Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26

KatsoulissΙστορική στιγμή. Οπαδοί του ΠΑΟΚ, του Άρη Θεσσαλονίκης και του Ηρακλή Θεσσαλονίκης μαζί στις κερκίδες. Συγκίνηση.

Προς τιμήν του πρώτου (μοναδικού; Δεν ξέρω) μπασκετμπολίστα που έπαιξε και στις τρεις ομάδες, συν τον Μακεδονικό, τέσσερις της Θεσσαλονίκης. Του Μάνθου Κατσούλη. Του σέντερ των φτωχών, του παλίκαρου που προσωπικά ποτέ δεν έβρισα όσο φορούσε την κίτρινη φανέλα, άλλα χρόνια τότε.

Εμείς καθόμασταν μ’ ένα σκουλίκι, τον Γ, ο οποίος από την αρχή ένιωθε κάπως άβολα, αντιλαμβανόμενος πως στην πραγματικότητα δεν ήταν και τόσο οικογενειακή η ατμόσφαιρα. Τριγύρω μας οι συζητήσεις όλες για τον ΠΑΟΚ, έτσι ο Βουλινός, αλλιώς ο Τουρσουνίδης, ο Μπάνε και τα λοιπά. Δικός του κανείς. Κοιτούσε δεξιά κι αριστερά, λες και ήταν ο μεγάλος συνδεσμίτης του σούπερ τρία και όλοι πια θα τον αναγνωρίσουν και θα γίνει σκηνικό, χαλάρωσε ρε, του λέμε, εδώ είμαστε εμείς.

Βγαίνουν κάτι επίσημοι, κάτι πρώην συμπαίκτες, όλοι γνωστοί, χειροκροτήματα από την κερκίδα, ωραία πράματα, πολιτισμένα. Μπράβο στον παικταρά για όσα πρόσφερε, ας πήγε απέναντι στο τέλος, δε σβήνονται τα χρόνια με τον δικέφαλο στο στήθος, δεν ξεχνιέται το κούρεμα. Είπε ο ένας, είπε ο άλλος, αρχίζει το τελετουργικό που, εντάξει, δεν ήταν και ΝΒΑ, συμμαζεμένα πράματα αλλά γνήσια.

Μάνθος Κατσούλης, κυρίες και κύριοι! Ο άνθρωπος που τίμησε για χρόνια τη φανέλα του ΠΑΟΚ… Διακοπή εδώ, σχεδόν όλο το Παλέ αρχίζει τα γνωστά καγκουριλίκια, τρελογιατρός, ο θρύλος κι ο Πειραιάς και τα σχετικά. Πήρε το πράμα 1-2 λεπτά να ηρεμήσει. Συνεχίζει ο εκφωνητής. Τίμησε επίσης τη φανέλα το Άρη… Διακοπή και πάλι, πέντε χειροκροτήματα από κάτι ξεχασμένους, πάλι το 95% της κερκίδας αρχίζει τα συνθήματα, πουτάνας γιοι σκουλίκια αρειανοί, άρης άρης αρειανοί, τζέρτζελο, κάποια στιγμή ηρεμούμε. Ο Κατσούλης κάνει κάτι χειρονομίες του τύπου ντροπή, ρε παιδιά, τι πράματα είναι αυτά, τον χειροκροτάμε. Τίμησε και τη φανέλα του Ηρακλή… Κωλόοοοο-γριές! Κωλόοοοο-γριές! Είπε και για το Μακεδονικό μετά ο εκφωνητής, αλλά δε θυμάμαι αν φωνάξαμε κανένα Βου-Βου-Βουλινός τότε, στάνταρ κάτι θα είπαμε, έτσι θα τ’ αφήναμε;

Αγώνας προς τιμήν του Μάνθου Κατσούλη, σου λέει. Τόσους τίτλους τους πήρε μόνος του (ποιος Γκάλης και ποιος Γιαννάκης τώρα) και στο αντίο του ούτε ένα σύνθημα δεν καταφέρανε να φωνάξουνε οι Αρειανοί. Αχαριστία, ρε.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038