Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

epistoli2014Στις 30 Απριλίου 2014 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο διαδίκτυο η ιστοσελίδα isovitis.gr. Το πρώτο κείμενο ήταν η επιστολή που είχα στείλει, θολωμένος ακόμα από το χάλι και την απογοήτευση του τελικού, στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ, με κοινοποίηση σε κάποιες σελίδες, από τις οποίες τη δημοσίευσε (αυτούσια) μόνο το paokmania.gr και έτσι ξεκίνησε όλο το έργο. Ο Αθηναίος αδερφός μου ο Σωτήρης πήγε και αγόρασε το domain, χωρίς να μου πει τίποτα, το έφτιαξε και μου το έδωσε έτοιμο με την εντολή «γράφε». Και από τότε γράφω. 2.000 άρθρα ως τώρα. Για τα περισσότερα είμαι περήφανος, για κάποια από αυτά εύχομαι να μην τα είχα γράψει με το μυαλό-πυρκαγιά αλλά να περίμενα πρώτα να ξεθυμάνω. Αλλά, τρία χρόνια δουλειάς, τρία χρόνια μεταφοράς του μυαλού μου στο ηλεκτρονικό χαρτί, τρία χρόνια σκέψεων, ιδεών, ιστοριών, αναμνήσεων, αστείων και σοβαρών, σημαντικών και ασήμαντων, επίκαιρων και παλιών, κάθομαι τώρα στο μπαλκόνι μου στη βροχή κυριακάτικα, λίγες ώρες πριν ξαναπάω στην Τούμπα για την τελευταία αγωνιστική και νιώθω, ρε φίλε, όμορφα. Πολύ όμορφα. Δεν την ψώνισα ούτε πρόκειται να την ψωνίσω ποτέ, αλλά είμαι περήφανος γι’ αυτήν τη σελίδα. Άκουσα «μπράβο», άκουσα παρατηρήσεις, άκουσα βρισίδια, άκουσα απειλές. Απομονώνοντας μόνο αυτό που έχω μέσα μου και ακούγοντας μονάχα τη δική μου ψυχή, θα μου πω, για σπάνια φορά, «ωραίος, μια χαρά το πήγες το έργο, δεν ξεφτιλίστηκες, δεν ξεπουλήθηκες, δεν έκανες χάρες, δεν κώλωσες, δε συμβιβάστηκες -άσ’ τους να συγχαίρουν και να βρίζουν και να χειροκροτάνε και να απειλούν, εσύ ξέρεις πως είσαι εντάξει». Είμαι εντάξει. Σας ευχαριστώ που με σεβαστήκατε και σας ευχαριστώ για το χρόνο από τη ζωή σας που αφιερώσατε διαβάζοντας τις λέξεις μου.

Προς ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Κύριο Σαββίδη Ιβάν
Θεσσαλονίκη, 28 Απριλίου 2014

Αγαπητέ Πρόεδρε, στο ματς της Λεωφόρου για τα play off βάλε την ομάδα να αναχωρήσει το προηγούμενο βράδυ κατά τις 12:00 από Τούμπα με τουριστικό λεωφορείο του ΚΤΕΛ για την Αθήνα, έχοντας φάει κάνα σάντουιτς και 2-3 μπύρες ο καθένας. Στο λεωφορείο να έχεις καβατζώσει ντουμάνια, μπύρες από Lidl, ουίσκι σε μπουκάλια, σε φλασκιά μέχρι και σε τάπερ, ζεστές κοκακόλες, μπισκότα ό,τι να 'ναι, μπανάνες, σάντουιτς που θα έχουν φτιάξει μόνοι τους (σημαντικό αυτό), ζεστά νερά και από 5 σπαστούς καφέδες για τον καθένα. Σε όλη τη διαδρομή (ασταμάτητα, ακόμα και όταν όλοι θα είναι εκτός λεωφορείου) θα παίζει τέρμα (εντελώς τέρμα, όσο πάει) συλλογή thrash τελών '80-αρχών '90 (Sepultura, Metallica, Slayer, Kreator, Sodom, Napalm Death κλπ), Trance δίχως διακοπές από το ένα κομμάτι στο άλλο και κάθε 40 λεπτά τα απαγορευμένα με τον Απόστολο Νικολαΐδη.

- Μόλις φτάσει το λεωφορείο Μάλγαρα, κατέβασέ τους για κατούρημα, τσιγάρο, κατάληψη οδοστρώματος, πυρσούς, φαναράκια κλπ και επίσκεψη στην καντίνα πριν τα διόδια. Τους αφήνεις χύμα στα διόδια να κάνουν ό,τι θέλουν, ενώ απαραίτητα έχεις προσλάβει οδηγό με ληγμένο δίπλωμα που τον ελέγχουν οι τροχονόμοι και λένε μεταξύ τους «έλα, ρε συνάδελφε, πού να τρέχουμε τώρα, άσ' τον». Στις 03:10 αναχώρηση για Αθήνα.

- Κάνεις μία στάση σε όποιο χωράφι θες ανάμεσα σε Βελεστίνο και Αλμυρό για κατούρημα και ξεμούδιασμα. Τους απλώνεις στην Εθνική να διακόψουν την κυκλοφορία, ενώ δεν έχουν σταματήσει να πίνουν και να καπνίζουν υπό εκκωφαντική μουσική και να φωνάζουν συνθήματα. Ξεκινάς εκ νέου δίχως να δώσεις καμία ενημέρωση πότε θα ξανασταματήσεις ή πότε φτάνετε. Έχεις ενημερώσει κάποιους ντόπιους κτηνοτρόφους που έχουν ρεπό από το άρμεγμα να παρκάρουν το αγροτικό πάνω σε μια γέφυρα και να πετάξουν πέτρες στο λεωφορείο (η μία να βρει το παρμπρίζ και να το ραγίσει). Με το που θα γίνει αυτό, σταματάς το λεωφορείο, ανοίγεις τις πόρτες και η ομάδα κυνηγάει τους κτηνοτρόφους που πετάνε πέτρες κι αυτοί τρέχουν σα λαγοί μέσα στη νύχτα και γυρίζουν στις στάνες τους.

- Κάνεις άλλες 1-2 στάσεις όπου να 'ναι για κατούρημα ή οτιδήποτε (π.χ. κολλάνε αυτοκόλλητα ή βάφουν με σπρέι στην Εθνική Οδό, παίζουν μπάλα με κουτάκια κοκακόλα, βγάζουν κουνημένα βιντεάκια που δε φαίνεται τίποτα) και κατά τις 12 είσαι στις Αφίδνες. Ως εδώ, έχει κάνει η ομάδα 12 ώρες ταξίδι, έχει πιει ο καθένας κατά μέσο όρο μισό μπουκάλι ουίσκι, 5 μπύρες, 2 λίτρα ζεστό νερό/κοκακόλα, απροσδιόριστη ποσότητα ναρκωτικών, ένας στους τρεις έχει ξεράσει, οι μισοί δεν μπορούν να ξεχωρίσουν προς τα πού είναι η Αθήνα, αλλά όλοι φωνάζουν διαρκώς συνθήματα, απαιτούν από τον οδηγό «πιο δυνατά η μουσική» ενώ δεν πάει πιο δυνατά και να προσπεράσει ό,τι κινείται για να μπούνε αυτοί πρώτοι στο γήπεδο. Τους παρατάς έτσι ως τις 3:00 το μεσημέρι, οπότε θα έχουν πιει όλους τους σπαστούς φραπέδες με ζεστό νερό δίχως καλαμάκι και θα έχουν συνέρθει.

- Στις 3:00 και αφού επί τρεις ώρες πίνουν, χορεύουν, καπνίζουν, τρώνε σάντουιτς και χοροπηδάνε με συνθήματα στην Εθνική Οδό, τους ξεκινάς για το γήπεδο. Αν και στη συγκεκριμένη συνταγή δεν ισχύει αυτό, μπορείς να την μπολιάσεις με παλαιότερες, βάζοντας όργανα της τάξης να χτυπάν τις ασπίδες τους και κάποιες πλάτες (μόνο πισώπλατα, εννοείται) και να φωνάζουν «Βούλγαροι, κωλόγυφτοι Μακεδόνες, θα πεθάνετε ρε» και άλλα χαριτωμένα. Εν πάση περιπτώσει, βάζεις την ομάδα στο γήπεδο από τις 4:00, δηλαδή 4 ώρες πριν τον αγώνα.

- Πριν μπουν στο γήπεδο, ενημερώνεις παίκτες και προπονητές πως, μετά τη λήξη του αγώνα, θα πρέπει να βγουν αμέσως γιατί θα τους κυνηγούν διμοιρίες ΜΑΤ και θα τους χτυπάνε, να βρουν το λεωφορείο τους τάχιστα ανάμεσα σε 350 παρκαρισμένα στον εξωτερικό χώρο, να πηδήξουν σύρματα, θάμνους και σιδεριές ενόσω αστυνομικές κροτίδες θα σκάνε άνευ λόγου στ' αυτιά τους κι ενώ πραγματικά δεν έχουν κάνει τίποτε από την ώρα που ήρθαν και, εν τέλει, μόλις βρουν το λεωφορείο τους και μπουν μέσα, να περιμένουν στην ουρά με τα 350 λεωφορεία για κάνα μισάωρο μέχρι να οργανωθούν οι δύο μαχμουρλήδες τροχονόμοι και να τους βγάλουν από το χώρο κι ενώ οι διμοιρίες ακόμα θα ψάχνουν στους θάμνους να βρουν ποιος τους πετούσε πυρσούς και χάλασε τη χωρίστρα ενός απ' αυτούς.

- Αν και δεν υπάρχει κανείς άλλος στο γήπεδο, η ομάδα θα πρέπει να φωνάζει ασταμάτητα και να χορεύει, δίχως φαγητό ή νερό ή τουαλέτα. Μία ώρα πριν τον αγώνα, φροντίζεις να ρίξει και μια μπόρα και τους βάζεις να βγάλουν τις μπλούζες και να φωνάζουν μέσα στη βροχή, ως την ώρα της έναρξης του ματς. Με το που σφυρίζει ο διαιτητής την έναρξη, τους βάζεις να παίξουν και να πάρουν το διπλό.

Τι εννοείτε, κύριε Σαββίδη, «μα πώς θα παίξουν μπάλα μετά απ’ όλα αυτά»; Εμείς μετά απ’ όλα αυτά ΕΙΔΑΤΕ ΤΙ ΜΠΑΛΑ ΠΑΙΞΑΜΕ;

Λιποτάκτης

Λιποτάκτης

Εγώ για τα χρέη μιας Ανώνυμης Εταιρείας δεν πολεμάω. Ό,τι είχα το έδωσα στα τσιμέντα, στα κάγκελα, ...

Read more
Στοίχημα

Στοίχημα

Είχε έρθει ο Π από το εξωτερικό και ψαχνόταν να παίξει στοίχημα. «Τι να παίξω από ελληνικά», ρωτούσε ...

Read more
Ντοκουμέντο

Ντοκουμέντο

Εγώ δεν έχω κολλήματα και άνετα παραδέχομαι πως έχω τα περισσότερα καμένα εγκεφαλικά από οποιονδήποτ ...

Read more
Ζαμάλεκ

Ζαμάλεκ

Είχε πάει, λέει, ως το αεροδρόμιο ένα φίλο Αιγύπτιο που γυρνούσε στην πατρίδα. Από πότε έχεις φίλους ...

Read more
Λάπτοπ

Λάπτοπ

(Και λέμε πως πάμε εκδρομές τώρα εμείς)Αυτό μπροστά του λάπτοπ είναι; Πόσο προχωρημένοι ήμασταν; ...

Read more
Καντίνα

Καντίνα

ΠΑΟΚ στο σπίτι. Δεν είσαι καλεσμένος σε όλα τα πάρτι, τι να κάνουμε, γι’ αυτό υπάρχει η Nova. ...

Read more
Εντεκάτη

Εντεκάτη

Η 11η Σεπτεμβρίου θα μείνει χαραγμένη στις μνήμες των απανταχού Παοκτσήδων ως μία σπουδαία επέτειος ...

Read more
Σειρές

Σειρές

Αφιέρωμα στις 14 καλύ&tau ...

Read more
Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι είμαστ&eps ...

Read more
Δημόπουλος

Δημόπουλος

Ο Χρήστος Δημόπουλ&o ...

Read more
Βελάκια

Βελάκια

Μετά το ματς με την Τ&epsil ...

Read more
Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον & ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.