Πιάτσα

Πιάτσα

Τα τελευταία...

Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

  • Πιάτσα

    Πιάτσα

    Wednesday, 13 December 2017 12:20
  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23

ifeanyiΣυμπληρώνονται σήμερα ακριβώς δέκα χρόνια από τη μαύρη, κατάμαυρη μέρα που ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που έχει φορέσει τη φανέλα του ΠΑΟΚ -σύμφωνα με την Άννα, η οποία φορούσε και φοράει ακόμα την ίδια φανέλα- κατευθύνθηκε από το χορτάρι της Τούμπας στα αποδυτήρια, έβγαλε το 24 για τελευταία φορά από το ταλαντούχο κορμί του, έκανε ένα ντους και τελείωσε τη σπουδαία καριέρα του ως ποδοσφαιριστής και ειδικότερα ως εκπληκτικός ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ.

Ήταν Κυριακή, 14 Μαΐου 2006, ο αγώνας κόντρα στον Απόλλωνα Καλαμαριάς μόλις είχε τελειώσει και ο μέγιστος Ιφεάνι άκουγε το ύστατο χειροκρότημα από τους τρεις-τέσσερις χιλιάδες οπαδούς από τις κερκίδες και το τελευταίο μπράβο, όπως περπατούσε αργά προς την έξοδο, «μπράβο, μαλακισμένα, μέχρι κι από την Καλαμαριά χάσατε, μπάσταρδα, βαριά του ΠΑΟΚ η φανέλα, όλοι το μπούλο, ρεεε, άντε στο διάολο όλοι ρεεε, καριόλεεες, άντε κι εσύ, ρε Ρουμάνε κλεφτοκοτά, στη χώρα σου, ρεεε, λαμόγιοοο», ενώ ο Γκονσάλβες Γουέλινγκτον και ο Σίλβα Κλέιτον ανταπέδιδαν το χειροκρότημα στην κερκίδα χαμογελώντας για το διπλό της τελευταίας αγωνιστικής μέσα στην Τούμπα.

udeze5Ο Ιφεάνι Ουντέζε σίγουρα δεν είχε ιδέα τι του επιφύλασσε η μοίρα -ή τι επιφύλασσε ο ίδιος στη μοίρα του. Μετά την αποτυχημένη χρονιά στην ΑΕΚ ξαναγύρισε στην Τούμπα, όπου δεν έπαιξε ποτέ σε αγώνα του ΠΑΟΚ μετά την επιστροφή του, συνεχίζοντας το κλασικό του παιχνίδι με την καθυστέρηση να γυρίσει από τη χώρα του, όπου έλεγε πως πήγαινε. Μετά από 154 συμμετοχές και 3 γκολ, από ένα σε κάθε διοργάνωση, έφυγε ως αποτυχημένος από μια ομάδα στην οποία αγωνιζόταν μονίμως ως αποτυχημένος από την πρώτη του μέρα στον ΠΑΟΚ, καθώς ο άμπαλος κόσμος ποτέ δεν εκτίμησε το σπάνιο και πληθωρικό του ταλέντο. Έβαλε το πρώτο του γκολ στο 1-2 της Ξάνθης που μας έδωσε την πρόκριση για τους ημιτελικούς του Κυπέλλου που σηκώσαμε το 2001, με τον Ιφεάνι αγωνιζόμενο σε όλο τον τελικό. Πέτυχε ένα από τα πιο περίφημα γκολ στην ευρωπαϊκή ιστορία του ΠΑΟΚ, κάνοντας το 2-1 κόντρα στην Αϊντχόφεν, το γκολ που δεν έδειξε η τηλεόραση και το έχουνε δει μόνο όσοι ήταν στο ματς και άνοιξε το σκορ για το 6-1 της Τούμπας με τον Ιωνικό, με την Άννα να κοπανιέται και να φωνάζει «κι αν είσαι κι αν δεν είσαι του Φύλαρχου παιδί». Ο Ουντέζε ήταν Κυπελλούχος με τον ΠΑΟΚ και το 2003, χάρη στη μοναδική του συμμετοχή στον αγώνα με τον Ολυμπιακό Βόλου λίγο πριν φύγει για την Μπρόμιτς.

Το αστείο με τον πατέρα Φύλαρχο -και την πριγκιποσύνη του- υιοθετήθηκε από τον Τύπο και του έμεινε ως παρατσούκλι. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο μπαμπάς του ήταν ο αρχηγός της Φυλής και ο Ιφεάνι ήταν ο διάδοχος, δηλαδή ο πρίγκιπας και συστηνόταν ως «Πρινς οφ Ναϊτζίρια» σε όποιον είχε διάθεση να τον πιστέψει -τότε δεν ήταν ακόμα διαδεδομένη η απάτη με τους Νιγηριανούς πρίγκιπες που ζητούσαν βοήθεια για να βγάλουν τα κέρδη τους από τη χώρα και ποιος ξέρει από πόσους έφαγε φράγκα όσο ήταν εδώ. Σίγουρα έφαγε λεφτά από τους παλιούς του συμπαίκτες στην Εθνική, Τζόσεφ Γιόμπο και Γιακούμπου Αγεγκμπένι, όπως διέρρευσε στον Τύπο της Νιγηρίας, τα τελευταία χρόνια που έχει προβλήματα. Και πραγματικά ο Ουντέζε έκανε καριέρα στην Εθνική της χώρας του, ως μέλος της Νιγηρίας στο Μουντιάλ του 2002, αλλά και ως δύο φορές κάτοχος χάλκινου μεταλλίου στο Αφρικανικό Κύπελλο Εθνών, το 2002 και το 2004 (αυτό που στην Ελλάδα ονομάζεται «Κόπα Άφρικα», για κάποιο λόγο).

udeze3Μετά την απόλυσή του από τον ΠΑΟΚ δεν έπαιξε πουθενά. Ήταν που ήταν αντιεπαγγελματίας και ο ορισμός του ανεύθυνου, έπαθε κι έναν σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο που του στέρησε την εκρηκτικότητα, που εμείς δεν την είδαμε που πηγαίναμε σε όλα τα ματς αλλά για να το γράφουν οι δημοσιογράφοι θα την είχε την εκρηκτικότητα κάπου επάνω του, δεν μπορεί. Η κορυφαία στιγμή της καριέρας του δεν ήταν άλλη από το ιστορικό τάκλιν στον Οκκά μπροστά στη Θύρα 4 που έδωσε πέναλτι ο Ζωγράφος και μας χάρισε ένα υπέροχο απόγευμα σε μία ακόμα σφαγή από την παράγκα, το 2005, αλλά και οι παπαριές περί πεσίματος με μαχαίρι από οπαδούς του ΠΑΟΚ μετά από ματς, λες και υπάρχουν οπαδοί του ΠΑΟΚ που κουβαλάνε μαχαίρια, να πούμε. Φυσικά, το περιστατικό κατοχυρώθηκε ως αληθές, αφού το είπε ο Ιφεάνι, και τα ΜΜΕ το έπαιζαν ως πραγματικότητα. Ο έγκυρος Ιφεάνι, που έλεγε μόνο αλήθειες.

Ο Ουντέζε εκδιώχθηκε πέρσι από το σπίτι όπου έμενε λόγω απλήρωτων ενοικίων. Τελευταία καταγραμμένη κατοικία του ήταν το σπίτι του νεκρού πεθερού του, στο οποίο έγινε σώγαμπρος για να μη μείνει άστεγος. Χρωστάει σε όποιον μιλάει σπαστά αγγλικά, δηλαδή στη μισή Νιγηρία, καθώς έχει χάσει όλη του την περιουσία στον τζόγο και ειδικότερα στα αυτοσχέδια καζίνα που διοργανώνονται στα σοκάκια του Λάγος, ενώ από τον κοινωνικό του κύκλο (που, προφανώς, είναι όλοι οι άλλοι που παίζουν μαζί του στα σοκάκια του Λάγος) βγήκε στη δημοσιότητα πως είναι διαρκώς σουρωμένος με Ογκογκόρο (ή Κπαράγκα ή Καϊκάι), δηλαδή με τζιν που παρασκευάζεται και πωλείται στους δρόμους της αφρικανικής μητρόπολης, το οποίο κηρύχθηκε πρόσφατα ως παράνομο λόγω των εκατοντάδων θανάτων που έχει προκαλέσει. Βέβαια, αρκετοί διαψεύδουν τις συγκεκριμένες πληροφορίες περί τζόγου και πιώματος στους δρόμους του Λάγος, ισχυριζόμενοι πως ο Ιφεάνι έχει προτίμηση στα ακριβά καζίνα του Βικτόρια Άιλαντ και ειδικότερα στο Μοκρέιν και το Λαγκούν, όπου είναι τακτικός θαμώνας, οπότε ο αναγνώστης θα πρέπει να επιλέξει ποιους έγκυρους πληροφοριοδότες θα πιστέψει. Να το μεταφράσουμε στα ελληνικά, ας πούμε πως πρώην διεθνής μας ξεπεσμένος παίζει μπαρμπούτι στα σοκάκια του Δενδροπόταμου και της Ευκαρπίας και πίνει παράνομο τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο που φτιάχνουν κάτι γριές τσατσάδες σε έναν ακάλυπτο εκεί πίσω από τα βυρσοδεψεία, αλλά κάποιοι λένε πως αυτά δεν ισχύουν και ο ξεπεσμένος είναι όλη μέρα στο Ρέτζενσι Καζίνο και στη Γευγελή.

udeze2Η περιπέτειά του με τη μούσα του Νόλιγουντ, την τριαντάχρονη Χαλιμά Αμπουμπακάρ, έχει γίνει μεγάλο σίριαλ στη Νιγηρία, καθώς η τύπισσα (με περισσότερες από 150 ταινίες στο ενεργητικό της, καμιά δεκαριά βραβεία, δική της εταιρεία παραγωγής, σεξ-σίμπολ στην Αφρική) επιμένει πως τα έχουν ενώ ο Ουντέζε το αρνείται, αν και είναι τόσο άθλια τα αγγλικά που μιλάνε στη Νιγηρία που πραγματικά μπορεί όλο το θέμα να είναι παρεξήγηση. Σε κάθε περίπτωση, το να λέει ο συγκεκριμένη Χαλιμά πως σε γουστάρει κι εσύ να λες πως όλα είναι παραμύθια της Χαλιμάς, τι να πω, δεν το καταλαβαίνω. Να το μεταφράσουμε στα ελληνικά, ας πούμε πως πρώην διεθνής μας ξεπεσμένος μαθαίνει φήμες πως τον γουστάρει η Τζένιφερ Άνιστον (άλλη Ελληνίδα διάσημη δε βρήκα για το παράδειγμα) κι αυτός δηλώνει «ρε ποια Τζένη Φεράνιστο με λέτε, ποια είναι αυτή, να πούμε να πούμε».

Ο Ιφεάνι Ουντέζε υπήρξε το πρώτο και τελευταίο «καθαρό» αριστερό μπακ που αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ. Του έλεγες να παίξει αριστερό μπακ και έπαιζε στα αριστερά και πίσω, δηλαδή ο άνθρωπος εκτελούσε επί λέξει τις οδηγίες. Ήταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής για τον οποίο ίσχυσε η απαγόρευση μετακινήσεων στην έδρα του αντιπάλου την ώρα του ματς, γι’ αυτό και ο Ουντέζε ουδέποτε ανέβαινε από αριστερά και προτιμούσε να δίνει την μπάλα στα σέντερ μπακ (ειδικά τον καιρό που έπαιζε με τον Αμπονσά φονικό δίδυμο) ή όπου αλλού, αρκεί να μην την κατεβάσει αυτός. Εξ ου και ο χαρακτηρισμός ως «φουλ μπακ» για όλους τους άλλους αριστερούς μπακ, δηλαδή αυτούς που έπαιζαν «όλη την πλευρά», σε αντίθεση με τον Ιφεάνι που ένα πράμα ήξερε και το ήξερε καλά -δεν τον πέρασε κανείς ποτέ από τα αριστερά της άμυνάς μας.

udeze4Ξεκίνησε την καριέρα του στην Μπέντελ του Μπενίν Σίτι στη Νιγηρία, ήρθε στην Καβάλα σε ηλικία 17 ετών, όπου έπαιξε τρία χρόνια στην Α’ Εθνική και επί Μπάγεβιτς μεταγράφηκε στον Δικέφαλο. Αγωνίστηκε για έξι σεζόν, σε 150 αγώνες ως βασικός και σε 4 ως αλλαγή και πέτυχε 3 γκολ και ένα αυτογκόλ, ενώ αποβλήθηκε και πέντε φορές. Στο δεύτερο μισό της περιόδου 2002-2003 δόθηκε ως δανεικός στη Γουέστ Μπρόμιτς, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε σε δέκα αγώνες πρωταθλήματος και η Μπρόμιτς έφαγε γκολ και στους δέκα, οπότε μας τον επέστρεψαν όπως τους τον είχαμε στείλει. Με τη φανέλα της Νιγηρίας αγωνίστηκε 35 φορές -δύο από αυτές ήταν στο Μουντιάλ του 2002. Το πρώτο ματς που έπαιξε ήταν κόντρα στη Σουηδία του μεγάλου Χένρικ Λάρσον, στον οποίο ο Ουντέζε έκανε ένα από τα πιο ηλίθια πέναλτι στην ιστορία του ποδοσφαίρου, που το εκτέλεσε ο ίδιος και έγραψε το τελικό 2-1, ενώ λίγο νωρίτερα ο Ιφεάνι μαζί με την υπόλοιπη άμυνα της Νιγηρίας έτρεχαν και δεν μπορούσαν να τον σταματήσουν όταν ισοφάριζε. Η δεύτερη συμμετοχή του ήταν με αντίπαλο την Αγγλία, όπου τα πήγε πολύ καλά με αντίπαλο τον Μπέκαμ αλλά και τους Χέσκι, Όουεν, Σέρινγκχαμ, όποιον του έβαλε πάνω του ο Έρικσον τον κατάπιε ο Ιφεάνι και αυτός ήταν ο λόγος που μετακόμισε στο Νησί την επόμενη χρονιά, επειδή έπαιξε καλά κόντρα στους Άγγλους.

Η Άννα τη φανέλα ακόμα τη φοράει. Τη φανέλα με την οποία πέρασε ανάμεσα σε κάτι χιλιάδες γριές έξω από την 8 και δεν την ακούμπησε κανείς, τη φανέλα με την οποία τριγυρνούσε στην Αθήνα πριν τα ματς, τη φανέλα που φέτος -λέει πως- βρήκε, επιτέλους, άξιο διάδοχο στο πρόσωπο του Γκάρι με το μεγάλο το ποδάρι. Αυτή με το 24 του Ουντέζε, εγώ με το 7 του Μπάνε, άμα μας βλέπεις από μακριά να περπατάμε δίπλα-δίπλα είμαστε ο ΠΑΟΚ 24/7.

Επανάστασις

Επανάστασις

Συγκεντρωμένο το &alpha ...

Read more
Γκρίνια

Γκρίνια

Κηρύσσω το αγωνιστικό έτος 2014-2015 ως ΕΤΟΣ ΠΑΟΚΤΣΗΔΙΚΗΣ ΓΚΡΙΝΙΑΣ. Με εκδηλώσεις, χοροεσπερίδες και ...

Read more
0029

0029

Ο άνθρωπος που περ&io ...

Read more
Γιουσουφάκια

Γιουσουφάκια

Οι άνθρωποι που έχο&u ...

Read more
Εντεκάτη

Εντεκάτη

Η 11η Σεπτεμβρίου θα μείνει χαραγμένη στις μνήμες των απανταχού Παοκτσήδων ως μία σπουδαία επέτειος ...

Read more
Kρίμα

Kρίμα

Απαντώντας σε όλους μαζί, ο λόγος που δεν ασχολούμαι με τον Άρη είναι πως δε βρίσκω κάποιο λόγο να α ...

Read more
Γιούροκαπ

Γιούροκαπ

Δεκαοχτώ χρόνια πριν, ο «μπασκετικός» Λαός του ΠΑΟΚ είχε φτυσμένο και πάλι το Ευρωπαϊκό Κύπελλο και, ...

Read more
Βόλεϊ-2015

Βόλεϊ-2015

Προσωπική Ανασκόπηση: 15 πράγματα που θα θυμάμαι από την ομάδα βόλεϊ του ΠΑΟΚ το 2015. ...

Read more
Ανοσοποιητικό

Ανοσοποιητικό

Να κάνουμε μια περίληψη προηγουμένων. Γεννήθηκα στην Καβάλα το 1975. Μετακόμισα με τη γυναίκα που με ...

Read more
Τσικό

Τσικό

Είκοσι τόσα χρόνια πριν, έκανα το ντεμπούτο μου με την επαγγελματική ερασιτεχνική ομάδα του χωριού ...

Read more
Ποδόσφαιρο-2015

Ποδόσφαιρο-2015

Προσωπική Ανασκόπηση: 15 πράγματα που θα θυμάμαι από την ομάδα ποδοσφαίρου του ΠΑΟΚ το 2015. ...

Read more
Καβάλα

Καβάλα

Α’ Επιστολή Προς Καβαλιώτες. Σήμερα ο Σ.Φ. ΠΑΟΚ Καβάλας γιορτάζει τα 15 χρόνια από την ίδρυσή του. ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.