Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14

Βρισκόμαστε στην μπουτίκ του Άμστερνταμ Αρίνα με την Άννα και τον ΤΣ και πιάνουμε κουβεντούλα με τον υπάλληλο. Μόλις μαθαίνει πως είμαστε Έλληνες, ενθουσιάζεται και μας δείχνει μια αφίσα του Αναστασίου. Εμείς κοροϊδεύουμε, με ύφος «ρε άσε μας τώρα με τον χασογκόλη, ούτε τα παπούτσια του Γιασουμή δεν τον παίρνουμε να καθαρίζει». Δεν πτοείται ο Ολλανδός, μας πηγαίνει στην είσοδο και μας δείχνει τον Μαχλά. Ξανά εμείς με την απαξίωση, ρε ποιος Μάκλας τώρα και κλάιν μάιν, Σικαμπάλα σε λέω, γιου νόου παίκτουρας φρομ Έτζιπτ, γιου ντοντ νόου, γιου γουίλ νόου βέρι σουν. Και κάνει την κίνηση-ματ: Μας βάζει στις οθόνες της μπουτίκ το Άγιαξ-Παναθηναϊκός του Γουέμπλεϊ, λέγοντάς μας «νάου άι γουίλ μέικ γιου σαντ». Θα μας βάλει το 2-0, ας πούμε, κι εμείς θα στενοχωρηθούμε πολύ που η ελληνική ομάδα έχασε το Πρωταθλητριών. Τον ρωτήσαμε, «μπορείς να μας βάλεις το ματς στο εστιατόριο δίπλα, να το γουστάρουμε με τσιγάρο και μπύρες, να πανηγυρίσουμε και την γκολάρα του Άρι Χάαν στο τέλος»; Έξυσε το κεφάλι του, «άι ντοντ αντερστέντ γιου». Τι να αντερστέντ, ρε χαμένε, ας έβαζε το πέναλτι ο Ίβιτς και να δεις τι ματς θα σου φέρναμε να παίζεις στην μπουτίκ...

t97

Εβδομηντατέσσερα

Εβδομηντατέσσερα

Με τα τρία γκολ εναντίον της Ντιναμό Μινσκ, ο Στέφανος Αθανασιάδης πέρασε στην 7η θέση των σκόρερς ό ...

Read more
Συνθέτες (1)

Συνθέτες (1)

Οι συνθέτες των συνθημάτων μας Μέρος 1ο ...

Read more
Ενδιαφέρον

Ενδιαφέρον

Με αφορμή το σχόλιο ενός –κατά δήλωση- παναθηναϊκού, ας αναλύσουμε την οπαδική συνείδηση του Παοκτσή ...

Read more
Βασιλάκης

Βασιλάκης

Η μεγαλύτερη διαιτ&e ...

Read more
Αϊβαλί

Αϊβαλί

Πριν λίγους μήνες, μέτρησα τις μεγαλύτερες απουσίες της ζωής μου από τον ΠΑΟΚ. ...

Read more
Αγγελίδης

Αγγελίδης

Δεκαπέντε χρόνια είχε κολλήσει το μυαλό μου στο όνομα «Αγγελίδης» και δεν πήγαινα στο μπάσκετ. ...

Read more
Μασέλα

Μασέλα

Ο σώγαμπρος ολυμπ&io ...

Read more
Ρομαντικός

Ρομαντικός

Οι περισσότεροι Παοκτσήδες κοροϊδεύουν τους αρειανούς για την περιοδεία τους στα χωράφια της Γάμα Εθ ...

Read more
Aμερική

Aμερική

Πιάσαμε το μεταναστευτικό σήμερα, αλλά δική μου είναι η σελίδα, για ό,τι θέλω θα γράφω. Για ό,τι με ...

Read more
Επιστροφές

Επιστροφές

Βγάζω τα σπασμένα γι&alp ...

Read more
Πρωτοπόρος

Πρωτοπόρος

Και ναι! Η κόρη μου έγινε παγκόσμιο φαινόμενο! Φυσικά, δεν έχει 5.000.000 Like και 1.000.000 ...

Read more
Παρασκευή

Παρασκευή

Θα ήμουν στην ηλικία ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.