Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

Βρισκόμαστε στην μπουτίκ του Άμστερνταμ Αρίνα με την Άννα και τον ΤΣ και πιάνουμε κουβεντούλα με τον υπάλληλο. Μόλις μαθαίνει πως είμαστε Έλληνες, ενθουσιάζεται και μας δείχνει μια αφίσα του Αναστασίου. Εμείς κοροϊδεύουμε, με ύφος «ρε άσε μας τώρα με τον χασογκόλη, ούτε τα παπούτσια του Γιασουμή δεν τον παίρνουμε να καθαρίζει». Δεν πτοείται ο Ολλανδός, μας πηγαίνει στην είσοδο και μας δείχνει τον Μαχλά. Ξανά εμείς με την απαξίωση, ρε ποιος Μάκλας τώρα και κλάιν μάιν, Σικαμπάλα σε λέω, γιου νόου παίκτουρας φρομ Έτζιπτ, γιου ντοντ νόου, γιου γουίλ νόου βέρι σουν. Και κάνει την κίνηση-ματ: Μας βάζει στις οθόνες της μπουτίκ το Άγιαξ-Παναθηναϊκός του Γουέμπλεϊ, λέγοντάς μας «νάου άι γουίλ μέικ γιου σαντ». Θα μας βάλει το 2-0, ας πούμε, κι εμείς θα στενοχωρηθούμε πολύ που η ελληνική ομάδα έχασε το Πρωταθλητριών. Τον ρωτήσαμε, «μπορείς να μας βάλεις το ματς στο εστιατόριο δίπλα, να το γουστάρουμε με τσιγάρο και μπύρες, να πανηγυρίσουμε και την γκολάρα του Άρι Χάαν στο τέλος»; Έξυσε το κεφάλι του, «άι ντοντ αντερστέντ γιου». Τι να αντερστέντ, ρε χαμένε, ας έβαζε το πέναλτι ο Ίβιτς και να δεις τι ματς θα σου φέρναμε να παίζεις στην μπουτίκ...

t97

Αμαφούλε

Αμαφούλε

Με τα λόγια εύκολο είναι να βοηθάς την ομάδα. Γι’ αυτό κι εγώ θα τη βοηθήσω και πρακτικά. ...

Read more
Συμβολικό

Συμβολικό

Ο πρώτος αγώνας του ΠΑΟΚ που θυμάμαι να είδα στη ζωή μου ήταν το ΠΑΟΚ-Πιερικός 2-1, τη χρονιά που πή ...

Read more
Μπογιά

Μπογιά

H τελευταία ερώτηση ...

Read more
Παραίτηση

Παραίτηση

Η Εποχή Των Ηρώων τελείωσε τον Ιούνιο του 1999. Έγινε κομμάτια, όπως η εφημερίδα που έσκισα, διαβάζο ...

Read more
0006

0006

Παίζει να είμαι ο άνθ&rho ...

Read more
Προτάσεις

Προτάσεις

Υπάρχουν αυτοί που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο περιστασιακά, όταν δείχνει η τηλεόραση κάνα ματς κι ...

Read more
Ενδοσκόπηση

Ενδοσκόπηση

Το καλοκαίρι του 198 ...

Read more
Πορομποπόμ

Πορομποπόμ

Την προλάβαμε και τη Φιλαδέλφεια πριν την γκρεμίσουν, πάλι καλά. Δεν ήθελα να πηγαίνω με τους αεκτσή ...

Read more
Αυτοκόλλητο

Αυτοκόλλητο

Συζητούσανε όλοι &ga ...

Read more
Όραμα

Όραμα

Το όραμά μου για τον &al ...

Read more
Σαλατοπνίχτης

Σαλατοπνίχτης

Όλοι στη βάρδια ήμαστ ...

Read more
Μπάι-Μπάι

Μπάι-Μπάι

Στο γήπεδο είναι πι&o ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.