Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14

m8820 χρόνια από το πιο χορταστικό 0-0 της ιστορίας. 20 χρόνια από την πρώτη αχτίδα φωτός στο σκοτάδι μιας πενταετίας. 20 χρόνια από τη μέρα που ξαναγέμισε η Τούμπα και δεν άδειαζε μετά επί χρόνια.

5 Ιανουαρίου 1997, ο Κώστας Φραντζέσκος και ο Σπύρος Μαραγκός, τα «σκουπίδια της Αθήνας που ήρθαν για να κολλήσουν τα ένσημά τους», ξυπνάνε τους Παοκτσήδες της αποχής και τους φέρνουν στο γήπεδο μετά από σχεδόν τρία χρόνια. Η ομάδα έχει τέσσερις ήττες και δύο ισοπαλίες στους τελευταίους έξι αγώνες της, αλλά κάτι κάνει κλικ, κάπως φαίνεται ότι γυρνάει η ιστορία. Δε θα κερδίζαμε. Δε θα κερδίζαμε ούτε στο επόμενο ματς, στην Ξάνθη. Αλλά μετά θα ξεκινούσε το πιο απίστευτο σερί στα ενενήντα μας χρόνια, οι 16 νίκες σε 19 ματς, θα φτάναμε τον ΟΦΗ, τον Παναθηναϊκό, θα βγαίναμε Ευρώπη μετά από μια χρονιά που είχαμε σωθεί προς το τέλος, τη χρονιά που ως το Δεκέμβριο αγχωνόμασταν, εμείς οι 3-4 χιλιάδες που πηγαίναμε, πως θα ξαναζήσουμε το ίδιο έργο και φέτος. Θα ερχόταν η Τρνάβα, η Άρσεναλ, η Ατλέτικο, θα ξαναγινόταν ο ΠΑΟΚ ομαδάρα στο χόρτο, θα τρέμανε όλοι και την κερκίδα μας και την εντεκάδα -ήταν ωραίο όσο κράτησε.

Είκοσι χρόνια μετά, ακόμα περιμένουμε παρόμοια τρέλα και δεν τη βρίσκουμε. Η ομάδα του Σάντος ήταν σαφώς ομαδάρα, αλλά έπαιζε μπάλα κανονική, για να κερδίσει, για να πάρει τους τρεις πόντους, με πλάνο, με σχέδιο, με υπομονή. Οι τρελοί του 1997 ήταν απλώς τρελοί: Να μπει το γκολ, να φύγουμε στην κερκίδα, να τραγουδήσουμε με τον κόσμο, άλλη μια αγωνιστική, να δούμε ως πού μπορούμε να φτάσουμε. Από έντεκα πόντους πίσω απ’ τον τέταρτο φτάναμε στους οκτώ και πανηγυρίζαμε στο καφενείο για μια βδομάδα. Από τον πάτο στην κορυφή. Από το ρεζιλίκι στην περηφάνια. Από το σκοτάδι στο φως. Ο Κώστας κι ο Σπύρος, οι δύο μεγαλύτεροι ήρωες από το πουθενά, οι άνθρωποι που έδωσαν τη σπίθα για να ξαναπάρει μπρος η σκουριασμένη μηχανή της πολύχρονης απομόνωσης και των εκδρομών χωρίς νόημα.

Στις 5 Ιανουαρίου 1997 ξανακάναμε «χέρια» στην Τούμπα. Χέρια, ρε μαλάκα. Μαζεύτηκε τόσος κόσμος που καταφέραμε να φωνάξουμε «ΠΑΟΚ-ΠΑΟΚ-ΠΑΟΚ» πριν την έναρξη. Κοιτούσαμε δεξιά-αριστερά και δεν το πιστεύαμε. «Πού ήταν όλοι αυτοί τόσα χρόνια. Και γιατί ήρθαν σήμερα, τι περιμένουν πως θα αλλάξει, δηλαδή, με δύο μέτριους βετεράνους που έδιωξε ο Παναθηναϊκός»...

0025

0025

Η ομάδα ποδοσφαίρο&u ...

Read more
Ορμένιο

Ορμένιο

Για να πας από Ξάνθη σ&ta ...

Read more
Πρωτοπόρος

Πρωτοπόρος

Τόσες δεκαετίες πνίγουμε τον καημό μας στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, αλλά από μέσα μας η φλόγα δε σ ...

Read more
Λιποτάκτης

Λιποτάκτης

Εγώ για τα χρέη μιας Ανώνυμης Εταιρείας δεν πολεμάω. Ό,τι είχα το έδωσα στα τσιμέντα, στα κάγκελα, ...

Read more
Κεκλεισμένων

Κεκλεισμένων

Το πιο ηλίθιο μέτρο &ta ...

Read more
Νευρικός

Νευρικός

Όταν είπε «ορμάμε, όσε ...

Read more
Κλίκμπεϊτ

Κλίκμπεϊτ

Κάποια στιγμή χθες &tau ...

Read more
Σοκοφρέτα

Σοκοφρέτα

Το μεγαλύτερο, το &p ...

Read more
Παοκολέ

Παοκολέ

Το ρεκόρ συνεχόμενου Παοκολέ το έχει, μέχρι να εμφανιστεί διαφορετική μαρτυρία, ο διπλανός μου στο Γ ...

Read more
Ουτοπίες

Ουτοπίες

Στις 10 Ιανουαρίου, μετά τον αγώνα Αστέρας-ΠΑΟΚ, στην ιστοσελίδα PAOK24 δημοσιεύθηκε ανυπόγραφο άρθρ ...

Read more
Συνθέτες (1)

Συνθέτες (1)

Οι συνθέτες των συνθημάτων μας Μέρος 1ο ...

Read more
Όμιλοι

Όμιλοι

Ίσως η πιο γελοία έμ&pi ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.