Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26

kovacsΤο εξπρές των Τρελών είχε κάνει μια στάση στη Νίκαια να ξαποστάσει, μετά τα πρωτοφανή όργια εκείνων των μηνών.

Το 5-3 από 0-3 με την Τρνάβα, το έπος του Χάιμπουρι, το 3-3 από 0-1 και 2-1 και 2-3 με το χαμένο πέναλτι πριν την ισοφάριση στον Κορυδαλλό, η ανατροπή με τον Ολυμπιακό στην Τούμπα πριν λήξει το ημίχρονο, η όμορφη εκδρομή στην Καβάλα με τον Παυλάρα που έδωσε πάλι το τρίποντο στο τέλος, το θρίλερ με τις γριές, η παράνοια με την ουτοπία του 4-4 με την Ατλέτικο, τελείωσε αυτό το κομμάτι, ώρα για ανάσες. Πάλι με θρίλερ, 2-0 στο ημίχρονο ο Ιωνικός, αλλαγή τερματοφύλακα ο Άγγελος για το δεύτερο, 2-2 ο Φραντζέσκος, 3-2 και ήττα στο τέλος. Ωραίες οι Ευρώπες, ωραίες οι ματσάρες και οι εκδρομάρες και οι σαλεμένες κερκίδες με τους αφρισμένους που είχαν ξαναγυρίσει στο πέταλο λίγους μήνες νωρίτερα, αλλά ο ΠΑΟΚ μόλις από την 9η Αγωνιστική είχε κατρακυλήσει στην 8η θέση, έντεκα πόντους από την κορυφή.

Ξαναπήραν μπρος οι τουρμπίνες. Πρώτη νίκη, πάλι με τον Παυλάρα, στο 87’, και 2-1 τον Παναθηναϊκό. Δεύτερη νίκη στον Πύργο, με μεγάλη καγκουριά στις κερκίδες και αποθέωση από τον κόσμο της ασπρόμαυρης Αμαλιάδας. Τρίτη νίκη με μία από τις καλύτερες εμφανίσεις στην ιστορία του ΠΑΟΚ, στο 0-3 της Νέας Σμύρνης. Τέταρτη νίκη με τον Απόλλωνα στην Τούμπα. Πέμπτη νίκη στην Πάτρα, στο 1-4, όπου ο Κατσούρης έκλεισε και το σκορ. Έκτη νίκη άνετα με τη Βέροια στην Τούμπα. Έβδομη νίκη, με πολύ ζόρι, στο Καραϊσκάκη με τον Εθνικό με ένα από τα πιο όμορφα γκολ του Ζουμπούλη. Έφτασε το ματς με τον Αθηναϊκό, για την όγδοη σερί νίκη στο Πρωτάθλημα, που θα ισοφάριζε και το ρεκόρ μας όλων των εποχών, το οποίο κρατούσε τότε για 25 χρόνια -ενδιάμεσα, είχαμε αποκλείσει και την Προοδευτική για το Κύπελλο, ενώ λίγες μέρες πριν είχαμε παίξει ασύλληπτη μπάλα με τον Ιωνικό για την ίδια διοργάνωση, σε ένα ματς που θα το θυμάμαι ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά εκείνης της περιόδου. Ο ΠΑΟΚ πλέον βρισκόταν έξι πόντους από την κορυφή, ζυγώναμε συνεχώς, κάθε βδομάδα.

Όποιος βρέθηκε στις κερκίδες της Τούμπας το παγωμένο απόγευμα της 11ης Ιανουαρίου 1998 δε θα θυμάται τίποτα, μα τίποτα πέρα από ένα ονοματεπώνυμο: Ζόλταν Κόβακς. Ενενήντα λεπτά πίεση, ενενήντα λεπτά ευκαιρίες, ενενήντα λεπτά άγχος γιατί εκείνο το Πρωτάθλημα δε θα το χάναμε, είχαμε κάνει τους δεκατρείς βαθμούς έξι, την άλλη εβδομάδα είχαμε την ΑΕΚ εκτός και θα τη λιώναμε, θα τη φτάναμε στους τρεις, κερδίζαμε σήμερα τον Αθηναϊκό και ντου στη Φιλαδέλφεια -ακόμα δεν είχαμε μάθει τη λέξη «παράγκα». Και με το που δείχνει το ρολόι τα ενενήντα λεπτά, πετάγεται μπροστά μας ο Ούγγρος, στην πρώτη του συμμετοχή στο Πρωτάθλημα με τον Δικέφαλο στο στήθος και το καρφώνει. Το καρφώνει, ρε φίλε, τον βγάζει μόνο του η μπαλιά κι αυτός σουτάρει σωστά, στο ενενήντα, μέσα στην Τούμπα, δεν γίνονται αυτά, δεν το ζούμε αυτό το πράμα, όγδοη συνεχόμενη νίκη και πού θα σταματήσει αυτή η ομάδα, πουθενά δε θα σταματήσει, θα το σηκώσει στο τέλος και τον Μάιο θα είμαστε καλά. Οι έντεκα-δώδεκα χιλιάδες θεατές εκείνου του ματς θα ήταν και οι μοναδικοί που θα έβλεπαν γκολ του Ούγγρου στην Τούμπα.

Ο Ζόλταν Κόβακς έπαιξε στον ΠΑΟΚ μόλις τέσσερις μήνες, κάνοντας διάλειμμα στην πολύχρονη καριέρα του με την Ουίπεστ, από την οποία ήρθε τον Ιανουάριο κι εμείς τον στείλαμε από ‘κεί που ήρθε το Καλοκαίρι. Έπαιξε σε 19 αγώνες και σκόραρε 5 γκολ, τα οποία δε σβήνονται από τη μνήμη, καθώς όλα είχαν την ιστορία τους: Το πρώτο, αυτό με τον Αθηναϊκό, η ισοφάριση στην Ξάνθη, η ισοφάριση στην Καλαμάτα, η ισοφάριση και το τρίτο γκολ με τις γριές στο Καυτανζόγλειο. Σήμερα, 24 Σεπτεμβρίου, κλείνει τα 44 -θα σκέφτεται τη ζωή του, θα αναπολεί το παρελθόν, θα του λένε «χρόνια πολλά» και θα σβήνει κεράκια αλλά στο μυαλό του ένα πράμα θα έχει, την πιο ωραία στιγμή της ζωής του, τη στιγμή που έστειλε στο 90’ την μπάλα στα δίχτυα του Άγγελου Πλειώτα και κάτι χιλιάδες ιδρωμένοι, ασταμάτητοι φωνακλάδες τον αποθέωναν και κάποιοι πηδούσαν τα κάγκελα για να τον προσκυνήσουν και οι συμπαίκτες του τον αγκάλιαζαν βουρκωμένοι και, ναι, γάμησέ τα, άμα έχεις περάσει από τον ΠΑΟΚ κι έχεις δώσει χαρά σ’ εκείνη την κερκίδα τι άλλο να έχεις να πεις από τη ζωή σου.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038