Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

Τόλφαν

Τόλφαν

Στην εποχή της...

Όλσεν

Όλσεν

O πρώτος...

Εμπόρευμα

Εμπόρευμα

Έχω τις πρώτες μου...

  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26
  • Τόλφαν

    Τόλφαν

    Wednesday, 27 June 2018 11:37
  • Όλσεν

    Όλσεν

    Sunday, 24 June 2018 18:17
  • Εμπόρευμα

    Εμπόρευμα

    Wednesday, 13 June 2018 10:35

seismos1Ήταν ωραία έκπληξη η νότα από τα 90ς προχθές. Λίγα λεπτά ρετρό καγκουριάς, για να θυμούνται οι παλιότεροι και να γουστάρουν οι νεότεροι, ας πούμε.

Κουφάλες πιτσιρικάδες, βρήκατε το κόλπο με τα καρεκλάκια και κάνατε ωραίο ντάμπα-ντούμπα στο πέταλο. Είπανε ένα αποτυχημένο, είπανε ένα έτσι κάπως το σώσανε με το «άλε-άλε-άλε-άλε-οοο, στο τέλος είπανε και το καλύτερο: «Σεισμός, σεισμός, του ΠΑΟΚ ο Λαός». Απόλαυση.

Μου ‘ρθε μια εικόνα αλλά με τίποτα δεν μπορώ να θυμηθώ όχι το ματς, αλλά ούτε το γήπεδο. Σίγουρα σε εκτός, σε επαρχία, όχι Αθήνα. «Λοιπόν, ακούτε ρε, καθόμαστε όλοι κάτω, ακούτε ρε, πιανόμαστε αγκαζέ, ρε ακούτε που σας μιλάω τώρα, αγκαζέ λέμε, και χτυπάμε τα πόδια στο τσιμέντο, δυνατά ρε, ΠΑΟΚ είμαστε ρε, να πέσει το γήπεδο λέμε ρε, ακούτε ρε που σας μιλάω»; Τάσος, μάλλον. Θολωμένο το έχω, αλλά το έχω κάπως έτσι το σκηνικό, φευγαλέο. Και μόλις έδινε το σύνθημα θα σηκωνόμασταν όλοι πάνω και θα φωνάζαμε κάτι. Αμπαλαέα ή δε θυμάμαι τι. Αλλά ήταν ανατριχίλα, εκείνο το ντάκα-ντάκα στα τσιμέντα, είχε και τους μέταλ κάουμποϊς με τα τακούνια στις μυτερές μπότες για τις κατσαρίδες, φτουρούσε το κόλπο, πολλή φασαρία.

Στην Τούμπα με τα καρεκλάκια δεν ξέρω αν είχε πιο πολλή φασαρία από τότε με τα πόδια στο τσιμέντο, αλλά είχε πιο πολλή πλάκα. Υποθέτω πως θα συνεχιστεί, σ’ όποιο γήπεδο κι αν πάμε καρεκλάκια θα έχει. Ζήλεψα, το παραδέχομαι, θα ήθελα να βρίσκομαι στο απέναντι πέταλο, να το ζήσω από μέσα.

Πάνε 16 χρόνια από την τελευταία φορά που είχα ακούσει το συγκεκριμένο σύνθημα σε γήπεδο. Από εκείνο το όμορφο απόγευμα στο ΟΑΚΑ, που εξελίχθηκε σε ακόμα πιο όμορφο βράδυ και, εν τέλει, κατέληξε τα ξημερώματα στην απόλυτη τραγωδία. Λίγες μέρες μετά το σεισμό της Αθήνας, κάπου στο ημίχρονο, έριξε έναν καλό μετασεισμό και οι Αθηναίοι, αλαλάζοντες, έτρεχαν στα κάτω διαζώματα να κρυφτούν -ακόμα δεν είχαν ηρεμήσει από το χτύπημα. Και οι εκδρομείς δεν έχασαν ούτε δευτερόλεπτο, βλέποντας το θέαμα: «Σεισμός, σεισμός, του ΠΑΟΚ ο Λαός».

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038