Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

joe12Το τελευταίο γκολ που είδαν οι εκδρομείς που χάθηκαν στα Τέμπη ήταν το τελευταίο γκολ με τη φανέλα του ΠΑΟΚ από τον μοναδικό άνθρωπο που φόρεσε το νούμερο 12 στην πλάτη.

Ο Τζο Νάγκμπε, ο οποίος ήρθε στον ΠΑΟΚ τη σεζόν που ξεκίνησε η μόνιμη αρίθμηση των εμφανίσεων σε όλη τη χρονιά, πήρε το 12, το τίμησε όσο λίγοι ξένοι και ακόμα λιγότεροι Αφρικανοί, έπαιξε σε ακριβώς 100 ματς και πέτυχε 11 γκολ -το τελευταίο του ήταν αυτό της ισοφάρισης μέσα στο ΟΑΚΑ, δίνοντας χαρά στους Σεισμός-Σεισμός-Του ΠΑΟΚ Ο Λαός και φορώντας τους το χαμόγελο στο πρόσωπο, με το οποίο έξι απ’ αυτούς έφυγαν λίγες ώρες αργότερα. Σαν σήμερα, στις 28 Μαΐου 2000, φορέθηκε για τελευταία φορά στην ιστορία του ΠΑΟΚ η φανέλα με το 12, καθώς ο Τζο Νάγκμπε τελείωσε την τρίχρονη σπουδαία καριέρα του στον Δικέφαλο και μαζί του αποσύρθηκε και το 12, ως φόρος τιμής στον «δωδέκατο παίκτη», δηλαδή στον κόσμο της ομάδας.

Αμυντικό χαφ από τα λίγα, πολλά κιλά μυαλό και υπόδειγμα ψυχραιμίας και κρύου αίματος στο παιχνίδι, αποτέλεσε ένα από τα βασικότερα εργαλεία της Ομάδας Των Τρελών στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Πρωτοσκόραρε επίσης κόντρα στον Παναθηναϊκό, ανοίγοντας το σκορ με μια ασύλληπτη βολίδα στα δίχτυα του Βάντσικ, αν και τα γκολ δεν ήταν βασικό του χαρακτηριστικό. Η συνήθης κίνησή του ήταν να βρίσκει αμέσως τον ασφαλέστερο προορισμό για την μπάλα, δίχως ρίσκο, θυσιάζοντας ακόμα και μια επίθεση αρκεί να διατηρήσει την κατοχή -απαραίτητο συστατικό σ’ εκείνη την ομάδα όπου όλοι ορμούσαν να σκοράρουν από κάθε πλευρά, ο Νάγκμπε ήταν ο απόλυτος ισορροπιστής. Ήρθε στον ΠΑΟΚ στην πιο κατάλληλη ηλικία, στα 28 του, έφυγε για τον Πανιώνιο στα 31 και πολλά χρόνια αργότερα, μια πενταετία μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, κλήθηκε (και αγωνίστηκε ως βασικός) με την Εθνική Λιβερίας σε αγώνα προκριματικών για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής σχεδόν στα 43 του, στις 5 Ιουνίου 2011, όπου έπαιξε σέντερ μπακ και η Εθνική του κέρδισε 1-0 το Πράσινο Ακρωτήρι. Λατρεμένος ο Τζο, ένας από τους πιο ποιοτικούς ποδοσφαιριστές που έχω δει να παίζουν στον ΠΑΟΚ, πέρα από τους συμβολισμούς της φανέλας και ειδικά εκείνου του ιστορικού γκολ στις 3 Οκτωβρίου 1999.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB