Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54
  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26

m38Αριστερά, τα πιο πολλά βρισίδια της βραδιάς. Δεξιά, τα πιο πολλά χειροκροτήματα.

Ο άχρωμος, άγευστος, προβλέψιμος και βαρετός Πέτκοβιτς και ο υπερηχητικός, σίγουρος, χαρισματικός Στάροβιτς. Αν δεν ξέρεις να τους ταΐσεις, οι δύο σούπερ σταρ δεξιά κι αριστερά σου πάνε χαράμι -οι μισές μπαλιές προς τους διαγώνιους ήταν για κλάματα.

Κι όμως, αυτό που ζήσαμε σήμερα ήταν, για μένα, το πιο ελπιδοφόρο θέαμα της χρονιάς. Ο Σέρβος έδειξε από την πρώτη του εμφάνιση, μόλις στη δεύτερη μέρα του στην ομάδα, πως είναι ο παικταράς που έλειπε. Συμβολικά, πήρε τον πρώτο πόντο στην πρώτη επίθεση που παίχτηκε στο πρώτο του ματς, με αριστερό φαλτσαριστό καρφί και έκανε το 1-0. Σαν εκείνα τα περίεργα του Κουβανού, που το όνομά του δε θέλουμε να το θυμόμαστε κι ας ήταν ο MVP μας -κακιά μοίρα τους περιμένει αυτούς τους MVP μας, γενικώς.

Η Τουρ είναι καλύτερη. Κέρδισε δύσκολα επειδή ο ΠΑΟΚ (επιτέλους!) έβγαλε ενέργεια, από το δεύτερο σετ και μετά. Θα κέρδιζε άνετα αν συνεχίζαμε να παίζουμε ζαλισμένοι, οκνηροί, βαλσαμωμένοι. Σε δύο εβδομάδες, όμως, η Τουρ ενδεχομένως να μην είναι καλύτερη. Ο τυπάς με το 7 δείχνει ικανός να μας πάρει από το χέρι και να μας ανεβάσει ένα σκαλί. Θέλουμε νίκη: 0-3 ή 1-3 για απευθείας πρόκριση, 2-3 για παράταση με «γκόλντεν σετ». Και θα έχουμε και τους συνήθεις δέκα καμένους σε μια γωνιά του γηπέδου, να σκεπάζουν τα φλώρικα παλαμάκια των Γάλλων και τα ηχητικά τους εφέ.

Το πιο μεγάλο μας πρόβλημα φέτος, η έλλειψη ενέργειας -ευτυχώς στα σημαντικά ματς των πλέι-οφ θα το λύσουμε, όπως πέρσι και πρόπερσι, με το γεμάτο Παλατάκι. Ως τότε, θα είναι δύσκολα. Αλλά αν ήρθες για βασικός και η ομάδα παίζει -σαφώς- καλύτερα, εξυπνότερα και πιο αποτελεσματικά με τον Τερζή, που στα αθλητικά του γεράματα αποδεικνύει πως είναι εδώ όποτε χρειαστεί, τότε δεν είσαι και κάτι ξεχωριστό. Από βόλεϊ δε σκαμπάζω πολλά, αλλά καλόμαθα με τον Κουρνέτα δυο χρόνια να μην μπορώ να μαντέψω τι θα κάνει και πού θα τη στείλει συστημένη -με τον Πέτκοβιτς έχω φάει φρίκη, από το πρώτο ματς που τον είδα.
Καλά ήταν. Σούπερ παιχνίδι. Με γεμάτο ισιάδι, με παλμό, με άγχος μέχρι τον τελευταίο πόντο. Άντε να φτάσει κι η Δευτέρα, να δούμε τι μπορεί να κάνει ο νέος μας παικταράς με άλλες πέντε μέρες προπόνηση.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038