Ανάσα

Ανάσα

Πρώτη φορά πήγα στο...

Μαυρίδης

Μαυρίδης

Οι μόνοι που...

Θάνατος

Θάνατος

Όταν είσαι μικρός,...

Θεωρητικά

Θεωρητικά

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ...

Αποχή

Αποχή

Η λέξη που ειπώθηκε...

Ψηλότερα

Ψηλότερα

Η υπόθεση είναι η...

Γκαλοπάρ

Γκαλοπάρ

Τον Οκτώβριο του 2016...

Δευτέρα

Δευτέρα

Γύριζα ξημερώματα...

Επιστροφές

Επιστροφές

Βγάζω τα σπασμένα...

Ένορκοι

Ένορκοι

Ένας φώναξε κάτι από...

Μικρότερος

Μικρότερος

Αναλύσεις,...

Φως

Φως

Εγώ δεν είχα τέτοια...

  • Ανάσα

    Ανάσα

    Saturday, 21 October 2017 22:59
  • Μαυρίδης

    Μαυρίδης

    Saturday, 21 October 2017 12:40
  • Θάνατος

    Θάνατος

    Friday, 20 October 2017 20:07
  • Θεωρητικά

    Θεωρητικά

    Friday, 20 October 2017 17:13
  • Αποχή

    Αποχή

    Friday, 20 October 2017 11:00
  • Ψηλότερα

    Ψηλότερα

    Thursday, 19 October 2017 15:11
  • Γκαλοπάρ

    Γκαλοπάρ

    Tuesday, 17 October 2017 13:57
  • Δευτέρα

    Δευτέρα

    Monday, 16 October 2017 11:33
  • Επιστροφές

    Επιστροφές

    Sunday, 15 October 2017 22:00
  • Ένορκοι

    Ένορκοι

    Wednesday, 11 October 2017 15:45
  • Μικρότερος

    Μικρότερος

    Sunday, 08 October 2017 16:01
  • Φως

    Φως

    Thursday, 05 October 2017 15:03

paok1996screamΕίκοσι χρόνια ακριβώς συμπληρώνονται σήμερα. 29 Μαΐου 1996, το αποκορύφωμα της ντροπής, η αυλαία της χειρότερης χρονιάς στα ενενήντα χρόνια ιστορίας του ποδοσφαιρικού ΠΑΟΚ. Είκοσι χρόνια από την ξεφτίλα της ήττας από τη Λάρισα, το τέλειο κερασάκι στο γολγοθά που περάσαμε όσοι τραβιόμασταν ακόμα στο γήπεδο μετά τα τέσσερα χρόνια κυνηγητού, αποχής, ξύλου, εμφύλιου, καταγγελιών, πεσιμάτων, εκείνη την τετραετία όπου τα μαντρόσκυλα δε σταμάτησαν να αλυχτάνε, προσπαθώντας να απαλλαγούν από τον Εφιάλτη που στοίχειωνε τον ΠΑΟΚ μας που αιμορραγούσε.

Ο ΠΑΟΚ δεν έπεσε «εκεί, εκεί, στη Βήτα Εθνική», όπως μας κορόιδευαν τα σκουλήκια στο καφενείο επί μήνες, κάτι που αγνοούν οι περισσότεροι νεότεροι και θεωρούν ότι η διαρκής καζούρα μας στους αρειανούς δεν έχει βάση. Τα ίδια μας έλεγαν κι αυτοί, μόνο που εμείς δεν πέσαμε, επειδή μόνο μια ομάδα μικρή πέφτει στη Βήτα Εθνική, ακριβώς ένα χρόνο πριν τους ρίξουμε και τους μετατρέψουμε σε ανελκυστήρα -πιο τέλειο συγχρονισμό δε θα μπορούσαμε να πετύχουμε. Σωθήκαμε στο παρά πέντε, κάναμε δύο νίκες όλες κι όλες στα δέκα τελευταία παιχνίδια, τερματίσαμε δέκατοι τέταρτοι, μόλις τέσσερις βαθμούς πάνω από τη Λάρισα που έπεσε, τη Λάρισα που μας κέρδισε μέσα στην Τούμπα την τελευταία αγωνιστική στο πιο στημένο ματς όλων των εποχών, στη μεγάλη ντροπή για τη φανέλα με τον Δικέφαλο και όποιον τη φόρεσε εκείνη τη μέρα.

Έκαναν δηλώσεις οι Λαρισαίοι πως «μας έδωσαν τα παιδιά το παιχνίδι», έλεγε ο Σουηδός πως «ντρέπεται για τους παίκτες του», έβαλε πρόστιμο η διοίκηση, κάποιοι δικοί μας τραβήχτηκαν μόλις έληξε το ματς προς την Τούμπα, δεν πήγα εγώ, δεν είχα όρεξη, γύρισαν μετά και μας λέγανε για το πέσιμο, ουρλιαχτά, ξεφωνητά, τέτοιος ξεπεσμός δεν είχε προηγούμενο. Μιχόπουλος, Τσαλουχίδης, Βολτέζος, Καπετανόπουλος, Ζαφειρίου, Φαν Χαμ, Ζαγοράκης, Γιόβιτς, Νόλης, Ζουμπούλης, Τουρσουνίδης, Αντώνας και Γιοχάνσεν ήταν τα «παιδιά» που έδωσαν το παιχνίδι μπας και σωθεί η Λάρισα, όπως έλεγε ο Γιώργος Μητσιμπόνας μετά και δεν τον διέψευσε κανείς μέχρι σήμερα. Ο ΠΑΟΚ των ονείρων μας ήταν νεκρός, ξεψυχούσε μαζί με την εποχή του, την Εποχή Της Απομόνωσης, που είχε ξεκινήσει με την πρώτη πέτρα που έπεσε με την Παρί Σεν Ζερμέν.

Τέτοια βρωμιά δε θα ξαναζούσαμε. Ξημέρωνε -δεν το ξέραμε ακόμα, αλλά ο ήλιος θα έβγαινε λίγους μήνες μετά. Η 29η Μαΐου 1996 σήμανε το τέλος του πιο μεγάλου πονοκεφάλου που μας βρήκε ποτέ, αν και από πόνο τα μυαλά μας είχανε ήδη πάθει ανοσία εκείνα τα χρόνια. 424 εισιτήρια έκοψε η Τούμπα σ’ εκείνο το ματς, τόσοι είδαν από κοντά την ιστορική ντροπή. Περισσότεροι από τους μισούς δεν ξανάπαιξαν ποτέ με τον Δικέφαλο στο στήθος. Οι 7 από τους 13 που αγωνίστηκαν έκλεισαν και την όποια καριέρα τους στον ΠΑΟΚ στο 2-3 με τη Λάρισα, σαν σήμερα πριν από είκοσι ακριβώς χρόνια: Η πιο ακατανόητη μεταγραφή όλων των εποχών, ο Γιώτης ο Τσαλουχίδης ο μουντιαλικός αστέρας, ο Φαν Χαμ, ο Γιόβιτς, ο Γιοχάνσεν, ο Νόλης, ο Αντώνας, ο Βολτέζος.

Πόσα να αντέξει μια Παοκτσήδικη καρδιά εκείνο το καλοκαίρι. Ξεφυσούσαμε, δεν πήγαινε άλλο. Είχαμε πάρει ούζα και είχαμε αράξει με τον Γιώργη έξω από το Παλέ ένα βράδυ, λες και ψάχναμε παρηγοριά εκεί όπου ακόμα δεν μας είχαν πουλήσει. Λίγα βράδια μετά, έφυγε και ο Μπάνε -έφυγε ο Μπάνε, κόλαση η Θεσσαλονίκη και όχι από τη ζέστη, δεν το πιστεύαμε, ξανατρέχαμε στο Παλέ να προλάβουμε το κακό, φεύγει ο Μπάνε, κάποιος να τον σταματήσει, να μαζέψουμε φράγκα, να κλείσουμε τα σύνορα, να ρίξουμε ξύλο σε όποιον χρειάζεται για να μείνει ο Μπάνε, ο Μπάνε, ω! Μπάνε, Μπάνε! Και μαζί με τον Μπάνε, έφυγε κι ο Γιώργης εκείνο το καλοκαίρι, το διπλανό μου καρεκλάκι στο Παλέ όλη τη χρονιά, τον πήρε ο δρόμος. Δεν πρόλαβε να ζήσει τα γούστα της αναγέννησης λίγους μήνες αργότερα, θα χρειαζόμασταν εκατομμύρια λίτρα ούζο για να γλεντήσει αυτός.

#Σουίτα

#Σουίτα

Μπορεί ο Ενασαπομά&sigm ...

Read more
Αποδείξεις

Αποδείξεις

Γράφω ποιο είναι το &r ...

Read more
Πατρίσιο

Πατρίσιο

Ο Πατρίσιο Καμπς σήμ&e ...

Read more
Οκτώ

Οκτώ

Τι να γράψεις γι’ α&upsil ...

Read more
Μεταγραφές

Μεταγραφές

Και τώρα, περιμένουμε τις μεταγραφές. Τι άλλο να κάνεις τρεις μήνες. ...

Read more
Χαράμι

Χαράμι

Κοινός τόπος των ανώρ&i ...

Read more
Νίνης

Νίνης

Η μεγάλη μου κόρη έχει ποδοσφαιρικό ένστικτο. Από τον πρώτο αγώνα που είδε στη ζωή της, ξεχώρισε αμέ ...

Read more
Απόλαυση

Απόλαυση

Πόσο εκνευριστικό είναι να σε σπρώχνει μία, δύο, τρεις φορές ο Σοφοκλής, να σε στριμώχνει κάτω από τ ...

Read more
Συγκυρία

Συγκυρία

Οπαδικά, υπάρχουν μόν& ...

Read more
Απελπισία

Απελπισία

Ψάχνω ένα πράμα να πιαστώ και δε βρίσκω. Νομίζω πως αν δε σε πιάνει απελπισία με τη σημερινή κατάστα ...

Read more
Αλήτες

Αλήτες

Σαν σήμερα, στις 2 Οκτωβρίου 1988, ο Λάγιος Ντέταρι κάνει το ντεμπούτο του στο Ελληνικό Πρωτάθλημα. ...

Read more
Πτήση

Πτήση

Η κούπα σηκώνεται στ& ...

Read more

Θανασάκης

logo