Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26

dramaΕίχε τελειώσει το Δόξα-ΠΑΟΚ και χαιρετούσαμε τους δικούς μας, τα λέμε το βράδυ, εμείς θα φεύγαμε με τη Νεάπολη προς Θεσσαλονίκη.

Είχε κολλήσει ο Μ, μετά το ματς δε θα γυρίσουμε αμέσως, θα έρθεις μαζί μου που πρέπει να πάω κάπου, μόνο μ’ εσένα μπορώ να πάω εκεί, μόνος μου δεν αντέχω. Δεν έλεγε πού θα πάμε, δεν έλεγε τι θα κάνουμε, αλλά ήξερε πως θα πήγαινα όπου ήθελε δίχως να κάνω ερωτήσεις. Μόνο «προς Θεσσαλονίκη» έλεγε, όχι «Θεσσαλονίκη», δεν καταλάβαινα αλλά και δε με ένοιαζε, μαζί του δεν το σκεφτόμουν ποτέ.

Έξω απ’ το γήπεδο, φωνάζει ένας μαλλιάς, τον άκουσα, τον είδα, πιο ψηλός από μένα, «οι Καβαλιώτες να μας περιμένουν στο ΚΤΕΛ». Δεν είχαμε πάει με εκδρομή, λίγος κόσμος, είχαμε κατεβεί με το λεωφορείο της γραμμής, 7-8 άτομα. Παγώνουμε λίγο, κοιτιόμαστε, ρωτάμε τους άλλους να μείνουμε ρε, να είμαστε πιο πολλοί, όχι, φύγετε, μεταξύ μας τώρα Παοκτσήδες θα πλακωθούμε, χέσ’ τον, ένας μαλάκας τώρα είπε κάτι και τι έγινε. Ρε σίγουρα; Σίγουρα, πηγαίνετε στη δουλειά σας, που κόλλησε τώρα ο Μ να τραβηχτεί βραδιάτικα, μια χαρά θα είμαστε.

Σήμερα ακούγεται εξωπραγματικό. Πλάκα μας κάνεις, έχουν να χωρίσουν κάτι οι Παοκτσήδες μεταξύ τους; Επειδή προέρχονται από άλλη πόλη; Τι ΠΑΟΚ παντού και ιστορίες λέμε τότε μεταξύ μας; Τι να σας πω. Ήμουν σ’ ένα Καβάλα-Δόξα Δράμας, έφυγε σύννεφο η κοτρώνα, με τα μάτια μου τα είδα τα σκηνικά. Ποιοι τις πετούσαν, οι φανατικοί του ΑΟ Καβάλας; Και ποιοι τις έτρωγαν, οι σκληροπυρηνικοί ταγμένοι οπαδοί της Δόξας; Οι μισοί και παραπάνω δικοί μας ήταν, ορίστε ένα προηγούμενο, λέμε τώρα. Περίεργα χρόνια, έψαχνες να βρεις αντιθέσεις για να πλακώνεσαι.

Μπήκαμε στη Νεάπολη, φτάσαμε στον προορισμό μας, γυρίσαμε πίσω αργά. Τους υπόλοιπους στην Καβάλα δεν τους χωρούσε ο τόπος. Τι έγινε, πώς είστε έτσι; Τους περίμεναν στο ΚΤΕΛ οι Δραμινοί, τους την έπεσαν, έφτασαν μέχρι το Σιδηροδρομικό Σταθμό. Ώρες ολόκληρες, λέει, το κυνηγητό. Ο Τ τις είχε φάει πιο πολύ απ’ όλους, αν το θυμάμαι καλά, ήταν σε μεγάλη αναστάτωση, ποιον να κατηγορήσεις, πού να τα πεις. Και τι να πεις, μας έδειραν οι Παοκτσήδες;

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038