Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

kateriniΤην είχαμε πέσει και βλέπαμε το Τρένο Της Μεγάλης Φυγής. Ο Γιον Βόιτ το οδηγούσε στην απόλυτη ελευθερία του θανάτου, χτυπημένος, κουρασμένος αλλά όρθιος. Ατρόμητος, αποφασισμένος να διαλέξει αυτός το τέλος του.

Ο Κοντσαλόφσκι ζωντάνευε στην οθόνη το όνειρο του Κουροσάβα, ένα μεγαλειώδες παράπονο είχε αντικαταστήσει τον ήχο και το τρένο διέσχιζε τη χιονισμένη Αλάσκα προς το τέλος της αδιέξοδης διαδρομής. Τα είχα παίξει. Μαλάκα, τι ταινιάρα είναι αυτή, η τρίχα κάγκελο στη μισή προβολή. «Θέλω να μπω σε ένα τρένο. Τώρα». Και μου λέει η Άννα «πάμε, τώρα».

Ντυθήκαμε άρον-άρον και πήγαμε στο σταθμό. Ρωτήσαμε ποιο είναι το επόμενο τρένο και μας είπαν πως πάει Αθήνα. Ωραία. Ήταν μεσάνυχτα, το σκεφτόμασταν, αποφασίσαμε να πάμε ως την Κατερίνη, για να προλάβουμε κάτι ανοιχτό, να συνεχίσουμε το Σαββατόβραδο. Η πόλη χιονισμένη -στις φωτογραφίες που είχαμε βγάλει μοιάζει με την Αλάσκα της ταινίας.

Γυρίσαμε την επίσης χιονισμένη Κατερίνη και καταλήξαμε σε ένα μπαρ που είχε κρεμασμένη μια μοτοσικλέτα απ’ έξω, πάνω απ’ την πινακίδα. Δε θυμάμαι πώς το ‘λεγαν, αλλά είχε μια κανονική μηχανή, κομπλέ, κρεμασμένη πάνω από την είσοδο. Μας είχε ρωτήσει ο μπάρμαν «από πού είστε», του είπαμε «από Θεσσαλονίκη», ξαναρώτησε «πώς από ‘δώ», του είπαμε «μπήκαμε στο τρένο και ήρθαμε, έτσι». Γαμήθηκε να μας κερνάει. Ήπιαμε, ήπιαμε, πιάσαμε ξημέρωμα, συρθήκαμε ξανά ως το σταθμό να γυρίσουμε Θεσσαλονίκη. Θυμάμαι πως αργούσε το τρένο της επιστροφής και η Άννα κοιμόταν πάνω μου στην αίθουσα αναμονής ώσπου ξημέρωσε.

Αυτό που θα μου μείνει στη μνήμη ήταν που όλοι στην πόλη μιλούσανε για τον ΠΑΟΚ. Ήταν η περίοδος στο μέσο της αποχής, η ομάδα προσπαθούσε να επιβιώσει και να ξεχρεώσει την τιμωρία, το μπάσκετ πάλευε με νύχια και δόντια να παραμείνει πρώτο σε όλη την Ευρώπη. Παντού ΠΑΟΚ. Κάτσαμε να φάμε, όλοι τριγύρω για τον ΠΑΟΚ. Περπατούσαμε στους κάτασπρους δρόμους, άκουγες για το Βουλινό και τον Μπάνε και τις μεταγραφές. Πήραμε τσιγάρα από το περίπτερο, έπρεπε να περιμένουμε τον περιπτερά να τελειώσει την ανάλυση της αυριανής εντεκάδας με το φιλαράκι του. Στο μπαρ, μία που λέγαμε «γεια μας» και μία που ξαναπιάναμε το Βεζυρτζή και τον Οικονομίδη. Τέτοια ασπρόμαυρη πόλη μόνο τη Βέροια είχα ξανασυναντήσει.

Και πώς έγινε, είκοσι χρόνια μετά, να έχει αλλάξει αυτό το σκηνικό και η ασπρόμαυρη Κατερίνη «όλη η πόλη είναι μπλε», πραγματικά μου κάνει εντύπωση. Μυστήριο ανεξήγητο.

Πληγές

Πληγές

Κρύφτηκαν όλα κάτω από τα μπουκάλια, τις πέτρες και τα ξηλωμένα καρεκλάκια. Ανακατεύτηκε η μπόχα τεσ ...

Read more
Μαλένα

Μαλένα

Υπάρχει μια σκηνή στη ...

Read more
Παναγιά

Παναγιά

Ωραίες οι ιστορίες από το παρελθόν, αλλά το παρόν μας έχει ξεφύγει.  Και η κατάσταση έχει φτάσε ...

Read more
Αγγελίδης

Αγγελίδης

Δεκαπέντε χρόνια είχε κολλήσει το μυαλό μου στο όνομα «Αγγελίδης» και δεν πήγαινα στο μπάσκετ. ...

Read more
Ελλείψεις

Ελλείψεις

Προς ΚΑΕ ΠΑΟΚ, κύριο Μπράνισλαβ Πρέλεβιτς Αγαπητέ Πρόεδρε, καταρχάς να σε συγχαρώ για την πορεία τη ...

Read more
Ξενοδοχείο

Ξενοδοχείο

Όπως φαίνεται, όλοι οι ποδοσφαιριστές αγαπούν τον Άγγελο. Κακό λόγο για τον Άγγελο δεν έχει πει κανε ...

Read more
Μανουριάρης

Μανουριάρης

Η 30ή Οκτωβρίου 2004 θα μείνει στη μνήμη κάθε Παοκτσή ως αποφράδα ημέρα, που λένε, ως ημέρα για την ...

Read more
Μάκης

Μάκης

Ο Μάκης στέκεται στην πόρτα και όλο το προσωπικό έχει κάνει μια ουρά μπροστά του. Ποδοσφαιριστές, τε ...

Read more
Εναλλακτικές

Εναλλακτικές

Αποφάσισα να σταματήσω να στέλνω επιστολές στην ΠΑΕ, πιο πολύ επειδή πηγές μου μέσα στην ΠΑΕ μου είπ ...

Read more
Πολίτικα

Πολίτικα

Πολιτική ανάλυση, κατήχηση, προσηλυτισμός, κομματική προπαγάνδα, νεότερη ιστορία της Ελλάδας και των ...

Read more
Συνάρτηση

Συνάρτηση

Για την καθυστέρηση έναρξης του αγώνα ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός επί 60 λεπτά και για 3 κιλά γάβρους στο γήπεδο ...

Read more
0012

0012

Κι όμως, όχι απλώς φέραμ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.