Πιάτσα

Πιάτσα

Τα τελευταία...

Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

  • Πιάτσα

    Πιάτσα

    Wednesday, 13 December 2017 12:20
  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23

manaviΌταν με ρωτούσαν στο χωριό «τίνος είσαι εσύ» και απαντούσα «ο εγγονός του Μανάβη» δεν είχα ιδέα τι θα σήμαινε αυτή η φράση αργότερα στη ζωή μου.

Δεν ήμουν εγγόνι του κανονικού Μανάβη, φυσικά, αλλά του Δημήτρη του Μανάβη, του παλικαρά, που ήταν δυο μέτρα ντερέκι και μεγάλο αλάνι και τον σκότωσε ένα δέντρο όταν η μάνα μου ήταν δύο χρονών και δεν τον γνώρισα ποτέ. Αλλά, όπως και να ‘χει, δεν είναι λίγο να γράφει η ταυτότητά σου «το Γένος Μανάβη» -ούτε η ταυτότητα του Μάκη δεν το γράφει αυτό, τι να λέμε. Έπρεπε να του την είχα δείξει τότε που είχα γίνει βδέλλα του στο γήπεδο, αλλά ντρεπόμουν. Δεν ήξερα πώς θα αντιδράσει. Μαλακία, το μετάνιωσα, την έχασα την ευκαιρία.

Είμαι πολύ μικρός και πολύ λίγος για να πιάσω να αναλύσω σοβαρά την περίπτωση του Μάκη του Μανάβη. Βρέθηκα στην κερκίδα μαζί του για λίγο, από το 1989 ως το 1991, στην Τούμπα και στα γήπεδα της Βόρειας Ελλάδας και σε δύο ή τρεις εκδρομές στο Νότο. Σίγουρα δύο, ίσως και τρεις, επειδή στη μία από αυτές άλλος άνθρωπος πήγα και άλλος άνθρωπος γύρισα, οπότε ίσως να ήταν η ίδια εκδρομή κι εγώ να τη θυμάμαι για δύο, τέλος πάντων, δεν έχει πολλή σημασία. Δύο-τρεις χρονιές τον είχα από κοντά και σ’ αυτές κάθε τόσο, όποτε μπορούσα να την κοπανάω για να πηγαίνω στον ΠΑΟΚ. Αργότερα, στα ντουζένια μου, που πήγαινα παντού, αυτός είχε σταματήσει, οπότε δεν πρόλαβα να τον γνωρίσω όπως θα ήθελα. Συνεπώς, Μαναβόσκυλο δε με λες, αλλά Μαναβοκούταβο ίσως και να μπορείς να με πεις.

Τα περισσότερα πράγματα που ξέρω για το Μανάβη προέρχονται από διηγήσεις άλλων, μεγαλύτερων και πιο κοντινών σ’ αυτή την τεράστια φυσιογνωμία. Βέβαια, έρχονται και κουμπώνουν όλα όσα ακούω σ’ αυτά που ξέρω από τη δική μου, μικρή εμπειρία. Ποιος ήταν, πώς σκεφτόταν, τι πίστευε. Όπως τον γνώρισα, έτσι μου τον περιγράφουν και οι παλιοί. Ο πιο σημαντικός άνθρωπος στην ιστορία του οπαδικού μας κινήματος. Όχι ο μόνος, αλλά ο βασικός παράγοντας που ακούνε «ΠΑΟΚ» και τρέμουν, που είμαστε αυτό που είμαστε σήμερα, ο άνθρωπος που ηγήθηκε της απίστευτης συνεχόμενης εκστρατείας των Παοκτσήδων απ’ άκρη σ’ άκρη της Ελλάδας και της Ευρώπης από τη δεκαετία του ’70 ως τη στιγμή που αποσύρθηκε. Όποιον και να ρωτήσεις από τη δική μου ηλικία και πάνω, θα έχει να σου πει δέκα ιστορίες με το Μάκη και τις απίθανες εμπνεύσεις και αποφάσεις του, για τον τρόπο που μιλούσε και καθοδηγούσε, αλλά και προστάτευε κάθε μικρό και μεγάλο Παοκτσάκι τριγύρω του.

Πριν λίγο καιρό, βρέθηκα πάλι σε μια τέτοια παρέα, όπου ήμουν, ως συνήθως, ο μικρότερος και ρουφούσα κάθε λέξη που έλεγαν οι παλιοί από τα κατορθώματά τους μαζί με το Μάκη στα γήπεδα τις προηγούμενες δεκαετίες. Αλλά κάποια στιγμή τόλμησε άνθρωπος να πει κάτι διαφορετικό. «Ναι, έτσι ήταν τα πράματα, αλλά εσείς οι επαρχιώτες τα βλέπατε απ’ έξω, πιο ιδανικά, πιο ρομαντικά. Εμείς που ήμασταν συνέχεια μαζί του, οι κοντινοί, ξέραμε πως καμιά φορά έκανε και χαζά, δεν ήταν αλάνθαστος». Δεν αμφισβήτησε τίποτα ο άνθρωπος, δε μείωσε τον στρατηγό ως αξία, απλώς σημείωσε πως έχει κάνει και λάθη.

Εμένα αυτό με ξενέρωσε. Τον είχα και τον έχω ως τον απόλυτο Παοκτσή, ο λόγος του Νόμος και το μυαλό του η υπέρτατη ασπρόμαυρη φιλοσοφία. Τον έχω θεοποιήσει, τον έχω μυθοποιήσει -γιατί τώρα να μου πει αυτός τέτοιο πράμα. Τον ξαναείδα, του το ‘πα. «Από τη μέρα που είπες αυτό το πράμα για το Μάκη δεν μπορώ να το χωνέψω». Τι είπα, με ρώτησε. Του το θύμισα. Είπα εγώ τέτοιο πράμα; «Ναι, δε θυμάσαι, πλάκα με κάνεις»; Α, ντάξει, και να το είπα δεν το εννοούσα όπως το λες. Μπορεί πάνω στα τσίπουρα να θυμήθηκα τη φάπα που είχα φάει στο πούλμαν και να έβγαλα κακία, ξέχνα το, μην τρελαίνεσαι. Έκανε και λάθη, αυτό είναι αλήθεια, αλλά σαν το Μάκη δεν υπήρξε και δε θα υπάρξει κανείς». Έτσι μπράβο. Γιατί καμιά φορά τα είδωλα δε χρειάζεται να τα θολώνεις, δεν υπάρχει λόγος, τα έχεις εκεί πάνω να σου δείχνουν το δρόμο και να σου θυμίζουν γιατί πρωτοβρέθηκες εδώ πέρα. Κι εγώ έχω φάει σφαλιάρα, δύο φορές, δεν του κρατάω κακία -και τις δύο φορές δίκιο είχε. Όσα τσίπουρα και να πιω, έτσι θα το θυμάμαι.

Και μου ξανατυχαίνει η ίδια ιστορία προχθές. Συζήτηση ανάμεσα σε κολλητούς. «Ρε φίλε, σε χαίρομαι, βρήκες γυναίκα όμορφη, έξυπνη, νοικοκυρά, σου μεγαλώνει τα παιδιά, σ’ αγαπάει, μπράβο, ρε, πραγματικά σε ζηλεύω». Και απαντάει ο άλλος «ναι, σ’ εσάς έτσι φαίνεται, αλλά εγώ που τη ζω κάθε μέρα ξέρω και τα καλά της και τα στραβά της. Άμα ακούσετε πώς ροχαλίζει τη νύχτα»…

Έφυγε

Έφυγε

Ήμουν εκεί στο ντεμπούτο του, με τη Λοκομοτίβ Τυφλίδας, όπου ξεπετάχτηκε από το πουθενά και σκόραρε ...

Read more
Μανουριάρης

Μανουριάρης

Η 30ή Οκτωβρίου 2004 θα μείνει στη μνήμη κάθε Παοκτσή ως αποφράδα ημέρα, που λένε, ως ημέρα για την ...

Read more
Χάσαμε

Χάσαμε

Επιστρέφαμε στην Καβάλα με τον Θοδωρή κι έναν ακόμα, νομίζω ήταν ο Μιχαλάκης. Το αμάξι πήγαινε μόνο ...

Read more
Κομπανία

Κομπανία

Ξεκινάς μιλώντας σε ...

Read more
Σαμαράς

Σαμαράς

Ώρες ώρες είμαστε υπερβολικοί, εμείς οι Παοκτσήδες. Μέχρι και στην αναβολή της αγωνιστικής είδαμε πο ...

Read more
Σκόνη

Σκόνη

Περίμενα μέσα στο ψο ...

Read more
Στοίχημα

Στοίχημα

Είχε έρθει ο Π από το εξωτερικό και ψαχνόταν να παίξει στοίχημα. «Τι να παίξω από ελληνικά», ρωτούσε ...

Read more
Κεφτεδάκια

Κεφτεδάκια

Βρήκα και ντοκουμέντο από τα πλεούμενα κεφτεδάκια. Ο άλλος ο φραγκάτος αγόρασε και αναψυκτικό, εγώ τ ...

Read more
Μίκρα

Μίκρα

ΠΑΟΚ-Αναγέννηση Βύρωνα 26-21. Τώρα βρήκαμε καινούργιο μπελά. Ξέρουμε ανάγνωση. Όπου πάμε, ό,τι κι αν ...

Read more
Καλλικάγκουρας

Καλλικάγκουρας

Ο Καλλικάγκουρας είναι ένα φαινόμενο που εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 στη Θεσσαλονίκ ...

Read more
Διπλό

Διπλό

Είκοσι πέντε χρόνια συμπληρώνω από τον καιρό που άρχισα να τρέχω στα εκτός έδρας και δε θυμάμαι έστω ...

Read more
Συνάρτηση

Συνάρτηση

Για την καθυστέρηση έναρξης του αγώνα ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός επί 60 λεπτά και για 3 κιλά γάβρους στο γήπεδο ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.