

Ίσως η πιο γελοία έμ&pi ...

Read more
Σαλώμη

Σαλώμη

Στις 17 Οκτωβρίου 2007 &omicr ...

Read more
Υποκριτική

Υποκριτική

Η Χουλιγκάνα κατέβ&eta ...

Read more
Ενοχλούμε;

Ενοχλούμε;

Για κάποιο λόγο, αυτοί που μου την πέφτουν περισσότερο είναι οι ναζιστές αεκτσήδες. Σελίδες οπαδών τ ...

Read more
Mπούλης

Mπούλης

Παγκόσμια ημέρα εναντίον του bullying προχθές, το οποίο στα ελληνικά μεταφράζεται, κάπως άστοχα, ως ...

Read more
Φωτάκια

Φωτάκια

Φορούσε πόσο καιρό η κόρη μου αυτά τα σαχλαμαρίστικα παιδικά παπούτσια με τα φωτάκια που αναβοσβήνου ...

Read more
Κινέζος

Κινέζος

Μάλιστα. Τ’ ακούσαμε κι αυτό. Έχουμε και τέτοιους συνοπαδούς, τι να κάνεις. Η ατάκα, αυτολεξεί, ...

Read more
Ζαμάλεκ

Ζαμάλεκ

Είχε πάει, λέει, ως το αεροδρόμιο ένα φίλο Αιγύπτιο που γυρνούσε στην πατρίδα. Από πότε έχεις φίλους ...

Read more
027-3138075

027-3138075

«Σκοτώθηκα για ένα εισιτήριο», απάντησε η Άννα όταν τη ρώτησα γιατί ήταν ματωμένα τα χέρια της. ...

Read more
2016-Βόλεϊ

2016-Βόλεϊ

16 πράγματα που θα θυ&m ...

Read more
Σαββατοκύριακο

Σαββατοκύριακο

«Έλα Αθήνα», μου είπ&eps ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.