Θολούρα

Θολούρα

Μετά από αυτό το ματς,...

Πειραιώς

Πειραιώς

Ο αγώνας...

Πείραμα

Πείραμα

Σε ποιο...

Τραύμα

Τραύμα

Πατέρας με δύο...

Αντιπαθητικοί

Αντιπαθητικοί

Ξεπεράστηκαν, πλέον,...

Άδικο

Άδικο

Ten thousand days in the fire is long enough. «Δέκα...

Εβίβα

Εβίβα

Θεωρώ ως απαραίτητη...

Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

  • Θολούρα

    Θολούρα

    Wednesday, 20 March 2019 22:05
  • Πειραιώς

    Πειραιώς

    Wednesday, 20 March 2019 19:49
  • Πείραμα

    Πείραμα

    Thursday, 14 March 2019 21:28
  • Τραύμα

    Τραύμα

    Wednesday, 13 March 2019 17:22
  • Αντιπαθητικοί

    Αντιπαθητικοί

    Monday, 04 March 2019 17:18
  • Άδικο

    Άδικο

    Sunday, 03 March 2019 09:57
  • Εβίβα

    Εβίβα

    Tuesday, 26 February 2019 17:16
  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58

DSC00236Όποιος έχει δει το «Ηλίθιος Και Πανηλίθιος» συνεχίζει να διαβάζει. Κάποτε, η Εγνατία Ασφαλιστική χάριζε 500 εισιτήρια στη Θύρα 7 σε κάθε ματς.

Αν θυμάστε, είχε κι ένα μεγάλο πανό της εταιρείας δίπλα στους τσαμπατζήδες που κέρδιζαν στις κληρώσεις τότε. Έστελνες sms και σου απαντούσε συγχαρητήρια, κερδίσατε ένα εισιτήριο για τον αγώνα του ΠΑΟΚ τάδε του μήνα. Αφραγκιές εμείς, στέλναμε αβέρτα. Συνήθως κερδίζαμε, ας πούμε στα 20 ματς που στείλαμε sms κερδίσαμε στα 15. Τόσο συχνά μπαίναμε τσάμπα που στο τέλος θα υπογράφαμε στους τοίχους ΤΑΔΕ-7 και θα γινόταν καμιά παρεξήγηση.

Και κληρωνόμαστε στο κύπελλο με την Καστοριά. Μείον 10 βαθμούς, πόσο είχε, χειμωνιάτικα, απίστευτο κρύο, εγώ δούλευα απογευματινός, ούτως ή άλλως, δεν μπορούσα να πάω, δε στείλαμε μήνυμα με τη σύζυγο και τον ΤΣ που πηγαίναμε τριάδα παρέα στα τζαμπαντάν της Εγνατίας. Φτάνει το πρωί του αγώνα, μπιπ-μπιπ, μήνυμα και στα τρία κινητά μας, κερδίσατε εισιτήριο για το ΠΑΟΚ-Καστοριά. Ούτε 500 άτομα δεν είχαν στείλει να κερδίσουν το εισιτήριο κι αυτοί τα χαρίζανε τσάμπα στους συνηθισμένους πελάτες τους με το ζόρι.

Η σύζυγος και ο ΤΣ το ξύνανε, οπότε είπαν να πάνε. Εγώ έφυγα για δουλειά, αλλά όταν πάνε οι υπόλοιποι και δεν πας εσύ αγχώνεσαι περισσότερο. Λοιπόν, τους λέω, να πάτε, αλλά θέλω συνεχή ενημέρωση, επειδή στη δουλειά ούτε ίντερνετ δεν μπορούσα να ανοίξω τότε. Θα μου στέλνετε sms κάθε πέντε λεπτά, συνθέσεις, φάσεις, κάρτες, τα πάντα. Εντάξει, μου λένε. Όντως, πριν το ματς παίρνω sms με τις συνθέσεις, μετά ότι παίζουμε π.χ. 4-4-2 με Φουτσίνι-Καραδήμο στα άκρα, κάναμε σουτ λίγο άουτ, πέναλτι η Καστοριά, 0-1 ο Καπετανόπουλος, πιέζουμε, 5-1 θα λήξει, φαίνεται το πράμα, κι άλλη ευκαιρία ο Γιασουμής, πήρα συνολικά καμιά 10αριά μηνύματα, κομπλέ ενημέρωση, παράπονο δεν είχα. Όλα από το κινητό του ΤΣ.

Στο γήπεδο είχαν παγώσει και τα τσιμέντα. Ο ΤΣ είχε πει στη σύζυγο να μου στέλνουν τα sms εναλλάξ, να κρυώνει μια ο ένας και μια η άλλη επειδή σε κάθε μήνυμα πάγωνε το χέρι σου να το γράψεις μ’ εκείνα τα κινητά της εποχής, που για να πεις ΓΚΟΛ έπρεπε να πατήσεις Α-Β-Γ, Κ, Μ-Ν-Ο, Κ-Λ, ολόκληρη ιστορία, τρία λεπτά το sms. Πού να τα εκτιμήσει αυτά τώρα η νέα γενιά που πατάει ένα Κ και γράφει το smartphone ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΩΡΟ ΜΟΥ. Τέλος πάντων. Η σύζυγος και με το δίκιο της επικαλέστηκε το ασθενές φύλο, έλα, ρε ΤΣ, εσύ είσαι άντρας, αντέχεις στο κρύο, πήγες και φαντάρος, τα γνωστά. Και επί 45 λεπτά ο δικός μου έγινε το δεξί του χέρι παγάκι να με ενημερώνει για τις κινήσεις του Χάγκαν, τα διωξίματα του Βόκολου, τα βολέ του Ατματσίδη και τις αλλαγές θέσεων Θεοδωρίδη και Κούτση.

ΜΑΛΑΚΑ ΕΧΩ ΠΑΓΩΣΕΙ ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ ΔΕ ΣΤΕΛΝΩ ΑΛΛΟ, παίρνω ένα sms. Βγαίνω διάλειμμα στη δουλειά, παίρνω τη σύζυγο, δεν απαντάει. Παίρνω τον ΤΣ, απαντάει. Τι έγινε, ρε φίλε, του λέω. Τι να γίνει ρε, αυτή αρνείται να βγάλει τα χέρια απ’ τις τσέπες, το ‘χω δαγκώσει, να βρεις κανένα ραδιόφωνο, άκου από το κινητό, δεν μπορώ άλλο. Τόσο κρύο έχει; Δε φαντάζεσαι, μου λέει, θα σπάσει το χέρι μου. Δώσε τη σύζυγο, του λέω, τη φωνάζει, της δίνει το κινητό, εκείνη βγάζει από τις τσέπες τα χέρια να μου μιλήσει.

Και βλέπει ο ΤΣ πως η σύζυγος όχι μόνο έχει τα χέρια στις τσέπες, αλλά φοράει και κάτι γαντάρες σα να ήταν για ορειβασία στα Ιμαλάια, άει σιχτίρ ρε, μαλάκες, εγώ φταίω που ασχολούμαι μαζί σας, καραγκιόζηδες.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB