Ενισχυτές

Ενισχυτές

Με κάθε αντίπαλο...

Ανάσα

Ανάσα

Πρώτη φορά πήγα στο...

Μαυρίδης

Μαυρίδης

Οι μόνοι που...

Θάνατος

Θάνατος

Όταν είσαι μικρός,...

Θεωρητικά

Θεωρητικά

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ...

Αποχή

Αποχή

Η λέξη που ειπώθηκε...

Ψηλότερα

Ψηλότερα

Η υπόθεση είναι η...

Γκαλοπάρ

Γκαλοπάρ

Τον Οκτώβριο του 2016...

Δευτέρα

Δευτέρα

Γύριζα ξημερώματα...

Επιστροφές

Επιστροφές

Βγάζω τα σπασμένα...

Ένορκοι

Ένορκοι

Ένας φώναξε κάτι από...

Μικρότερος

Μικρότερος

Αναλύσεις,...

  • Ενισχυτές

    Ενισχυτές

    Monday, 23 October 2017 23:18
  • Ανάσα

    Ανάσα

    Saturday, 21 October 2017 22:59
  • Μαυρίδης

    Μαυρίδης

    Saturday, 21 October 2017 12:40
  • Θάνατος

    Θάνατος

    Friday, 20 October 2017 20:07
  • Θεωρητικά

    Θεωρητικά

    Friday, 20 October 2017 17:13
  • Αποχή

    Αποχή

    Friday, 20 October 2017 11:00
  • Ψηλότερα

    Ψηλότερα

    Thursday, 19 October 2017 15:11
  • Γκαλοπάρ

    Γκαλοπάρ

    Tuesday, 17 October 2017 13:57
  • Δευτέρα

    Δευτέρα

    Monday, 16 October 2017 11:33
  • Επιστροφές

    Επιστροφές

    Sunday, 15 October 2017 22:00
  • Ένορκοι

    Ένορκοι

    Wednesday, 11 October 2017 15:45
  • Μικρότερος

    Μικρότερος

    Sunday, 08 October 2017 16:01

6-1Το ταξίδι μου με τον ΠΑΟΚ έχει ημερομηνία έναρξης. Σαν σήμερα, πριν από 28 ακριβώς χρόνια στις παγωμένες Σέρρες, έγινα μάρτυρας μιας απίστευτης παράστασης κόντρα στη σιχαμένη ομάδα του Κοσκωτά.

Ονομαστική μου εορτή ήταν, δεν μπορούσε ο βάζελος πατέρας να μη με πάρει μαζί του στο γήπεδο -εκείνη τη μέρα με έχασε για πάντα. Όχι εξαιτίας της ιστορικής ταπείνωσης του Ολυμπιακού με το ανεπανάληπτο 6-1 μέσα στη λάσπη, αλλά επειδή αυτό που είδα απέναντί μας, στο τιγκαρισμένο πεταλάκι αριστερά, μου πήρε το μυαλό μια για πάντα. Εκεί ανήκω. Μ’ αυτούς. Αυτό είναι το πεπρωμένο μου. Δεν έχασα χρόνο -η μεθεπόμενη χρονιά με βρήκε μέσα στο εκδρομικό πούλμαν για άλλες βροχές κι άλλες λάσπες. Ακόμα δεν είχα ξυριστεί καν, είχα ένα χνούδι πάνω απ’ το χείλος. Βλέπω δεκατετράχρονα στο δρόμο σήμερα και τρομάζω -έτσι ήμουν κι εγώ όταν ταξίδευα με τον ΠΑΟΚ;

Αλλά ένα από τα πιο Παοκτσήδικα κόλπα μου το είχα κάνει ακριβώς ένα χρόνο νωρίτερα. Το Δεκέμβρη του 1986. Έκτη Δημοτικού. Είχαμε τότε το έθιμο όποιος γιορτάζει να φέρνει γλυκά στο σχολείο και να του τραβάνε το αυτί. Παραμονές του Αγίου Νικολάου, με είχε ρωτήσει η μάνα μου τι θέλω να κεράσω για τη γιορτή μου, με πήγε στο παντοπωλείο της γειτονιάς και διάλεξα είκοσι τεμάχια για τους είκοσι συμμαθητές μου. Ο κυρ-Γιώργος μου έδωσε ολόκληρο το κουτί για να τα κουβαλάω -είκοσι Κουκουρούκου.

Η Κουκουρούκου ήταν η πιο άθλια γκοφρέτα της εποχής. Άγευστη, σκληρή, σχεδόν μπαγιάτικη. Την έτρωγες από υποχρέωση κι όταν δε σ’ έβλεπε η μάνα σου την πετούσες στα σκουπίδια, κάτω-κάτω, έβαζες από πάνω άλλα σκουπίδια για να μη δει πως της έδωσες δρόμο ώστε να σου ξαναγοράσει. Η Σερενάτα κι η Σοκοφρέτα ήταν σαφώς καλύτερης ποιότητας, χόρταινες, ευχαριστιόσουν γλυκό -αλλά δεν είχανε αυτοκόλλητα. Η Κουκουρούκου μπορεί να ήταν για πέταμα, αλλά είχε πάντα δώρο αυτοκόλλητο. Συνεπώς, η επιλογή ήταν εύκολη: Προτιμούσες αυτή με το αυτοκόλλητο για να κάνεις συλλογή.

Σα χθες το θυμάμαι. Είχα πέσει για ύπνο αλλά το στομάχι μου δεν με άφηνε ήρεμο. Όλη η οικογένεια κοιμόταν, ησυχία στο σπίτι, το μυαλό μου τριγύριζε. Το έθιμο λέει να κάνουμε δώρο γλυκάκι. Δε λέει να κάνουμε δώρο και αυτοκόλλητο. Γιατί να τους δώσω το αυτοκόλλητο, τι σχέση έχει αυτό με τον Αϊ-Νικόλα, γιορτάζουμε, χαιρόμαστε, κερνάμε γλυκό. Το αυτοκόλλητο δεν είναι γλυκό, δεν έχει καμία σχέση με τη λαϊκή παράδοση και τις θρησκευτικές μας τελετουργίες. Και, στο κάτω-κάτω, τόσα λεφτά δώσαμε για τις Κουκουρούκου, ας μας μείνουν τα αυτοκόλλητα. Δικά μου δεν είναι; Άμα θέλω τα δίνω, άμα δε θέλω δεν τα δίνω. Κι άμα τύχουν οι άλλοι τα σπάνια που δεν τα βρίσκω με τίποτα τι θα γίνει; Θα έχουν αυτοί τα σπάνια και σ’ εμένα θα πέσει κανένα τριπλό που δεν το θέλει κανείς ούτε τσάμπα; Προβληματισμοί, αγωνίες και εφιαλτικές στιγμές με είχαν πιάσει στο κρεβάτι μου και δεν μπορούσα να κοιμηθώ.

Δεν ξέρω τι ώρα είχε πάει, αλλά όταν το αποφάσισα ήταν νύχτα. Οι γέροι ροχάλιζαν, η αδερφή μου κοιμόταν, το σπίτι παγωμένο. Πήρα μια βαθιά ανάσα κι έβγαλα την κούτα με τις γκοφρέτες από το ντουλάπι όπου τις είχε καβατζώσει η μάνα μου για να τις πάω την επόμενη μέρα στο σχολείο. Αν αποτύχει το σχέδιο στην πρώτη γκοφρέτα δεν υπάρχει πρόβλημα, σκέφτηκα, θα την κρατήσω για μένα και κανείς δε θα πάρει χαμπάρι. Προσεκτικά, βάζοντας όλη την τέχνη μου, πάτησα την Κουκουρούκου από το πλάι να βγει από το περιτύλιγμα -ήταν η κυρίως γκοφρέτα μέσα σε ένα ασημί περιτύλιγμα και από πάνω είχε ένα κάλυμμα που δεν έπιανε, όμως, όλο το περιτύλιγμα, άφηνε τις δύο πλευρές έκθετες. Πάνω στο ασημί περιτύλιγμα ήταν το αυτοκόλλητο. Πάτησα την άκρη, βγήκε το ασημί με το αυτοκόλλητο, μου έμεινε το κάλυμμα στο άλλο χέρι. Έβγαλα το αυτοκόλλητο, ξαναέβαλα το περιτύλιγμα μέσα στο κάλυμμα συρταρωτά, έτοιμο. Την κοίταξα μέσα στο σκοτάδι, κομπλέ, δε φαινόταν τίποτα.

Συνέχισα. Είκοσι φορές. Πατούσα την άκρη, έβγαινε το αυτοκόλλητο, το αφαιρούσα, την ξαναέβαζα μέσα. Δεν μπορούσα και να ξεχωρίσω μέσα στο σκοτάδι τι αυτοκόλλητα τύχαινα, αγωνιούσα να τελειώνω, να πάω για ύπνο με τα αυτοκόλλητα κρυμμένα στο γραφείο μου, να ξημερώσει, να τα δω. Αδρεναλίνη. Ακουγόταν θόρυβος και ίδρωνα, δεν είχα εναλλακτικό σχέδιο, δεν ήξερα τι θα πω αν εμφανιζόταν η μάνα μου από πίσω. Συνέχισα ως το τέλος. Τις τακτοποίησα στο κουτί, το έβαλα στο ντουλάπι, έχωσα τα χαρτάκια στην εφηβική καβάτζα των απαγορευμένων αντικειμένων και χώθηκα στο πάπλωμα. Ήρθαν κάτι απρόσκλητες τύψεις για λίγο, αλλά νύσταζα πολύ και δεν ασχολήθηκα.

Το πρωί ξύπνησα κι η μάνα μου ήδη είχε βάλει το κουτί στην τσάντα για να τα πάρω μαζί μου. Όλα συνέβαιναν όπως κάθε μέρα, κανείς δεν είχε πάρει χαμπάρι τι είχε συμβεί την προηγούμενη νύχτα. Αγχωνόμουν μην καρφωθώ, αλλά δεν υπήρχε τρόπος να γίνει αυτό, πώς να το καταλάβουν, είχα κάνει επαγγελματική δουλειά μέσ’ στο σκοτάδι.

Και έφτασε η ώρα του κεράσματος. Χρόνια Πολλά, Νικόλα, να σε χαιρόμαστε και τα λοιπά ο δάσκαλος, ο κυρ-Ανέστης, χαρά οι συμμαθητές που θα τους κερνούσα Κουκουρούκου, που κανείς δε θα την έτρωγε ολόκληρη αλλά όλοι αδημονούσαν για το αυτοκόλλητο, κουδούνι, διάλειμμα, κεραστείτε και βγείτε να παίξετε. Τους κέρασα όλους, έναν-έναν, πήρα τις όμορφες ευχές τους και τρέξαμε στο γηπεδάκι του σχολείου για την κλασική μπάλα.

Έγινε ένα σχετικό σούσουρο, η δική μου δεν έχει αυτοκόλλητο, και από τη δική μου λείπει, μα τι έγινε, τι συνέβη, είπα εγώ «ναι, μου έχει συμβεί κι εμένα, καμιά φορά το μηχάνημα δεν κολλάει αυτοκόλλητο, ας παίξουμε μπάλα τώρα, δεν έχουμε πολλή ώρα μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι», τσάτρα-πάτρα το κουκούλωσα, δε με πίστεψε κανείς, στα παπάρια μου, μου έμειναν είκοσι αυτοκόλλητα, ρε πλάκα με κάνετε, λιγούρια, δε φτάνει που σας κεράσαμε τσάμπα γκοφρέτες, μου θέλετε και έξτρα δωράκι. Φώτη, Λευτέρη, που από τότε ήμασταν κολλητοί και είμαι σίγουρος πως με διαβάζετε, δεν ξέρω αν θυμάστε την ιστορία, αλλά κάποτε έπρεπε να τα πω.

Tελικός

Tελικός

Επειδή όλες οι μεγάλες ιδέες ξεκινούν από το μυαλό ενός ανθρώπου, ποιος μου λέει εμένα πως δεν είμαι ...

Read more
Γκέρκιν

Γκέρκιν

Όπως όλα τα ταξίδια μα ...

Read more
Μύθος

Μύθος

Σαν σήμερα, πριν από 22 χρόνια, γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους μύθους στην ιστορία του ΠΑΟΚ κα ...

Read more
Καράβι

Καράβι

Στις αρχές της περιόδου 1992-1993 η κόντρα του κόσμου με τον Θωμά είχε αρχίσει να εντείνεται. ...

Read more
Ψώνια

Ψώνια

Οι σαββατιάτικες &up ...

Read more
Τρανζίσιον

Τρανζίσιον

ΠΑΟΚ-Πλατανιάς 1-0. Τσίπουρα πριν τον αγώνα. Καλή φάση, όπως και να το δεις. Την κάνεις νωρίς από το ...

Read more
Στράβωμα

Στράβωμα

ΠΑΟΚ-Παναθηναϊκός 2-3. Το ξέρω πως μερικοί πιστεύουν ότι καμιά φορά γράφω υπερβολές για τη μικρή χου ...

Read more
Πίεση

Πίεση

Δεν τον ξέρω τον Σταύρο Κόλκα. Γενικώς, επαφές με δημοσιογράφους έχω μόνο με 2-3 που ανταλλάξαμε μην ...

Read more
Γκαλοπάρ

Γκαλοπάρ

Τον Οκτώβριο του 2016 έ&l ...

Read more
Παναγιά

Παναγιά

Ωραίες οι ιστορίες από το παρελθόν, αλλά το παρόν μας έχει ξεφύγει.  Και η κατάσταση έχει φτάσε ...

Read more
Σαλατοπνίχτης

Σαλατοπνίχτης

Όλοι στη βάρδια ήμαστ ...

Read more
Περισπασμός

Περισπασμός

Η σαπουνόπερα με τι&s ...

Read more

Θανασάκης

logo