Πιάτσα

Πιάτσα

Τα τελευταία...

Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

  • Πιάτσα

    Πιάτσα

    Wednesday, 13 December 2017 12:20
  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23

banepΔεν ξέρω αν επρόκειτο για βρώμικες διασυνδέσεις του Μπάνε με τη στατιστική υπηρεσία του Γαλάνη ή για τόσο μεγάλη ανικανότητα των κομπιουτεράδων του ή αν είχαν πάει από νωρίς για τσίπουρα στο Καραμπουρνάκι και πατούσαν στην τύχη τα στατιστικά, αλλά τα είχαμε μετρήσει μισή κερκίδα άνθρωποι.

 

ΠΑΟΚ-Συνοικία Αθήνας (μάλλον Παγκράτι, αλλά δεν παίρνω και όρκο). Ξεκινάει ο παικταράς, σηκώνεται για το πρώτο τρίποντο, η μπάλα στο σίδερο. Ααααχ, ο κόσμος στην κερκίδα. Δεν πειράζει, θα ξαναπροσπαθήσουμε. Δεύτερο σουτ για τρεις πόντους, πάλι άστοχο. Απίστευτο. Δύο σερί άστοχα έξω από τη γραμμή ούτε στην προθέρμανση. Με το τρίτο άστοχο τρίποντο του Μπάνε, ο λαός στην κερκίδα αρχίζει να ξεματιάζει, φτου φτου φτου, το παιδί μας, πυρετό θα έχει, κανένα σκουπιδάκι στο μάτι, γλιστράει η μπάλα, τα φώτα είναι πολύ δυνατά, να τα χαμηλώσουμε λίγο.

Μετά το τέταρτο άστοχο έφταιγε η μπασκέτα, ρε δε βλέπετε που είναι πιο ψηλά από την άλλη, σκύβαμε, κεντράραμε και όλοι συμφωνούσαμε, μα ναι, φως φανάρι, έχουνε βάλει το παιδί να σουτάρει στην ψηλή μπασκέτα και τι θα κάνουμε τώρα, θα πέσουνε τα ποσοστά του και δε θα είναι πρώτος στα τρίποντα στον πίνακα στο περιοδικό Τρίποντο, που στον πρώτο βάζουνε και φωτογραφία και από κάτω τους άλλους τους γράφουν έτσι ξερά, μα κι ο ίδιος ο Μπάνε το είχε πει, ο πρώτος είναι πρώτος κι ο δεύτερος είναι τίποτα. Αγχωνόμουν κι εγώ, μη σουτάρεις άλλο στο πρώτο ημίχρονο, κάνε μπάσιμο να βάλεις τους 30 πόντους σου και βάζεις τα τρίποντα στην άλλη μπασκέτα, την τυχερή, εκεί που έβαλες το τρίποντο από το κέντρο και την ξέρεις καλύτερα.

Δεύτερο ημίχρονο και ο κόσμος τρέμει από αγωνία. Πέμπτο σουτ, σίδερο κι αυτό. «Εκβιάζει για το καινούργιο συμβόλαιο», λέει ο μυαλοπώλης από δίπλα στην 7. Αλλά εκεί πάει ο νους σου, πέντε τρίποντα στο σίδερο δεν έχει λογική, δεν είναι και Μπουντούρης να κάνει κι άλλες δουλειές στο γήπεδο, δυο πράγματα του έχουμε πει, κάτσε εκεί στα 6,25 και βάζε τρίποντα και στις βολές να σκουπίζεσαι με την τιράντα, για τα υπόλοιπα σου έχουμε φέρει και δυο Αμερικανούς Άλφα Κατηγορίας και τα καλύτερα παλικάρια για τα σκριν. Το σκορ 20 πόντοι διαφορά, αλλά κανείς δε χαίρεται. «Θα τον περάσει κι ο Μποσγανάς στην ευστοχία», «ούτε δεκάδα δε θα τον έχει», «μαύρη σελίδα στη σύγχρονη ιστορία μας», «ούτε όταν πέθανε ο πατέρας μου δε στενοχωρέθηκα τόσο» ήταν κάποια από τα σχόλια που βγάζω τώρα από το μυαλό μου, αλλά στο περίπου, ας πούμε. Έξω και το έκτο σουτ, Μπάνε Πρέλεβιτς, Δε Τάιγκερ, 0/6 τρίποντα.

Και φτάνει μια στιγμή προς το τέλος, παίρνει την μπάλα στο πλάι, σηκώνεται, ο κόσμος του φωνάζει απεγνωσμένος «πάσα, πάσα», αλλά αυτός δε φοβάται, σπάει τον καρπό, στέλνει την μπάλα προς το δυχτάκι, εκείνο το σουτ πρέπει να διάρκεσε κάνα πεντάλεπτο στις καρδιές μας, ακούγεται όμως το «χρατς», πάρ’ το μέσα, το ‘βαλε επιτέλους, ένα στα εφτά, συμφορά, αλλά από το 0% καλύτερο το 14%. Φύγαμε μέσα στη στενοχώρια.

Δύο αθλητικές εφημερίδες πήραμε την άλλη μέρα και την Τρίτη αγοράσαμε και το Τρίποντο, εκεί, πρώτη μούρη ήταν ακόμα στα τρίποντα ο Μπάνε. Και στα τρία έντυπα η επίσημη στατιστική του συγκεκριμένου αγών έλεγε «1/2». Ένα στα δύο. Γκουχ-Γκουχ…

Ελλείψεις

Ελλείψεις

Προς ΚΑΕ ΠΑΟΚ, κύριο Μπράνισλαβ Πρέλεβιτς Αγαπητέ Πρόεδρε, καταρχάς να σε συγχαρώ για την πορεία τη ...

Read more
Κολλήματα

Κολλήματα

Είμαι ο τελευταίος που δικαιούμαι να κρίνω κολλήματα, εμπάθεια και μίσος για έναν παίκτη του ΠΑΟΚ. Ε ...

Read more
Καλλιθέα

Καλλιθέα

Μια φορά θα έτρωγα ξύλο επειδή με πέρασαν για οπαδό αντίπαλης ομάδας. ...

Read more
Αγγελίδης

Αγγελίδης

Δεκαπέντε χρόνια είχε κολλήσει το μυαλό μου στο όνομα «Αγγελίδης» και δεν πήγαινα στο μπάσκετ. ...

Read more
Αυτοεξόριστος

Αυτοεξόριστος

Εγώ ξέρω να χάνω. Την αποδέχομαι την ήττα, δε διαμαρτύρομαι για τον τρόπο που έχασα το παιχνίδι –ειδ ...

Read more
Καλλικάγκουρας

Καλλικάγκουρας

Ο Καλλικάγκουρας είναι ένα φαινόμενο που εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 στη Θεσσαλονίκ ...

Read more
0042

0042

Ο Τζερόντ Μουστάφ πρ&ome ...

Read more
Προσωπικό

Προσωπικό

Δεν πρόκειται να απολογηθώ σε κανέναν επειδή είμαι μόνο Παοκτσής. Επειδή μονάχα ο ΠΑΟΚ με ενδιαφέρ ...

Read more
Παπέν

Παπέν

Την ημέρα που δημοσι& ...

Read more
Κατσούλης

Κατσούλης

Ιστορική στιγμή. Οπαδοί του ΠΑΟΚ, του Άρη Θεσσαλονίκης και του Ηρακλή Θεσσαλονίκης μαζί στις κερκίδε ...

Read more
Επιστροφές

Επιστροφές

Σήμερα έχουν γενέθλια επτά προπονητές του ΠΑΟΚ: Οι τέσσερις Άγγελοι Αναστασιάδηδες και οι τρεις Γι ...

Read more
#Σουίτα

#Σουίτα

Μπορεί ο Ενασαπομά&sigm ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.