Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

miazoi- Σσσσσσσσσσς...
- Καλό έγινε.
- Τέλειο.
- Μαλάκα, ναι.
- Ναι, ρε μαλάκα.
- Τέτοιο πανί δεν έχει ξαναφτιαχτεί.


- Ναι.
- Σσσσσσσσσσς...
- Να το αφήσουμε να στεγνώσει.
- Ναι.
- Για αύριο θα είναι έτοιμο.
- Ναι.
- Ναι.
- Ναι.
- Σσσσσσσσσσς...
- Να το βάζουμε στην 5.
- Γιατί στην 5;
- Για να το βλέπουμε από την 4.
- Σωστός.
- Είμαι.
- Είσαι.
- Σσσσσσσσσσς...
- Όσο το βλέπω τόσο το γουστάρω.
- Ε, ναι.
- ΠΑΟΚ ΜΙΑ ΖΩΗ.
- Μια ζωή, αδερφέ μου.
- Τέλειο.
- Ναι.
- Ναι.
- Σσσσσσσσσσς...
- Ρε φίλος...
- Έλα.
- Δε με λες;
- Τι να σε πω;
- Δε με λες;
- Σσσσσσσσσσς...
- Αυτό το «Ζου», ρε.
- Ναι.
- Το «Ζου».
- Το «Ζου» τι;
- Τίποτα.
- Ντάξει.
- Σσσσσσσσσσς...
- Το «Ζου», ε;
- Ναι.
- Μήπως...
- Τι;
- Λέω.
- Τι λες;
- Τίποτα.
- Α.
- Ναι.
- Σσσσσσσσσσς...
- Πείνασα, ρε μαλάκα.
- Κι εγώ.
- Να φάμε κάτι.
- Να φάμε.
- Το «Ζου», έτσι που το βλέπω...
- Τι να φάμε;
- Μάνααα!
- Δεν είναι εδώ.
- Πού το ξέρεις;
- Ε, την είδα που έφευγε πριν.
- Πότε πριν;
- Το πρωί.
- Ε, το πρωί. Τώρα είναι βράδυ.
- Βράδιασε, ε;
- Ε, ναι.
- Ε, τότε θα γύρισε.
- Μάνααα!
- Ρε φίλος, το «Ζου», ρε.
- Κάτι παίζει με το «Ζου».
- Σσσσσσσσσσς...
- Ρε σωστό το κάναμε ή ανάποδο;
- Τι να σε πω, αυτό σκέφτομαι.
- Πώς είναι το «Ζου», ρε, έτσι ή αλλιώς;
- Έτσι. Ή αλλιώς. Δεν ξέρω.
- Έτσι πρέπει να είναι.
- Ναι, μια χαρά.
- Ναι.
- Τέλειο.
- Ναι.
- Αλλά μήπως είναι ανάποδο;
- Τι με κοιτάς, ρε μαλάκα;
- Σσσσσσσσσσς...
- Πανεπιστήμιο έβγαλα και με κοιτάς;
- Πώς είναι το «Ζου», δε θυμάσαι;
- Ρε πλάκα με κάνεις;
- Έτσι είναι. Σωστό το κάναμε.
- Ε, αυτό δε σε λέω τόση ώρα;
- Κάτσε να τσεκάρω.
- Τι σηκώθηκες τώρα;
- Πώς το κάνει ο Ζορό.
- Ποιος Ζορό, ο Μπάμπης από την Επτάλοφο;
- Όχι, ρε, ο κανονικός ο Ζορό.
- Ε, ο Μπάμπης. Έχει κι άλλονα;
- Ο Ζορό από την ταινία, ρε.
- Σσσσσσσσσσς...
- Την ταινία.
- Καλά, ό,τι πεις. Εγώ μόνο τον Μπάμπη ξέρω.
- Έτσι το κάνει ο Ζορό του «Ζου».
- Πώς, δηλαδή;
- Έτσι που το έχουμε εμείς.
- Έτσι;
- Ναι. Έτσι, έτσι κι έτσι.
- Τι κάνει, ρε μαλάκα, χορεύει ζεϊμπεκιές;
- Όχι, ρε, με το σπαθί του.
- Σσσσσσσσσσς...
- Έχει σπαθί και κάνει το «Ζου» στους εχθρούς.
- Ο Μπάμπης έχει σπαθί;
- Ποιος Μπάμπης;
- Από την Επτάλοφο.
- Έχει σπαθί;
- Έτσι δεν είπες;
- Για τον Ζορό είπα.

- Ε ναι.
- Ναι.
- Ναι.
- Χα! Χου! Χα!

- Σιγά, ρε, θα μας βγάλεις κάνα μάτι.
- Σωστό το έχουμε.
- Ε, τι λέμε τώρα. Τσάμπα αγχώνεσαι.
- Και ο Ζορό έτσι το κάνει.
- Σσσσσσσσσσς...
- Τι ώρα είναι το ματς με τον Παναθηναϊκό αύριο;
- Μεσημέρι.
- Να πάμε από το πρωί, να το βάλουμε πρώτη μούρη.
- Ποιο;
- Το πανί, ρε.
- Ποιο πανί, ρε, δε σε πιάνω.
- Αυτό εδώ.
- Α, το πανί.
- Σσσσσσσσσσς...
- Πάμε για καμιά μπύρα στο σύνδεσμο.
- Πάμε.
- Να στεγνώσει και το πανί.
- Ναι, ρε, όλα καλά.
- Το «Ζου» είναι εντάξει.
- Ναι, ξεκόλλα.
- Ντάξει.
- Σσσσσσσσσσς...
- Δώσε την τελευταία.
- Έλα.
- Σσσσσσσσσσς...
- Μπόμπα.
- Τέλεια.
- Άντε, πάμε.
- Πάμε.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB