Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

insidestory

insidestory

Τα βιβλία του 2017,...

Θέση

Θέση

«Πάρε θέση» και...

  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08
  • insidestory

    insidestory

    Sunday, 24 December 2017 14:17
  • Θέση

    Θέση

    Thursday, 21 December 2017 11:30

o28Σκόραρε στο ντεμπούτο του με τη φανέλα του ΠΑΟΚ στο Πρωτάθλημα, όπως και αρκετοί άλλοι. Σκόραρε και στον δεύτερό του αγώνα Πρωταθλήματος, όπως λίγοι έχουν καταφέρει στην ιστορία του ΠΑΟΚ.

Αλλά δε σταμάτησε εκεί: Σκόραρε και στον τρίτο, σκόραρε και στον τέταρτο. Ο Πάρης Ζουμπούλης δημιούργησε ένα ρεκόρ που δύσκολα θα σπάσει ποτέ, σκοράροντας στις τέσσερις πρώτες αγωνιστικές του Πρωταθλήματος που έπαιξε με την ασπρόμαυρη, την περίοδο που μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ από τον Εδεσσαϊκό, το 1994-1995. Έκλεισε το σκορ στο 89’ κάνοντας το 4-0 με την Καβάλα την πρώτη αγωνιστική, το άνοιξε στο 28’, στο 2-0 επί της Ξάνθης τη δεύτερη, μείωσε στο 79’ της τρίτης αγωνιστικής στη Νέα Φιλαδέλφεια όπου είχαμε γυρίσει το 4-0 σε 4-3 και έβαλε δύο γκολ, το πρώτο και το τελευταίο, στο 4-0 επί του Εθνικού την τέταρτη αγωνιστική. Το πάλεψε αρκετά για να επεκτείνει το ρεκόρ και την πέμπτη αγωνιστική, στο Καυτανζόγλειο, αλλά τελικά η νίκη επί του Ηρακλή ήρθε με δύο άλλους σκόρερ -αφού ο Λαγωνίδης δεν τον άφησε να χτυπήσει το πέναλτι στα τελευταία λεπτά.

Ο Πάρης Ζουμπούλης έπαιξε στον ΠΑΟΚ τέσσερις γεμάτες χρονιές και έφυγε το καλοκαίρι του 1998 έχοντας συμπληρώσει 136 συμμετοχές και 43 γκολ. Ξεκίνησε από την ομάδα του χωριού του, τη Δόξα Εξαπλάτανου, έπειτα καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο ταλαντούχους επιθετικούς της γενιάς του με τον Εδεσσαϊκό, από όπου ήρθε στον ΠΑΟΚ με προπονητή τον Άρι Χάαν. Μας χάρισε μεγάλες στιγμές με την ποντικομαμίσια συμπεριφορά του στις αντίπαλες περιοχές, όπου πεταγόταν από το πουθενά και σκόραρε συνήθως βγαίνοντας πίσω από τους αμυντικούς που τον είχαν πλάτη. Χωρίς την μπάλα ήταν απολύτως απρόβλεπτος και μόνιμος κίνδυνος για τους δυο-τρεις που αναλάμβαναν να τον φυλάνε, ενώ είχε πολύ καλά ποσοστά όταν έπαιρνε την μπάλα μέσα στην περιοχή, κάτι που τον αδίκησε, παρά τα πολλά γκολ που έβαλε στην τετραετία του με τον Δικέφαλο και ανήκει στην πρώτη εικοσάδα των σκόρερ της ιστορίας μας, καθώς η τροφοδότηση του σέντερ φορ ήταν από τότε πονεμένη ιστορία.

Ο Ζουμπούλης έφυγε ως πολύ αγαπητός της κερκίδας, λόγω της μεγάλης του προσφοράς στα χρόνια που οι νίκες και τα πανηγύρια δεν ήταν συχνό φαινόμενο. Πήγε στην ΑΕΚ και συνέχισε με την Ξάνθη, τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, την Κέρκυρα, τον Λεβαδειακό, τη Ρόδο και έκλεισε επιστρέφοντας στον Εδεσσαϊκό, χωρίς να σκοράρει ποτέ κατά του ΠΑΟΚ από τη φυγή του και έπειτα. Ίσως η πιο χαρακτηριστική του στιγμή ήταν το μοναδικό του ευρωπαϊκό γκολ εναντίον της Ατλέτικο Μαδρίτης, όπου δέκα λεπτά πριν τη λήξη έγραψε το 4-3 και η φάτσα του ήταν ίδια με τις φάτσες όλης της κερκίδας, δηλαδή «ντάξει, άλλα τρία και προκριθήκαμε, γίνεται». Ανήκει σε ένα μικρό κλαμπ ποδοσφαιριστών που άκουσαν το ονοματεπώνυμό τους να τραγουδιέται ρυθμικά από τον κόσμο του ΠΑΟΚ και ειδικά σε μια περίοδο που δε χαριζόταν εύκολα το χειροκρότημα. Ο πρώτος αγώνας του, αυτός που ξεκίνησε το σερί σκοραρίσματος των τεσσάρων αγωνιστικών, έγινε σαν σήμερα, πριν από 22 χρόνια, στις 28 Αυγούστου 1994, κόντρα στην Καβάλα από όπου, ως ειρωνεία, άκουγα το ματς στο ραδιόφωνο, στη Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων όπου δούλευα εκείνες τις μέρες και είχα χάσει την πρώτη αγωνιστική -αλλά είχα χαρεί στη συνέχεια όλη την υπόλοιπη ωραία χρονιά που συνόδευσε τον ερχομό του Πάρη στην Τούμπα.

0015

0015

Ο Μαγκντί Τολμπά δεν ή ...

Read more
Συνθήματα

Συνθήματα

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τις προσπάθειες κάποιων νέων παιδιών να ανανεώσουν το οπλοστάσιο των συνθη ...

Read more
Στάνκoβιτς

Στάνκoβιτς

Το ερώτημα ήταν άκρως ενδιαφέρον: Έχει διώξει ποτέ ο ΠΑΟΚ προπονητή όντας πρωτοπόρος, όπως έχει κάνε ...

Read more
0011

0011

O πάτερ-Εφραίμ είναι ο ά&n ...

Read more
Κενό

Κενό

Σαν σήμερα, πριν από α&kappa ...

Read more
Ξυραφάκια

Ξυραφάκια

Είμαι ο μοναδικός οπαδός στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού που έχει μπει σε γήπεδο με ξυραφάκια ...

Read more
Ανάλυση

Ανάλυση

Τελικός ΑΕΚ-Ολυμ& ...

Read more
Παοκτσής

Παοκτσής

Εκτός από μια τριετία που ασχολήθηκα με τις εκδρομές, πριν από είκοσι χρόνια και βάλε, θεωρώ τον εαυ ...

Read more
Επειδή

Επειδή

O ΠΑΟΚ που γνώρισα ω&s ...

Read more
Μπάσταρδοι

Μπάσταρδοι

- Θα χάσουμε.- Ω, ρε φί&lambd ...

Read more
Σκόνη

Σκόνη

Περίμενα μέσα στο ψο ...

Read more
Γιούρισιτς

Γιούρισιτς

Ένας από τους σημαντ&i ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.