Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26

FernandoSantosΣήμερα ο ΠΑΟΚ συμπληρώνει ακριβώς έξι χρόνια χωρίς τον Φερνάντο Σάντος στον πάγκο του. Και μόνο που διάβασαν κάποιοι «Φερνάντο Σάντος» έχουν ανεβάσει αδρεναλίνη, ενώ κάποιοι άλλοι ήδη σηκώθηκαν να πάρουν Ντεπόν. Δύο χιλιάδες εκατόν ενενήντα δύο ημέρες από τον τελευταίο του αγώνα και την τελευταία του, αποχαιρετιστήρια συνέντευξη Τύπου και δεν έχει περάσει ημέρα που να μην έχει αναφερθεί το όνομά του σε κάποια κουβέντα, είτε για να υμνηθεί, είτε για να υβριστεί. Το σίγουρο είναι πως δεν πρόκειται να ξεχαστεί ποτέ.

Η προσωπική μου άποψη για τον Φερνάντο είναι τόσο περίπλοκη που θα χρειαζόμουν βιβλίο με τίτλο «Η Προσωπική Μου Άποψη Για Τον Φερνάντο» και δε μου περισσεύει χρόνος για να το γράψω. Ήταν ο μοναδικός προπονητής του ΠΑΟΚ που δεν έζησα από κοντά, καθώς την περίοδο που βρισκόταν στον πάγκο εγώ για πρώτη και τελευταία φορά στη ζωή μου έβλεπα τα ματς στα καφενεία, ντροπιασμένος, ως οπαδός, από τη δήλωση του τότε προέδρου και χιλιοτραγουδισμένου αγαπημένου των συνοπαδών μου. Γνωρίζω πολλά, έχω ακούσει ακόμα περισσότερα, μάθαινα πράγματα που αργότερα επαληθεύτηκαν ή διαψεύστηκαν. Στο ζύγι, ο καθένας τον κρίνει βάσει της δικής του οπτικής για τον ΠΑΟΚ που ονειρεύεται και πάντα λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες της περιόδου όπου δούλεψε για τον ΠΑΟΚ. Η δική μου, αυθαίρετη δημοσκόπηση τόσα χρόνια με τους εκατοντάδες φίλους και συνοπαδούς με τους οποίους κάνω κουβέντες, είναι πως οι περισσότεροι τον κρίνουν θετικά.

Ο Σάντος ήταν έμμεσα υπεύθυνος που χάλασα τη γνώμη μου για τον Άγγελο Αναστασιάδη, σ’ εκείνο το ιστορικό 4-1 που ο τότε προπονητής μας σηκώθηκε μισή ώρα πριν τη λήξη και έδωσε εντολή για «fair play». Στο μυαλό μου, εννοείται, έτσι το είδα εγώ, λίγα μέτρα απόσταση από τη χειρονομία του Άγγελου. Ο Σάντος ήταν έμμεσα υπεύθυνος για την τρίχρονη, σχεδόν, αποχή μου από την Τούμπα, που στα είκοσι εφτά χρόνια που τρέχω πίσω από την ομάδα δεν έχω μείνει πάνω από μήνα χωρίς γήπεδο, εκτός από τα καλοκαίρια. Ο Σάντος ήταν έμμεσα υπεύθυνος που σιχάθηκα το συρφετό των οπαδογράφων που ακόμα μεσουρανούν στα ΜΜΕ της πόλης, με το ανελέητο χουντοειδές μπλοκάρισμα κάθε διαφορετικής φωνής εκείνη την τριετία, προστατεύοντας το πρόσωπό του με μεθόδους βορειοκορεατικής προπαγάνδας.

Δεν έχω ούτε θετική, ούτε αρνητική άποψη για την περίοδο Σάντος. Αλλά δεν μπορώ να φανταστώ άλλον προπονητή που να έβαζε σε τάξη εκείνα τα αποδυτήρια, με Γκαρσία, Μπιζέρα, Κονσεϊσάο, Μουσλίμοβιτς, Κοντρέρας, Μπακαγιόκο, Βιτόλο, Τσιρίλο, όλοι οι τρελοί μαζεμένοι κι όμως έβγαινε στο χορτάρι εκείνο το συμπαγές Παοκτσηδιλίκι που σπάνια έχω δει από ομάδες με λιγότερους σαλεμένους παίκτες και πιο Παοκτσήδες προπονητές, που, όπως λέμε, «νιώθουν από ΠΑΟΚ» και το περνάνε στα αποδυτήρια. Δεν είμαι αχάριστος, γνωρίζω πως οι περισσότερες αρνητικές μου σκέψεις έχουν να κάνουν με τον ασπρόμαυρο περίγυρό του, με τον Θόδωρα, τον Βρύζα, τους ρεβολουσιόνες που είδανε μόδα και μπήκαν, με τους ραδιοπανηγυρτζήδες, με τις στημένες φυλλάδες, με όλο το κλίμα της εποχής, με το οποίο μπορεί να είχε ή να μην είχε άμεση σχέση. Όπως με όλους τους προπονητές του ΠΑΟΚ τον στήριξα, ευχόμουν σε κάθε ματς να πάει καλά και να κερδίσει ο ΠΑΟΚ, πανηγύρισα τις νίκες και στενοχωρήθηκα στις ήττες. Και όπως με όλους τους προπονητές του ΠΑΟΚ, του ευχήθηκα φεύγοντας να έχει την υγειά του και να έχει καλή συνέχεια στην καριέρα του και να μην ξαναγυρίσει ποτέ -αυτή η πόρτα ανοίγει μόνο από μέσα.

Στις 19 Μαΐου 2010 ο Φερνάντο Σάντος κοουτσάρισε για τελευταία φορά τον ΠΑΟΚ στο γήπεδο όπου, δύο μήνες νωρίτερα, δεν κατάφερε να κερδίσει Θεούς και Δαίμονες ώστε να παραμείνει στο κυνήγι του Πρωταθλήματος. Έφυγε με ήττα 3-2 στο αδιάφορο βαθμολογικά παιχνίδι με τον Άρη στο Χαριλάου, αλλά έχοντας ήδη βγάλει πρώτο τον ΠΑΟΚ στα πλέι-οφ, κερδίζοντας μέσα-έξω τον Ολυμπιακό και, μάλιστα, κερδίζοντάς τον στο Καραϊσκάκη δύο φορές την ίδια χρονιά, έχοντας όμως αποκλειστεί από τον ΠΑΣ Γιάννινα με 4-0 για το Κύπελλο. Μία μέρα πριν το τελευταίο του ματς αποχαιρέτισε δημοσίως τον ΠΑΟΚ, δηλώνοντας «εγώ ποτέ δεν είχα καμία επικοινωνία με άνθρωπο της Εθνικής ομάδας. Δεν μου έδειξαν καμία θέληση τέτοια, δεν ξέρω από πού πηγάζει αυτή η φημολογία. Μόνο στις εφημερίδες το έχω διαβάσει». Σαράντα ημέρες αργότερα και μόλις έξι ημέρες μετά τον τελευταίο αγώνα στο Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής, συμφώνησε με την Εθνική, στην οποία παρέμεινε για τέσσερα χρόνια.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038