Πιάτσα

Πιάτσα

Τα τελευταία...

Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

  • Πιάτσα

    Πιάτσα

    Wednesday, 13 December 2017 12:20
  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23

Ξεκινάς μιλώντας σε ένα πλήθος φίλων που είχες να δεις 25 χρόνια ή 25 μήνες ή 25 ώρες και κρατιέσαι να μη λυγίσεις από το βάρος της αγάπης τους, που το βλέπεις στα μάτια τους όπως βρίσκεσαι πάνω και τους παρατηρείς στο μισοσκόταδο να σου μιλάνε με νεύματα, συνεχίζεις στο Παλατάκι ξαναζώντας το πιο αγαπημένο ντέρμπι της νιότης σου κι ας έχει γεράσει, ας έχει γίνει κακέκτυπο αλλά οι φανέλες συνεχίζουν να σου θυμίζουν εκείνα τα χρόνια, περνάει η Κυριακή, έρχεται η Δευτέρα κι ακόμα δεν μπορείς να ηρεμήσεις. Σας ευχαριστώ όλες και όλους. Μου φτιάξατε τη διάθεση για καιρό.

i55Μπορεί να μοιάζουμε με ρεμπέτικη κομπανία, αλλά δεν χρειάστηκε, τελικά, να τραγουδήσουμε. Σας ευχαριστούμε, μία μία και έναν έναν προσωπικά για την παρουσία σας σήμερα, ελπίζοντας να φύγατε από το θέατρο Αυλαία γεμάτοι με έστω ένα συναίσθημα παραπάνω που σας βοήθησε να περάσετε την υπόλοιπη μέρα σας με καλύτερη διάθεση. Ως την επόμενη φορά που θα ξαναβρεθούμε.

Πατάρι

Πατάρι

Έχεις τον πόνο σου &alpha ...

Read more
Δικαιοσύνη

Δικαιοσύνη

ΠΑΟΚ-Γκινγκάμπ 1-2. Εκτέλεση πέναλτι σε ευρωπαϊκό ματς στην Τούμπα, με το σκορ 0-1, σε αγώνα που με ...

Read more
Περαστικοί

Περαστικοί

Αν πιστεύεις πως ο ΠΑΟΚ είναι οι παίκτες του, οι προπονητές του, οι διοικήσεις του, οι υπάλληλοί του ...

Read more
Τουρίστας

Τουρίστας

Δυόμισι μήνες που έχω αυτήν τη σελίδα έχω σβήσει μόνο ένα σχόλιο. Κακώς, βέβαια, αλλά το έσβησα, έπρ ...

Read more
Σεντόνι

Σεντόνι

Το πρώτο πράμα που έρχ&eps ...

Read more
Στρίμωγμα

Στρίμωγμα

Βρεθείτε στη θέση τους. Χωρίς ειρωνείες και χωρίς πλάκα, μπείτε στο μυαλό τους εκείνη την ώρα που κα ...

Read more
0011

0011

O πάτερ-Εφραίμ είναι ο ά&n ...

Read more
Πίκρα

Πίκρα

Η πίκρα ενός φίλου εί&nu ...

Read more
Επτά

Επτά

«Αααουχμ... Αααου&c ...

Read more
Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να κ ...

Read more
Καροπαντελονής

Καροπαντελονής

Πόσοι να φορούσαν α&sigm ...

Read more
Αμαζόνες

Αμαζόνες

Είχαμε περάσει την Κυριακή όπως θα πρέπει να είναι η Κυριακή, με φίλους στο σπίτι, παιδιά να χοροπηδ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.