Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08

zoimeta2001Επτά ποδοσφαιριστές αγωνίστηκαν για τελευταία φορά στην καριέρα τους με τη φανέλα του ΠΑΟΚ την περίοδο 2000-2001 -ο ένας από αυτούς είχε κάνει και το ντεμπούτο του την ίδια σεζόν.

Προπονητής ο Ντούσαν Μπάγεβιτς, ο οποίος είχε την ομάδα από την προηγούμενη χρονιά και συνέχισε στον πάγκο και την επόμενη. Και οι επτά θεωρούνται Κυπελλούχοι, καθώς είχαν έστω από μία συμμετοχή στη διοργάνωση, την οποία κατέκτησε ο ΠΑΟΚ στον τελικό της Νέας Φιλαδέλφειας με τον Ολυμπιακό.

Το πρώτο αντίο το είπε ο Σπύρος Μαραγκός, στα 33 του (4 σεζόν, 96 συμμετοχές, 19 γκολ). Αγωνίστηκε σε τρεις αγώνες Κυπέλλου ως αλλαγή και έφυγε πριν ξεκινήσει το Πρωτάθλημα. Τελευταίο του ματς: Καβάλα-ΠΑΟΚ 1-5 στις 13/08/2000. Ο Μαραγκός μεταγράφηκε στην Κύπρο, όπου έκλεισε την καριέρα του αγωνιζόμενος στον ΑΠΟΕΛ για δύο σεζόν. Η τελευταία του χρονιά ως ποδοσφαιριστής τον βρήκε Πρωταθλητή Κύπρου με προπονητή τον Ευγένιο Γκέραρντ.

Στο παιχνίδι του επόμενου γύρου, στις 29/11/2000 (ΠΑΟΚ-Καβάλα 3-1), αγωνίστηκε για τελευταία φορά στον ΠΑΟΚ, στα 24 χρόνια του, ο τερματοφύλακας Γκρεγκόρ Σαμοτούλσκι (2 σεζόν, 20 συμμετοχές) -και αυτός έπαιξε μόνο σε αγώνες Κυπέλλου τη χρονιά που έφυγε από τον Δικέφαλο. Ο ΠΑΟΚ ήταν μόλις η πρώτη ομάδα της καριέρας του εκτός Πολωνίας, αλλά φεύγοντας από τη Θεσσαλονίκη άρχισε τη συλλογή: Επέστρεψε στην Πολωνία και τη Σλασκ Βρότσλαβ, συνέχισε για τις επόμενες τρεις σεζόν στην Αμίκα Βρόνκι, έπειτα ξαναβγήκε από τη χώρα του για την Αντμίρα Βάκερ της Αυστρίας, την περίοδο 2004-2005. Συνέχισε στην Αυστρία τις επόμενες δύο χρονιές παίρνοντας μεταγραφή στη Στουρμ Γκρατς και το καλοκαίρι του 2007 αποκτήθηκε από τη σκοτσέζικη Νταντί Γιουνάιτεντ. Στη μέση της σεζόν πήγε στην αγγλική Πρέστον Νορθ Εντ, όπου δεν αγωνίστηκε ούτε σε ένα ματς. Αποκτήθηκε από την ισραηλινή Άσντοντ, αλλά και πάλι στο μέσο της περιόδου έφυγε για τη Σκοτία και τη Χιμπέρνιαν. Την περίοδο 2009-2010 έπαιξε πάλι σε δύο ομάδες, την πολωνική Γιαγκιελόνια Βιαλιστόκ και τη σλοβάκικη Ντουνάισκα Στρέντα. Επέστρεψε στην Πολωνία στα τέλη της σεζόν 2010-2011 παίζοντας στην Κορόνα Κιέλτσε και την επόμενη ξεκίνησε στη Βάρτα Πόζναν και τελείωσε στην Ολίμπια Έλμπλαγκ. Σε καμία από τις τελευταίες οκτώ ομάδες της καριέρας του δεν κατάφερε να φτάσει τα 14 ματς Πρωταθλήματος που έπαιξε στον ΠΑΟΚ, ενώ σε όλη του την καριέρα, με 15 διαφορετικές ομάδες, κέρδισε 2 Κύπελλα: Ένα με τη Λέγκια πριν τον ΠΑΟΚ και ένα με τον ΠΑΟΚ.

Τον Ιανουάριο μας άφησε αιφνιδιαστικά και τραυματικά ο τεράστιος Πατρίσιο Καμπς (1 σεζόν, 22 συμμετοχές, 8 γκολ), μετά από μόλις πέντε μήνες στον ΠΑΟΚ αλλά τρομερό στίγμα, ειδικά λόγω του 3-0 επί της Ουντινέζε στην παράταση που έγραψε ιστορία. Αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο του ΠΑΟΚ-ΑΕΚ 2-1 (14/01/2001) από τον Δημήτρη Ναλιτζή, με το σκορ στο 0-1 και επέστρεψε στην Αργεντινή, στη Βελέζ Σάρσφιλντ, όπου αγωνιζόταν πριν έρθει στον ΠΑΟΚ. Έφυγε στα 28 του και αγωνίστηκε στην πρώην ομάδα του για το υπόλοιπο της σεζόν αλλά και την επόμενη. Την περίοδο 2002-2003 πήγε στο Μεξικό και την Τέκος, έπειτα έπαιξε μία χρονιά στην αργεντίνικη Κιλμές και σταμάτησε το ποδόσφαιρο στην Παραγουάη με τα χρώματα της Ολύμπια. Πριν έρθει στον ΠΑΟΚ είχε σηκώσει επτά τίτλους, μετά τον ΠΑΟΚ κανέναν.

Στο 69ο λεπτό του αγώνα Εθνικός Αστέρας-ΠΑΟΚ, στις 29/04/2001, ο Βίντακ Μπράτιτς (2 σεζόν, 40 συμμετοχές, 4 γκολ) αντικαταστάθηκε από τον Βοσκαρίδη και δεν ξαναγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ. Στο 70ό λεπτό ο ΠΑΟΚ ισοφάρισε σε 3-3. Ο 24χρονος (τότε) Σέρβος ποδοσφαιριστής-πολυεργαλείο επέστρεψε στη χώρα του και αγωνίστηκε για δύο χρονιές στον Ερυθρό Αστέρα, ίσως από πείσμα που ο Εθνικός Αστέρας του είχε στερήσει την καριέρα του στον Δικέφαλο. Τα δύο επόμενα χρόνια πήγε στη Ρωσία, όπου έπαιξε στην Ντινάμο Μόσχας, γύρισε στη Σερβία για την Μπέογκραντ αλλά για λίγο, καθώς στη συνέχεια έφυγε για την Κίνα και την ιστορική Τιαντζίν Τέντα. Λίγους μήνες μετά αποκτήθηκε από την ελβετική Σεντ Γκάλεν, αλλά το ταλέντο του δεν έλαμψε και συνέχισε την επόμενη σεζόν στην ίδια χώρα αλλά σε κατώτερη κατηγορία με τη φανέλα της γειτονικής Βιλ 1900. Τελείωσε τη χρονιά επιστρέφοντας στην Μπέογκραντ και από την επόμενη, δηλαδή από το καλοκαίρι του 2009 και για τέσσερις χρονιές, βρήκε την Ιθάκη του στη σερβική Σπάρτακ Σουμπότιτσα, την οποία οδήγησε και στην κορυφαία στιγμή της εβδομηντάχρονης ιστορίας της, βγάζοντάς την στο Γιουρόπα Λιγκ για πρώτη και τελευταία φορά -στην ίδια ομάδα παρέμεινε και μετά τη λήξη της καριέρας του το 2013, ως βοηθός προπονητή.

Το τελευταίο ματς της χρονιάς, το 5-1 επί της Παναχαϊκής στις 27/05/2001, ήταν το αποχαιρετιστήριο για τρεις ακόμα ποδοσφαιριστές. Ο Άντε Κόβιτς (2 σεζόν, 14 συμμετοχές), ο απόλυτος πρωταγωνιστής του τελικού με τον Ολυμπιακό δύο εβδομάδες νωρίτερα, λόγω της εμφάνισης αλλά κυρίως λόγω του παρασκηνίου που είχε προηγηθεί, αποθεώθηκε από επτά-οκτώ χιλιάδες κόσμου στο μοναδικό ματς στην Τούμπα με τη φανέλα του ΠΑΟΚ μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου, πριν μας αποχαιρετήσει. Κλείνοντας τα 26 του, πέρασε για λίγο από τη Ντινάμο Ζάγκρεμπ πριν μετακομίσει στη Σουηδία, όπου έπαιξε για πέντε σεζόν με τη Χάμαρμπι. Στα μέσα της περιόδου 2006-2007 γύρισε στην Αυστραλία και τους Νιουκάσλ Τζετς για τρία χρόνια και τη σεζόν 2009-2010 ξανάπαιξε στη Σουηδία με τη φανέλα της Έλφσμποργκ. Έμεινε άλλη μία τριετία στο σουηδικό πρωτάθλημα, έπαιξε για λίγο στη Μέλμπουρν Βίκτορι και το 2012 αποκτήθηκε από τους Γουέστερν Σίντνεϊ Γουόντερερς, με τους οποίους έζησε μεγάλες δόξες. Την περίοδο 2013-2014 οι Γουόντερερς του 39χρονου Κόβιτς κατέκτησαν το Τσάμπιονς Λιγκ της Ασίας, με τον πρώην γκολκίπερ του ΠΑΟΚ βασικό και αναντικατάστατο, MVP της διοργάνωσης και δίχως να δεχτεί γκολ στα δύο ματς των τελικών -ειδικά στη ρεβάνς του 1-0, στην έδρα της Αλ-Χιλάλ, στην πρωτεύουσα της Σαουδικής Αραβίας Ριάντ και μπροστά σε 65.000 κόσμο κράτησε το 0-0 και έδωσε στην ομάδα του το πρώτο και μοναδικό μέχρι σήμερα Τσάμπιονς Λιγκ που έχει κατακτήσει ομάδα της Αυστραλίας. Φέτος μεταγράφηκε σε ακόμα μία ομάδα της Α’ Εθνικής Αυστραλίας, την Περθ Γκλόρι, συνεχίζοντας να αγωνίζεται, λίγο πριν κλείσει τα 41, σε υψηλό επίπεδο. Κάποια στιγμή θα πρέπει να τον γράφουμε και όπως λέγεται κανονικά, δηλαδή «Άντε Τσόβιτς».

Στο ίδιο παιχνίδι αποχαιρέτισε τον κόσμο του ΠΑΟΚ και ο Στέλιος Βενετίδης (2 σεζόν, 80 συμμετοχές, 2 γκολ), στα 24 χρόνια του. Μετά τον ΠΑΟΚ και μέχρι να κρεμάσει τα παπούτσια του έπαιξε μόλις σε δύο ομάδες: Τον Ολυμπιακό Πειραιά για πέντε χρονιές και τη Λάρισα για έξι -η τελευταία στη Β’ Εθνική.

Ο Δημήτρης Ναλιτζής (2 σεζόν, 61 συμμετοχές, 31 γκολ) μπήκε ως αλλαγή στο τελευταίο του ματς στο 70’ και τέσσερα λεπτά αργότερα σκόραρε και το γκολ του αποχαιρετισμού. Μετά από μια ομολογουμένως εντυπωσιακή σεζόν με τον ΠΑΟΚ, ο Ναλιτζής έφυγε για μια σπουδαία καριέρα στο εξωτερικό σε καλή ηλικία (25 ετών), με πρώτο σταθμό την Περούτζια, από την οποία μετακόμισε στη μέση της σεζόν στην πορτογαλική Σπόρτινγκ, ως δανεικός από την Ουντινέζε, στην οποία είχε μεταγραφεί κανονικά όταν έφυγε από τον ΠΑΟΚ αλλά δεν αγωνίστηκε ποτέ. Γύρισε στην Ελλάδα και έπαιξε δύο χρονιές στην ΑΕΚ, μπαίνοντας κι αυτός στη μεγάλη λίστα των πρώην που σκοράρουν εναντίον μας. Οι πολύ καλές εμφανίσεις του με την ΑΕΚ του έδωσαν την ευκαιρία να δοκιμάσει την τύχη του στην Κέρκυρα, στην οποία δεν έπαιξε όλη τη σεζόν και μεταγράφηκε το χειμώνα στον Πανιώνιο. Ξεκίνησε την επόμενη σεζόν (2005-2006) με τον Πανιώνιο, αλλά το χειμώνα έφυγε για τα σαλόνια της Β’ Εθνικής και τη φανέλα του Εθνικού Αστέρα. Το καλοκαίρι μεταγράφηκε στο εξωτερικό, αλλά η καριέρα του στην Πάφο ήταν σύντομη και το χειμώνα γύρισε στην Ελλάδα και τον Εθνικό της Β’ Εθνικής, στον οποίο έκανε και σπουδαίο σερί καθώς έμεινε τη μισή σεζόν, την επόμενη και τη μισή μεθεπόμενη, πριν συνεχίσει στη Γ’ Εθνική και το Φωστήρα, τον οποίο βοήθησε να πέσει στη Δ’ Εθνική την περίοδο 2009-2010 οπότε και σταμάτησε τη σπουδαία καριέρα του.

Ψαχτήρι

Ψαχτήρι

Έτρεμα από την αδρενα& ...

Read more
Δεκατέσσερα

Δεκατέσσερα

Στον εκδοτικό οίκ&omic ...

Read more
Λέιζερ

Λέιζερ

Η μεγαλύτερη φλωριά ...

Read more
Ανάλυση

Ανάλυση

Τελικός ΑΕΚ-Ολυμ& ...

Read more
Γυρίσματα

Γυρίσματα

Ομολογώ πως δεν είχα ξαναδεί τη διαδικασία της «σέλφι» μέσα στην Τούμπα. Πώς στήνεται το πράμα και π ...

Read more
Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας καλημ&epsi ...

Read more
Γιούρισιτς

Γιούρισιτς

Ένας από τους σημαντ&i ...

Read more
Μάνα

Μάνα

Όποτε με ρίχνει κάτι ασπρόμαυρο, θυμάμαι την πιο συγκινητική στιγμή της ζωής μου στα κάγκελα. Το πι ...

Read more
0019

0019

Έπαιξε ένα ματς ως α&lambda ...

Read more
Άνοιξη

Άνοιξη

Έχω πέσει από τα σύννεφ&a ...

Read more
Γαστρεντερίτιδα

Γαστρεντερίτιδα

Το μόνο χειρότερο απ ...

Read more
Καθήκον

Καθήκον

Δεν υπάρχει καμία «υποχρέωση» και κανένα «καθήκον» του κόσμου να πηγαίνει στο γήπεδο. ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.