Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

NapoliΗ καλύτερη εκδρομή, το καλύτερο ματς, το καλύτερο ντου, η καλύτερη κερκίδα, πάντα πώς τυχαίνει να είναι αυτά που πήγες εσύ.

Δεν έχω τύχει σε κουβέντα που να μην είναι κάποιος παρών στο καλύτερο οτιδήποτε που διηγείται. Το Καραϊσκάκη, το Γκούμας, η Νέα Σμύρνη, το Χαριλάου, η Φρανκφούρτη, οι τελικοί, ανάλογα με τις εμπειρίες του καθενός.

Εγώ θα κάνω την αρχή και θα δηλώσω δημοσίως πως ΔΕΝ ήμουν σε τίποτα καλύτερο. Ήμουν απών. Τα ‘χασα. Δυστυχώς, πάει, δεν τα έζησα και δε θα τα ζήσω επειδή δε θα ξανασυμβούν. Τι να κάνουμε, έτσι είναι η ζωή.

Δεν ήμουν στην καλύτερη εκδρομή, στην Κωνσταντινούπολη. Δεν ήμουν στο καλύτερο ντου, στο Κύπελλο με τον Ολυμπιακό το 1990. Δεν ήμουν στην καλύτερη κερκίδα, στη Νάπολι. Δεν ήμουν στο καλύτερο ματς, στο Χαριλάου με τον Τουρσουνίδη.

Ήμουν στη μεγαλύτερη μετακίνηση, ήμουν στους δύο τελικούς που έγιναν στην Τούμπα και σήκωσα ένα Κύπελλο σπίτι μου, ήμουν στο 6-1 στις Σέρρες, ήμουν στη μεγαλύτερη ανατροπή όλων των εποχών, ήμουν στη μεγαλύτερη πορεία, ήμουν στο σόου με τα δελτία, ήμουν σε χίλια δυο. Αλλά τα αλλάζω όλα με τα πρώτα τέσσερα που έχασα –τα δυο επειδή ήμουνα «μικρός» και τα άλλα δυο επειδή ήμουνα «μεγάλος».

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB