Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08

m63Ο Πατρίσιο Καμπς σήμερα θα γέμιζε την Τούμπα σε κάθε ματς και θα βούλωνε κάθε στόμα που γκρινιάζει (μαζί και το δικό μου) για τη μεταγραφική ενίσχυση του ΠΑΟΚ, που γίνεται πλέον μόνο αν παίζεις Football Manager και παίρνεις παίκτες εσύ ο ίδιος.

Όποιος τον πρόλαβε καταλαβαίνει. Ποδοσφαιριστής που έπαιξε πέντε μήνες, σε μόλις 9 αγώνες πρωταθλήματος και πρόλαβε να αφήσει τέτοιο στίγμα που τον αναπολούμε δεκαέξι ολόκληρα χρόνια μετά τη φυγή του, πραγματικά είναι κάτι ξεχωριστό. Το δεκάρι της Βελέζ, ο πρωταθλητής Αργεντινής, ο άνθρωπος που είχε σηκώσει μέχρι και το Λιμπερταδόρες, δηλαδή το Τσάμπιονς Λιγκ της Νότιας Αμερικής και είχε προλάβει να παίξει και δύο φορές στη μυθική Εθνική της χώρας του πέφτοντας πάνω σε Μαραντόνα, Βερόν, Σιμεόνε, Ορτέγκα, ήρθε στον ΠΑΟΚ να ταΐσει Φρούσο και Ναλιτζή, φτιάχνοντας μια ασύλληπτη επιθετική τετράδα με τον Γεωργιάδη δίπλα του.

Ο Καμπς έπαιξε 22 φορές -9 για το πρωτάθλημα, 7 για το κύπελλο με 5 γκολ και 6 στην Ευρώπη με 3 γκολ, δίνοντας τη μεγαλύτερη παράστασή του με τα ασπρόμαυρα στο ιστορικό 3-0 επί της Ουντινέζε, όπου μπήκε αλλαγή, έκανε το 1-0 πηγαίνοντας το ματς στην παράταση και έπειτα το 2-0 που έδινε την πρόκριση. Έφυγε τον Ιανουάριο, βγαίνοντας αλλαγή στο ημίχρονο του 2-1 επί της ΑΕΚ και δεν ξεχάστηκε ποτέ. Το 1-1,5 δισεκατομμύριο που διέρρευσε πως κόστισε η μεταγραφή θα μείνει αιώνιο μυστικό πόσο βάση είχε στην πραγματικότητα, αλλά σε κάθε περίπτωση ήταν μία μεταγραφή-σταθμός.

Στις 10 Αυγούστου 2000 ο Αργεντινός έγραψε ένα ρεκόρ που δεν είναι εύκολο να σπάσει: Σκόραρε έχοντας παίξει λιγότερα από 2 λεπτά με τη φανέλα του ΠΑΟΚ, κόντρα στους Αμπελόκηπους για το Κύπελλο, ανοίγοντας το σκορ για το τελικό 1-6. Λίγα λεπτά αργότερα, πριν τη λήξη του ημιχρόνου, θα γινόταν μόλις ο τέταρτος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του ΠΑΟΚ που σκόραρε δύο γκολ στο ντεμπούτο του, μετά τον Θανάση Δημόπουλο, τον Μίλαν Λούχοβι και τον Κώστα Κυριακίδη (δεκατέσσερα χρόνια μετά, θα το κατάφερνε και ο Ευθύμης Κουλούρης, ο οποίος θα γινόταν ο πρώτος στην ιστορία που θα έβαζε δύο γκολ στο ντεμπούτο του μπαίνοντας ως αλλαγή). Στο βιογραφικό του, πάντως, το Κύπελλο Ελλάδας 2001 είναι το μοναδικό εγχώριο Κύπελλο που έχει πάρει -τα υπόλοιπα είναι πρωταθλήματα και ηπειρωτικά.

Οι αριθμοί είναι αριθμοί. Αυτό που δε μετριέται με αριθμούς είναι η καύλα που ένιωθες από την κερκίδα βλέποντάς τον να παίζει. Και η απογοήτευση, αντιλαμβανόμενος πως έπρεπε να κάνει πέντε κάθετες πάσες για να προλάβουν μία οι επιθετικοί -δεν υπήρχε περίπτωση να καταλάβουν τον τρόπο που έπαιζε, ούτε οι συμπαίκτες του ούτε η κερκίδα που τον έκραζε σε κάθε ευκαιρία. Σήμερα κλείνει τα 45 του χρόνια. Αν τον ρωτήσεις ποιος χρόνος ήταν ο πιο όμορφος στη ζωή του, δεν ξέρω τι θα σου πει -αν τον ρωτήσεις ποιος ήταν ο πιο παλαβός, ξέρω. Το έχει ήδη πει, δηλαδή, σήκωσε ό,τι υπήρχε να σηκώσει στην Αργεντινή, αλλά εκείνους τους μήνες στην Τούμπα με τους τρελούς δεν τους ξεπέρασε ποτέ. Ούτε εμείς ξεπεράσαμε αυτόν, εδώ που τα λέμε.

Νεκροκρέβατο

Νεκροκρέβατο

Ο Μεγαλύτερος Πα&omicr ...

Read more
0047

0047

Όταν είχες παγκίτες ...

Read more
Κεφτεδάκια

Κεφτεδάκια

Τα Κεφτεδάκια της Ά&nu ...

Read more
Τελικό

Τελικό

Ο Παναγιώτης το σκ&omicr ...

Read more
Ουσία

Ουσία

Ουσία μαγική. Χωρίς το χθεσινό, σήμερα το πρωί θα γκρίνιαζα για το αυχενικό, ούτε από το κρεβάτι δε ...

Read more
Ορμένιο

Ορμένιο

Για να πας από Ξάνθη σ&ta ...

Read more
Μάνου

Μάνου

Στα τέλη της δεκαε&t ...

Read more
0003

0003

Το κλάμα της Ναντ, το & ...

Read more
Τζόγος

Τζόγος

Γεννήθηκα μέσα στον &t ...

Read more
Κάποιοι

Κάποιοι

Κάποιοι Παοκτσήδες δεν έχουν χρήματα για να πάνε στο γήπεδο. 10 Ευρώ τους περισσεύουν όλα κι όλα, τα ...

Read more
Αξιοκρατία

Αξιοκρατία

Πολύ περίεργο τυπάκι. Είχε σκάσει στη δουλειά όταν εγώ είχα ήδη παλιώσει και με είχανε βάλει να τον ...

Read more
0015

0015

Ο Μαγκντί Τολμπά δεν ή ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.