Ενισχυτές

Ενισχυτές

Με κάθε αντίπαλο...

Ανάσα

Ανάσα

Πρώτη φορά πήγα στο...

Μαυρίδης

Μαυρίδης

Οι μόνοι που...

Θάνατος

Θάνατος

Όταν είσαι μικρός,...

Θεωρητικά

Θεωρητικά

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ...

Αποχή

Αποχή

Η λέξη που ειπώθηκε...

Ψηλότερα

Ψηλότερα

Η υπόθεση είναι η...

Γκαλοπάρ

Γκαλοπάρ

Τον Οκτώβριο του 2016...

Δευτέρα

Δευτέρα

Γύριζα ξημερώματα...

Επιστροφές

Επιστροφές

Βγάζω τα σπασμένα...

Ένορκοι

Ένορκοι

Ένας φώναξε κάτι από...

Μικρότερος

Μικρότερος

Αναλύσεις,...

  • Ενισχυτές

    Ενισχυτές

    Monday, 23 October 2017 23:18
  • Ανάσα

    Ανάσα

    Saturday, 21 October 2017 22:59
  • Μαυρίδης

    Μαυρίδης

    Saturday, 21 October 2017 12:40
  • Θάνατος

    Θάνατος

    Friday, 20 October 2017 20:07
  • Θεωρητικά

    Θεωρητικά

    Friday, 20 October 2017 17:13
  • Αποχή

    Αποχή

    Friday, 20 October 2017 11:00
  • Ψηλότερα

    Ψηλότερα

    Thursday, 19 October 2017 15:11
  • Γκαλοπάρ

    Γκαλοπάρ

    Tuesday, 17 October 2017 13:57
  • Δευτέρα

    Δευτέρα

    Monday, 16 October 2017 11:33
  • Επιστροφές

    Επιστροφές

    Sunday, 15 October 2017 22:00
  • Ένορκοι

    Ένορκοι

    Wednesday, 11 October 2017 15:45
  • Μικρότερος

    Μικρότερος

    Sunday, 08 October 2017 16:01

agapifΑπολύτως αναπάντεχη η συνάντηση με την παλιά μας φίλη από το σχολείο. Θα ‘χαμε καμιά δεκαετία να τη δούμε, αυτήν που κάποτε τη βλέπαμε κάθε μέρα, όλη μέρα.

Η Άννα την αγκάλιασε, τη φίλησε, ετοιμάστηκα να πάρω σειρά στην αγκαλιά της κι εγώ -και τότε είδα ποιον είχε δίπλα της. Πλάκα μας κάνει. Δεν είναι δυνατό. Ζούληξα τα μάτια μπας και δω κάτι διαφορετικό από αυτόν, αλλά παρέμενε ο ίδιος, δεν έφευγε από το οπτικό μου πεδίο. Αυτός ήταν. Πω, τι ξενέρωμα. Και τι μπέρδεμα. Πώς να φερθείς τώρα.

Έκανα χειραψία. Πήγε αυτή να με αγκαλιάσει, εγώ ήδη είχα αρχίσει να ιδρώνω, οπότε βρήκα μια μέση λύση. Ούτε αγκαλιές και φιλιά, αλλά ούτε και παγοκολόνα. Χειραψία τυπική, με ψεύτικο χαμόγελο και ήδη τις τρίχες τσουτσουριασμένες από το σοκ. Έκανε μια περίεργη γκριμάτσα αλλά το δέχτηκε, σου λέει θα σοβάρεψε αυτός, δεν κάνει άλλο αγκαλιές. Πού είστε, τι κάνετε, πού χαθήκαμε και τα λοιπά, έφτασε και στο «να σας συστήσω». Από εδώ η Άννα και ο Νίκος, φίλοι μου από το σχολείο και από εδώ ο αγαπητός. «Χάρηκα πολύ», είπε η Άννα, αλλά εγώ ούτε χάρηκα ούτε βρήκα τρόπο να κάνω νόημα στην Άννα πως δε χάρηκε αλλά δεν το ήξερε ακόμα. Μου δίνει το χέρι ο τύπος, κάνω πως δεν το βλέπω, αλλάζω κουβέντα. «Πώς από τα μέρη μας»;

Μισό λεπτό γενικότητες, άρχισα να βράζω. Η κουβέντα πήγαινε για καφέ. Να γνωριστούμε και με το παλικάρι. «Δυστυχώς, μας περιμένει ολόκληρη παρέα για να βγούμε, σήμερα με τίποτα, αλλά να το κανονίσουμε για όποτε σε βολεύει», της λέω. Η Άννα με κοιτούσε περίεργα, τι παρέα και μπαρούφες λέει αυτός, κλασικό κοπροσκύλιασμα κάνουμε, δεν έχουμε ακόμα δύο χουλιγκάνες στο σπίτι να μη μας αφήνουν ούτε για τσιγάρα στο περίπτερο να πηγαίνουμε δίχως γκρίνια, ελεύθεροι άνθρωποι είμαστε, όπου γουστάρουμε πάμε και ό,τι ώρα γουστάρουμε γυρίζουμε σπίτι. «Θα είμαστε με τον αγαπητό τρεις μέρες στην πόλη, πάρε με τηλέφωνο αύριο να βρεθούμε για καφέ, να μη σας το χαλάσουμε σήμερα». Εντάξει, πετάχτηκα εγώ, άντε, πάμε, θα αργήσουμε και ποιος τους ακούει. Και φεύγουμε χωρίς πολλά-πολλά, σχεδόν τρέχοντας.

Στρίβουμε τη γωνιά, λέω στην Άννα «ρε τι ήταν αυτό τώρα, ανακατεύτηκε το στομάχι μου». Περιέργως, συμφωνεί και η Άννα. «Τι έπαθε αυτή, πλάκα μας κάνει, τι «αγαπητός» και «αγαπητός» μας έλεγε και δεν έλεγε το όνομα του παιδιού; Αγαπητός Πέτρος, αγαπητός Κώστας, αγαπητός Ντιέγκο; Πώς τον λέγανε δε μάθαμε τελικά». Σιωπή εγώ, είχα αρχίσει να παίρνω μπρος. «Ε, ναι, ρε φίλε, τι κουφό ήταν αυτό, από εδώ ο αγαπητός και δε μας λέει πώς τον λένε τον αγαπητό, άει σιχτίρ, πολύ συγχύστηκα τώρα. Λες και το κρατάει μυστικό. Από ποια; Από εμένα, που τα ξέρω όλα της τα μυστικά από δώδεκα χρόνων»;

Ρε φίλε, δεν πήρες χαμπάρι ποιος ήταν. «Όχι, ποιος ήταν αυτός ο αγαπητός πώς τον λένε»; Ο Αγαπητός Αμπελάς. «Το σκουλήκι; Που παίζει στον Άρη»; Αυτός. «Α! Α χα χα, γι’ αυτό έλεγε ο αγαπητός και ο αγαπητός και δεν έλεγε άλλο όνομα, α χα χα, ε, ρε μαλάκα, τώρα κατάλαβα γιατί έκανες έτσι και ήθελες να το διαλύσεις». Ε, τώρα κατάλαβες. «Πω, με σκουλήκι, ρε φίλε». Ναι. «Πωωω». Ναι. «Φτου». Φτου. «Πάμε για κάνα ποτό, να ξεχαστούμε». Πάμε.

Πούλημα

Πούλημα

Στον τελικό του 2003 δεν είχα εισιτήριο. Ήταν να πάω, ήταν να μην πάω, περίεργη κατάσταση, τελικά δε ...

Read more
Λάιβσκορ

Λάιβσκορ

Ζωντανή περιγραφή το& ...

Read more
Πληροφορία

Πληροφορία

Έλαβα μια κλήση σήμε&r ...

Read more
Υποψήφιοι

Υποψήφιοι

Το συγκεντρωτικό π& ...

Read more
Αντιθέσεις

Αντιθέσεις

Είχε τελειώσει το Δόξα-ΠΑΟΚ και χαιρετούσαμε τους δικούς μας, τα λέμε το βράδυ, εμείς θα φεύγαμε με ...

Read more
Πλάνο

Πλάνο

Επιτέλους, μίλησε κάποιος επίσημα για τον φετινό ΠΑΟΚ και μας ξεστράβωσε. Και όχι οποιοσδήποτε, μίλη ...

Read more
Κάστρον

Κάστρον

Ντεμέκ κατόρθωμα, λέ&epsil ...

Read more
Ελλείψεις

Ελλείψεις

Προς ΚΑΕ ΠΑΟΚ, κύριο Μπράνισλαβ Πρέλεβιτς Αγαπητέ Πρόεδρε, καταρχάς να σε συγχαρώ για την πορεία τη ...

Read more
Βαθύτερα

Βαθύτερα

Για τη διακοπή της &epsilo ...

Read more
Σκόνη

Σκόνη

Περίμενα μέσα στο ψο ...

Read more
Αεροπορικά

Αεροπορικά

Δε μας έκατσε πάλι το Τζόκερ, συνεχίζουμε την προσπάθεια. Με την προπόνηση γίνεσαι καλύτερος, δε στα ...

Read more
Κεκλεισμένων

Κεκλεισμένων

Το πιο ηλίθιο μέτρο &ta ...

Read more

Θανασάκης

logo