Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

paoΜια φορά είχαν βάλει τους βάζελους στη 10, στο Παλέ. Για τους νέους, όπως βλέπεις στην τηλεόραση απέναντι και δεξιά, στο τέλος της κερκίδας.

300 άτομα, 30 ματατζήδες και μετά εμείς. Απόσταση το πολύ πέντε μέτρα. Πολιτισμός.

Ήταν τον καιρό του «νο νο νερό στο Μόρνο», «βρε δεν έχετε νερό» και τα σχετικά. Συνηθισμένοι εμείς με την καζούρα στα σκουλίκια στο Παλέ, αρχίσαμε από νωρίς τα «ευρηματικά», που λένε και οι δημοσιογράφοι. Άλλη φάση το μπασκετάκι, η καφρίλα δεν ένιωθε άνετα στο κλειστό. Αλλά πιάσανε οι βάζελοι τις μάνες και τους πατέρες μας, τι να κάνουν, δεν ξέρουν κι άλλα να πουν, δεν είχανε σκεφτεί ακόμα και τις καρδερίνες, άλλαξε η ατμόσφαιρα.

Άιντε κι εμείς για τις μάνες τους. Αυτοί για τις δικές μας. Ξανά εμείς για τις μάνες τους. Πέντε μέτρα απόσταση, διάλεγες έναν, τον έβλεπες, σε έβλεπε, του έλεγες ναι, εσένα λέω, η δική σου η μάνα. Είχε μαζευτεί στο σύνορο η αφάν γκατέ από το πέταλο, τους είχανε πάρει ντου με τα λόγια τους φιλοξενούμενους, λυσσασμένοι οι δικοί μας. Να μην το παίζουμε και μάγκες τώρα, εμείς είχαμε την πλήρη ελευθερία έκφρασης, οι άλλοι ήταν έτσι στριμωγμένοι, δεν μπορούσαν να απαντάνε άνετα που τους έσπρωχνε η αστυνομία στη γωνία.

Κάποια στιγμή, βάζει ένας τους τα κλάματα. Εκεί, μπροστά μου. Κλάματα, όμως, όχι κύλησε ένα δάκρυ στο μάγουλο από τη συγκίνηση. Δίπλα μου ήταν ο Ζ που δε σταματούσε το βόθρο, λογοδιάρροια, του είχανε πει κάτι για τη φαλάκρα και έβγαζε αφρούς. Ο βάζελος έκλαιγε, φώναζε «τη δική μου τη μάνα ρε», χτυπιόταν. Ας πούμε, μπορεί να είχε χάσει τη μητέρα του χτες, μόνο έτσι δικαιολογείται η κατάστασή του. Ή ήταν πολύ ευαίσθητος, δεν ξέρω.

Αυτό ήταν. Τον πήραν χαμπάρι όλοι εκεί στην πρώτη γραμμή, αναίσθητα πλάσματα, είναι πουτάνα του τάδε η μάνα (δε θυμάμαι τι είχαν βρει πάνω του, κάτι του τύπου «του γυαλάκια η μάνα» ή «του χοντρούλη η μάνα», δεν το βρίσκω τώρα με τίποτα). Κλάμα. Χοροπηδούσε ο Ζ, σου λέει είπες για τη φαλάκρα μου, κωλοβάζελε, τώρα θα λέω κι εγώ για τη μάνα σου μέχρι να ξημερώσει. Κάποια στιγμή βαρεθήκαμε, ξαναγυρίσαμε στο πέταλο, ο Ζ εκεί, σε όλο το ματς δε σταμάτησε, κι εσύ, βρε παλικάρι μου, άμα έχεις τέτοιο θέμα με τη μάνα σου τι τραβιέσαι στα γήπεδα κι έρχεσαι εκτός έδρας με τους Παοκτσήδες, κάτσε σπίτι, πήγαινε να της ανάψεις ένα καντήλι, ήρθες στο Παλέ και σου άναψε ο Ζ χίλια καντήλια, ρε να μην έχουμε κινητά τότε να σας βάζω τα βίντεο να πάθετε πλάκα.

Κλείστε

Κλείστε

Κλείστε τους συνδέσμους να σωθεί ο ελληνικός αθλητισμός.  ...

Read more
Τροφοδοσία

Τροφοδοσία

Η πολύχρονη, αβάσταχ&tau ...

Read more
0007

0007

Το είχαμε ως ιερο&tau ...

Read more
Πίστη

Πίστη

Μεγάλωσα σε ένα χωριό όπου η θρησκεία ήταν στο επίκεντρο κάθε κουβέντας, κάθε κοινωνικής εκδήλωσης, ...

Read more
Έφυγε

Έφυγε

Ήμουν εκεί στο ντεμπούτο του, με τη Λοκομοτίβ Τυφλίδας, όπου ξεπετάχτηκε από το πουθενά και σκόραρε ...

Read more
Απογοήτευση

Απογοήτευση

Από εμπιστοσύνη και &ups ...

Read more
0020

0020

Μια παρέα όλοι οι «π&alph ...

Read more
Καρναβάλια

Καρναβάλια

Φεβρουάριος 2004 και μία παρέα αποτελούμενη από δύο ατρόμητους Παοκτσήδες ξεκινά το ταξίδι με το αυτ ...

Read more
Κατεδάφιση

Κατεδάφιση

47 αγώνες. 22 νίκες, 25 ήττε&s ...

Read more
Καντίνα

Καντίνα

ΠΑΟΚ στο σπίτι. Δεν είσαι καλεσμένος σε όλα τα πάρτι, τι να κάνουμε, γι’ αυτό υπάρχει η Nova. ...

Read more
Ατζέντης (2)

Ατζέντης (2)

- Hello.- Hello, Mr. Agent, we talked and yesterday, I’m calling from PAOK…- Oh, God, i ...

Read more
Eπιστολή

Eπιστολή

Προς ΓΤΠΑΕ ΠΑΟΚ, Κύριο Σαββίδη Ιβάν Αγαπητέ Πρόεδρε, μετά τον τελικό του ΟΑΚΑ, πριν δύο χρόνια, σου ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.