Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

banepΔεν ξέρω αν επρόκειτο για βρώμικες διασυνδέσεις του Μπάνε με τη στατιστική υπηρεσία του Γαλάνη ή για τόσο μεγάλη ανικανότητα των κομπιουτεράδων του ή αν είχαν πάει από νωρίς για τσίπουρα στο Καραμπουρνάκι και πατούσαν στην τύχη τα στατιστικά, αλλά τα είχαμε μετρήσει μισή κερκίδα άνθρωποι.

 

ΠΑΟΚ-Συνοικία Αθήνας (μάλλον Παγκράτι, αλλά δεν παίρνω και όρκο). Ξεκινάει ο παικταράς, σηκώνεται για το πρώτο τρίποντο, η μπάλα στο σίδερο. Ααααχ, ο κόσμος στην κερκίδα. Δεν πειράζει, θα ξαναπροσπαθήσουμε. Δεύτερο σουτ για τρεις πόντους, πάλι άστοχο. Απίστευτο. Δύο σερί άστοχα έξω από τη γραμμή ούτε στην προθέρμανση. Με το τρίτο άστοχο τρίποντο του Μπάνε, ο λαός στην κερκίδα αρχίζει να ξεματιάζει, φτου φτου φτου, το παιδί μας, πυρετό θα έχει, κανένα σκουπιδάκι στο μάτι, γλιστράει η μπάλα, τα φώτα είναι πολύ δυνατά, να τα χαμηλώσουμε λίγο.

Μετά το τέταρτο άστοχο έφταιγε η μπασκέτα, ρε δε βλέπετε που είναι πιο ψηλά από την άλλη, σκύβαμε, κεντράραμε και όλοι συμφωνούσαμε, μα ναι, φως φανάρι, έχουνε βάλει το παιδί να σουτάρει στην ψηλή μπασκέτα και τι θα κάνουμε τώρα, θα πέσουνε τα ποσοστά του και δε θα είναι πρώτος στα τρίποντα στον πίνακα στο περιοδικό Τρίποντο, που στον πρώτο βάζουνε και φωτογραφία και από κάτω τους άλλους τους γράφουν έτσι ξερά, μα κι ο ίδιος ο Μπάνε το είχε πει, ο πρώτος είναι πρώτος κι ο δεύτερος είναι τίποτα. Αγχωνόμουν κι εγώ, μη σουτάρεις άλλο στο πρώτο ημίχρονο, κάνε μπάσιμο να βάλεις τους 30 πόντους σου και βάζεις τα τρίποντα στην άλλη μπασκέτα, την τυχερή, εκεί που έβαλες το τρίποντο από το κέντρο και την ξέρεις καλύτερα.

Δεύτερο ημίχρονο και ο κόσμος τρέμει από αγωνία. Πέμπτο σουτ, σίδερο κι αυτό. «Εκβιάζει για το καινούργιο συμβόλαιο», λέει ο μυαλοπώλης από δίπλα στην 7. Αλλά εκεί πάει ο νους σου, πέντε τρίποντα στο σίδερο δεν έχει λογική, δεν είναι και Μπουντούρης να κάνει κι άλλες δουλειές στο γήπεδο, δυο πράγματα του έχουμε πει, κάτσε εκεί στα 6,25 και βάζε τρίποντα και στις βολές να σκουπίζεσαι με την τιράντα, για τα υπόλοιπα σου έχουμε φέρει και δυο Αμερικανούς Άλφα Κατηγορίας και τα καλύτερα παλικάρια για τα σκριν. Το σκορ 20 πόντοι διαφορά, αλλά κανείς δε χαίρεται. «Θα τον περάσει κι ο Μποσγανάς στην ευστοχία», «ούτε δεκάδα δε θα τον έχει», «μαύρη σελίδα στη σύγχρονη ιστορία μας», «ούτε όταν πέθανε ο πατέρας μου δε στενοχωρέθηκα τόσο» ήταν κάποια από τα σχόλια που βγάζω τώρα από το μυαλό μου, αλλά στο περίπου, ας πούμε. Έξω και το έκτο σουτ, Μπάνε Πρέλεβιτς, Δε Τάιγκερ, 0/6 τρίποντα.

Και φτάνει μια στιγμή προς το τέλος, παίρνει την μπάλα στο πλάι, σηκώνεται, ο κόσμος του φωνάζει απεγνωσμένος «πάσα, πάσα», αλλά αυτός δε φοβάται, σπάει τον καρπό, στέλνει την μπάλα προς το δυχτάκι, εκείνο το σουτ πρέπει να διάρκεσε κάνα πεντάλεπτο στις καρδιές μας, ακούγεται όμως το «χρατς», πάρ’ το μέσα, το ‘βαλε επιτέλους, ένα στα εφτά, συμφορά, αλλά από το 0% καλύτερο το 14%. Φύγαμε μέσα στη στενοχώρια.

Δύο αθλητικές εφημερίδες πήραμε την άλλη μέρα και την Τρίτη αγοράσαμε και το Τρίποντο, εκεί, πρώτη μούρη ήταν ακόμα στα τρίποντα ο Μπάνε. Και στα τρία έντυπα η επίσημη στατιστική του συγκεκριμένου αγών έλεγε «1/2». Ένα στα δύο. Γκουχ-Γκουχ…

Μπιζέρα

Μπιζέρα

«Να προσέχετε τον Πά&m ...

Read more
Αθωότητα

Αθωότητα

Το πρώτο σχόλιο που ...

Read more
Σάμπρι

Σάμπρι

Ο Αμπντέλ Σατάρ Σάμπρι &A ...

Read more
24

24

Τον Δεκέμβριο του 20 ...

Read more
Φωτάκια

Φωτάκια

Φορούσε πόσο καιρό η κόρη μου αυτά τα σαχλαμαρίστικα παιδικά παπούτσια με τα φωτάκια που αναβοσβήνου ...

Read more
Μακεδόνες

Μακεδόνες

Χρόνια το σκέφτομαι, το ξαναείδα και στον τελικό. «Θύρα 13» Αλεξανδρούπολη, Σέρρες, Κοζάνη, Θεσσαλον ...

Read more
Επαγγελματίες

Επαγγελματίες

Χρειάζεται και γραπτή ανάλυση αυτό το σχεδιάγραμμα των «επαγγελματιών» που φόρεσαν τις φανέλες ΠΑΟΚ ...

Read more
Πειρατές

Πειρατές

Από Ελλάδα είχα φύγε& ...

Read more
Γαλαρία

Γαλαρία

Η πέτρα είχε σκάσει ακριβώς στο κέντρο του πίσω παρμπρίζ, έσκισε το τζάμι αλλά δεν το ‘ριξε. Πήγαμε, ...

Read more
Πρωτοπόρος

Πρωτοπόρος

Τόσες δεκαετίες πνίγουμε τον καημό μας στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, αλλά από μέσα μας η φλόγα δε σ ...

Read more
Νερό

Νερό

Ο μπαρμπα-Γκαμπριέλ &alp ...

Read more
Χοτ-ντογκ

Χοτ-ντογκ

Κριτική ΠΑΟΚ-Πανιώνιος 81-63 Ωραία ήταν στο μπασκετάκι, αν και δεν έχω ξαναδεί αγώνα του ΠΑΟΚ με τό ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.