Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

paoΜια φορά είχαν βάλει τους βάζελους στη 10, στο Παλέ. Για τους νέους, όπως βλέπεις στην τηλεόραση απέναντι και δεξιά, στο τέλος της κερκίδας.

300 άτομα, 30 ματατζήδες και μετά εμείς. Απόσταση το πολύ πέντε μέτρα. Πολιτισμός.

Ήταν τον καιρό του «νο νο νερό στο Μόρνο», «βρε δεν έχετε νερό» και τα σχετικά. Συνηθισμένοι εμείς με την καζούρα στα σκουλίκια στο Παλέ, αρχίσαμε από νωρίς τα «ευρηματικά», που λένε και οι δημοσιογράφοι. Άλλη φάση το μπασκετάκι, η καφρίλα δεν ένιωθε άνετα στο κλειστό. Αλλά πιάσανε οι βάζελοι τις μάνες και τους πατέρες μας, τι να κάνουν, δεν ξέρουν κι άλλα να πουν, δεν είχανε σκεφτεί ακόμα και τις καρδερίνες, άλλαξε η ατμόσφαιρα.

Άιντε κι εμείς για τις μάνες τους. Αυτοί για τις δικές μας. Ξανά εμείς για τις μάνες τους. Πέντε μέτρα απόσταση, διάλεγες έναν, τον έβλεπες, σε έβλεπε, του έλεγες ναι, εσένα λέω, η δική σου η μάνα. Είχε μαζευτεί στο σύνορο η αφάν γκατέ από το πέταλο, τους είχανε πάρει ντου με τα λόγια τους φιλοξενούμενους, λυσσασμένοι οι δικοί μας. Να μην το παίζουμε και μάγκες τώρα, εμείς είχαμε την πλήρη ελευθερία έκφρασης, οι άλλοι ήταν έτσι στριμωγμένοι, δεν μπορούσαν να απαντάνε άνετα που τους έσπρωχνε η αστυνομία στη γωνία.

Κάποια στιγμή, βάζει ένας τους τα κλάματα. Εκεί, μπροστά μου. Κλάματα, όμως, όχι κύλησε ένα δάκρυ στο μάγουλο από τη συγκίνηση. Δίπλα μου ήταν ο Ζ που δε σταματούσε το βόθρο, λογοδιάρροια, του είχανε πει κάτι για τη φαλάκρα και έβγαζε αφρούς. Ο βάζελος έκλαιγε, φώναζε «τη δική μου τη μάνα ρε», χτυπιόταν. Ας πούμε, μπορεί να είχε χάσει τη μητέρα του χτες, μόνο έτσι δικαιολογείται η κατάστασή του. Ή ήταν πολύ ευαίσθητος, δεν ξέρω.

Αυτό ήταν. Τον πήραν χαμπάρι όλοι εκεί στην πρώτη γραμμή, αναίσθητα πλάσματα, είναι πουτάνα του τάδε η μάνα (δε θυμάμαι τι είχαν βρει πάνω του, κάτι του τύπου «του γυαλάκια η μάνα» ή «του χοντρούλη η μάνα», δεν το βρίσκω τώρα με τίποτα). Κλάμα. Χοροπηδούσε ο Ζ, σου λέει είπες για τη φαλάκρα μου, κωλοβάζελε, τώρα θα λέω κι εγώ για τη μάνα σου μέχρι να ξημερώσει. Κάποια στιγμή βαρεθήκαμε, ξαναγυρίσαμε στο πέταλο, ο Ζ εκεί, σε όλο το ματς δε σταμάτησε, κι εσύ, βρε παλικάρι μου, άμα έχεις τέτοιο θέμα με τη μάνα σου τι τραβιέσαι στα γήπεδα κι έρχεσαι εκτός έδρας με τους Παοκτσήδες, κάτσε σπίτι, πήγαινε να της ανάψεις ένα καντήλι, ήρθες στο Παλέ και σου άναψε ο Ζ χίλια καντήλια, ρε να μην έχουμε κινητά τότε να σας βάζω τα βίντεο να πάθετε πλάκα.

Υπεράνθρωποι

Υπεράνθρωποι

Κυκλοφορεί ένα πο&sig ...

Read more
Συνένοχοι

Συνένοχοι

Πριν το Θωμά Βουλινό δεν ξέρω τι γινόταν με τους προέδρους. Δηλαδή ξέρω, τα έχω διαβάσει και μου τα ...

Read more
Ατζέντης (2)

Ατζέντης (2)

- Hello.- Hello, Mr. Agent, we talked and yesterday, I’m calling from PAOK…- Oh, God, i ...

Read more
Κόμβος

Κόμβος

Μου την είπε ένας γκρινάρης πριν λίγες μέρες που δεν έγραψα για την παράδοση κατ’ οίκον στην επιστρο ...

Read more
Ψεύτες

Ψεύτες

- Κάνατε ντου να μπείτ& ...

Read more
Χαρακώματα

Χαρακώματα

Ήμασταν εκατόν εξήντα ...

Read more
Ψείρισμα

Ψείρισμα

Κριτική ΠΑΟΚ-Πανιώνιος 84-80 Το κλέψιμο του Κούπερ στο κέντρο του γηπέδου και το τρίποντο στη συνέχ ...

Read more
Μπερδεμένα

Μπερδεμένα

Έχω να μεθύσω, να χάσω &tau ...

Read more
Εγνατία

Εγνατία

Όποιος έχει δει το «Ηλίθιος Και Πανηλίθιος» συνεχίζει να διαβάζει. Κάποτε, η Εγνατία Ασφαλιστική χάρ ...

Read more
Απόλαυση

Απόλαυση

Πόσο εκνευριστικό είναι να σε σπρώχνει μία, δύο, τρεις φορές ο Σοφοκλής, να σε στριμώχνει κάτω από τ ...

Read more
Παστέλι

Παστέλι

Πάντα με γοήτευε η προέλευση των φράσεων που λέμε στην καθημερινότητα. Μια ζωή την ψάχνω όταν ακούω ...

Read more
Πρωτοπόρος

Πρωτοπόρος

Και ναι! Η κόρη μου έγινε παγκόσμιο φαινόμενο! Φυσικά, δεν έχει 5.000.000 Like και 1.000.000 ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.