Ανάσα

Ανάσα

Πρώτη φορά πήγα στο...

Μαυρίδης

Μαυρίδης

Οι μόνοι που...

Θάνατος

Θάνατος

Όταν είσαι μικρός,...

Θεωρητικά

Θεωρητικά

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ...

Αποχή

Αποχή

Η λέξη που ειπώθηκε...

Ψηλότερα

Ψηλότερα

Η υπόθεση είναι η...

Γκαλοπάρ

Γκαλοπάρ

Τον Οκτώβριο του 2016...

Δευτέρα

Δευτέρα

Γύριζα ξημερώματα...

Επιστροφές

Επιστροφές

Βγάζω τα σπασμένα...

Ένορκοι

Ένορκοι

Ένας φώναξε κάτι από...

Μικρότερος

Μικρότερος

Αναλύσεις,...

Φως

Φως

Εγώ δεν είχα τέτοια...

  • Ανάσα

    Ανάσα

    Saturday, 21 October 2017 22:59
  • Μαυρίδης

    Μαυρίδης

    Saturday, 21 October 2017 12:40
  • Θάνατος

    Θάνατος

    Friday, 20 October 2017 20:07
  • Θεωρητικά

    Θεωρητικά

    Friday, 20 October 2017 17:13
  • Αποχή

    Αποχή

    Friday, 20 October 2017 11:00
  • Ψηλότερα

    Ψηλότερα

    Thursday, 19 October 2017 15:11
  • Γκαλοπάρ

    Γκαλοπάρ

    Tuesday, 17 October 2017 13:57
  • Δευτέρα

    Δευτέρα

    Monday, 16 October 2017 11:33
  • Επιστροφές

    Επιστροφές

    Sunday, 15 October 2017 22:00
  • Ένορκοι

    Ένορκοι

    Wednesday, 11 October 2017 15:45
  • Μικρότερος

    Μικρότερος

    Sunday, 08 October 2017 16:01
  • Φως

    Φως

    Thursday, 05 October 2017 15:03

11ostitlos«Έχω πάθει πλάκα», είπε η Άννα γύρω στο πεντάλεπτο, δηλαδή αυτό που λέει όποιος βλέπει τις γυναίκες του ΠΑΟΚ για πρώτη φορά.

Πλασέ η Μάρκου με εσωτερικό σφάλτσο, η μπάλα παίρνει καμπύλη και αρχικά φαίνεται πως βγαίνει κάνα μέτρο άουτ, στρίβει στον αέρα και 1-0. «Πω! Τι είναι τούτες, ρε». Τι είναι -είναι η καλύτερη ομάδα ΠΑΟΚ που έχω δει τα τελευταία χρόνια, συγκρινόμενες ίσως μόνο με τις τουρμπίνες του χάντμπολ. Και η πλάκα που έπαθε η Άννα συνεχίστηκε ως το τέλος, με την Παντελιάδου να κλέβει με απανωτές μπασκετικές τάπες την μπάλα από τις καημένες τις αμυντικούς, να τις ζαλίζει με ντρίμπλες στη γραμμή επειδή αν περάσει με τη μία δε θα έχει γούστο, να βγάζει σέντρα με το αριστερό και να βρίσκει δύο στην περιοχή που το συζητάνε ποια θα το πρωτοβάλει. Με τη Γιάννου να βλέπει τη γωνία της εστίας ακάλυπτη και να τη στέλνει συστημένη πριν καν προλάβουν οι υπόλοιπες να δουν ότι σούταρε έξω από την περιοχή. Με καμιά τριανταριά ευκαιρίες που χάνονταν η μία μετά την άλλη επειδή έπρεπε να γίνει θεαματικά η τελική -αν μας ένοιαζαν μόνο τα γκολ θα έληγε 15-0. Με ασταμάτητα τριγωνάκια, με μόνιμο «δώσε και φύγε» και ανοίγματα στο χώρο από το σέντερ μπακ μέχρι το σέντερ φορ, με απίστευτη επιμονή στην κάθετη πάσα. Και με τρομακτική άνεση στα κοψίματα, αναγκάζοντας τις αντιπάλους να περάσουν τη σέντρα με την μπάλα στα πόδια κάπου στο μισάωρο -ως τότε, το έκαναν μόνο με βολέ από την τερματοφύλακα.

Οι συγκρίσεις με την ανδρική ομάδα δε σταματούσαν. «Αν έκανε τέτοιο κλέψιμο-κούρσα στη γραμμή-μπάσιμο-σέντρα ασίστ κάποιος στην Τούμπα, θα του ανανεώναμε το συμβόλαιο για πέντε χρόνια με κάνα εκατομμύριο και το ίδιο βράδυ ο παίκτουρας θα καμάρωνε με ουισκάκι στην παραλία ως τα ξημερώματα». Αλλά οι πρωταθλήτριες, για ενδέκατη φορά από το 2002, σ’ αυτό το σενάριο πιθανότατα θα ήταν αυτές που θα σέρβιραν το ουισκάκι στον παίκτουρα και θα έλεγαν και «ευχαριστώ» για το πουρμπουάρ. Πόσο άδικος κόσμος.

Παθαίνεις πλάκα με το πόσο σπουδαία ομάδα έχουμε, παθαίνεις πλάκα και με τις συνθήκες στις οποίες αγωνίζονται και πρωταγωνιστούν. Ο αγωνιστικός χώρος, στον οποίο έπαιξα μπάλα και τον γνωρίζω, είναι χειρότερος από πολλά 5x5 της πόλης και σε κάθε κοντρόλ σου ‘ρχονται στη μάπα και μερικά «μπιλάκια», όπως τα αποκαλεί η Άννα που με κράζει όταν μπαίνω στο σπίτι μετά το ποδόσφαιρο και το γεμίζω με τα μαύρα πλαστικά κομματάκια που μαζεύονται κάτω απ’ τα παπούτσια. Το ίδιο το γήπεδο, η Τριανδρία της θλίψης, με το αντιτουριστικό φόντο τριγύρω, τα ντροπιαστικά σκουπίδια πεταμένα παντού, σταματημένη κάπου στη δεκαετία του ’80, χωρίς καν τη γλύκα του ερασιτεχνισμού, με τη δυσκολία στην πρόσβαση για όσους μετακινούνται χωρίς δικό τους μέσο, μία αναχρονιστική ντροπή για την πιο επιτυχημένη ομάδα στην ιστορία του ΠΑΟΚ, την ομάδα που έχει κερδίσει τους περισσότερους τίτλους στα ενενήντα χρόνια που γιορτάζουμε φέτος. Για ποιο λόγο οι άντρες παίζουν στην Τούμπα και οι γυναίκες σκοτώνονται στη σαπίλα του πλαστικού; Ανήκει η Τούμπα στην ΠΑΕ; Όχι, η Τούμπα ανήκει στον ΠΑΟΚ. «Γήπεδον ΠΑΟΚ» είναι η ονομασία του. Ρε με τι ασχολείσαι τώρα -ξέρω.

Παθαίνεις πλάκα με το πόσο λίγος κόσμος πηγαίνει να τις δει. Αν εξαιρέσεις τους μόνιμους είκοσι-τριάντα που τους βλέπω σε κάθε ματς ΠΑΟΚ όπου κι αν πάω σε κάθε άθλημα και τους συγγενείς και τους φίλους, η ομάδα ίσα που γεμίζει το μικρό κερκιδάκι. Όπως και σχεδόν σε όλα τα αθλήματα του ΠΑΟΚ, με εξαίρεση το ποδόσφαιρο των αντρών, τα λάικ στο Facebook είναι πολλαπλάσια από τις πραγματικές παρουσίες. Κι εμείς το σκεφτήκαμε, αναλογιζόμενοι το πόσο ήλιο θα φάνε στο κεφάλι οι πιτσιρίκες μας, που δεν κάθονται ποτέ σε ένα σημείο σαν τα κανονικά παιδιά και το ξέρουμε, αλλά ξεκινήσαμε δυο ώρες πριν το παιχνίδι να πάμε με τρία αστικά -και να γυρίσουμε με άλλα τρία. Και δικαιωθήκαμε. Από το «οβηγέ, φα μας πας στον ΠΑΟΚ» της Λιλιγκάνας στον οδηγό μέχρι το «γερά, γερά, πωτάφλημα τσανά» που τραγουδούσε στην επιστροφή. Μας έπιασε κι η μπόρα, βραχήκαμε, στεγνώσαμε, γυρίσαμε τελικά το βράδυ και δεν είχαμε μετανιώσει ούτε λεπτό. Εκτός από τα κόκαλά μου, που μετά από το τρίτο σερί ματς του τριημέρου έχω αρχίσει να σέρνομαι.

«Η Δέσποινα είναι η καλύτερη παίκτρια του κόσμου, μπαμπά. Είναι καλύτερη και από τον... Τον... Τον»... Κόλλησε το μυαλό από τη χαρά της, δεν μπορούσε να θυμηθεί ούτε τον Κλάους, ούτε τον Λίνο, έλαμπε, δε σταματούσε να χοροπηδάει στα πανηγύρια. Είχε τη Γιάννου από το χεράκι στην είσοδο, την αγάπησε, την έψαχνε και μετά στο γλέντι για τον τίτλο. «Θα ερχόμαστε σε κάθε αγώνα», μου ανακοίνωσε, αλλά δεν έχει άλλον αγώνα για φέτος. Ένα ματς στα Χανιά έμεινε και το φάιναλ-φορ του Κυπέλλου στη Χαλκίδα. «Να πάμε στη Χαλκιδική να τις δούμε, μπαμπά, δεν είναι μακριά». Να πάμε. Θα μαζέψω λεφτά να πάμε στη Χαλκιδική της Χαλκίδας, να σηκώσουμε και το Κύπελλο. Κι από Σεπτέμβρη προπόνηση. «Θα παίζω στην ίδια ομάδα με τη Δέσποινα»; Έκανα τους υπολογισμούς στις ηλικίες, «ναι, κάποια στιγμή θα παίζεις στην ίδια ομάδα, μαζί της». «Α, ωραία».

Διπλό

Διπλό

Είκοσι πέντε χρόνια συμπληρώνω από τον καιρό που άρχισα να τρέχω στα εκτός έδρας και δε θυμάμαι έστω ...

Read more
Γκόμενα

Γκόμενα

Τη γνώρισα όταν ήμουν 15 χρονών. Τρομερή γκόμενα, από τις ωραιότερες γυναίκες που υπήρχαν, εκείνη τη ...

Read more
Δυναμιτάκια

Δυναμιτάκια

ΠΑΟΚ-Άρης 77-78. Φέρτε μου τον τύπο μπροστά μου. Πρέπει να τον δω φάτσα. Να του μιλήσω και να τον ακ ...

Read more
Καλλικάγκουρας

Καλλικάγκουρας

Ο Καλλικάγκουρας είναι ένα φαινόμενο που εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 στη Θεσσαλονίκ ...

Read more
Αποχαιρετισμός

Αποχαιρετισμός

Η καταραμένη ξενιτιά μ& ...

Read more
0007

0007

Το είχαμε ως ιερο&tau ...

Read more
Αξιοποίηση

Αξιοποίηση

Στις 2 Σεπτεμβρίου 2014, ο Ιάκωβος Αγγελίδης, στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου, μίλησε για αρκετά θέμ ...

Read more
Δευτερηθέσιους

Δευτερηθέσιους

Όλοι κατέβαζαν σειρές από το ίντερνετ με ελληνικούς υπότιτλους αλλά κανείς δε σκεφτόταν ποιος έφτιαχ ...

Read more
Τρoπαιοθήκη

Τρoπαιοθήκη

Δεν έχω πάει ούτε μια φορά στο γήπεδο για να «στηρίξω» μία ομάδα ή ένα αγωνιστικό τμήμα του ΠΑΟΚ. Πο ...

Read more
Κυμαινόμενο

Κυμαινόμενο

Η οργάνωση μιας εκδρομής από την επαρχία για Τούμπα ήθελε πολύ τρέξιμο. Απλή εκδρομή, ας πούμε ένα Π ...

Read more
Φιλοξενούμενος

Φιλοξενούμενος

Μετά το διαχρονικό ανέκδοτο που λέγεται «γάβροι της Μακεδονίας», οι οποίοι στο γήπεδο μας φωνάζουν « ...

Read more
Ψέματα

Ψέματα

Έλα, μάνα, θυμάσαι μια φορά που σου είπα πως πάω να γραφτώ στη σχολή στη Θεσσαλονίκη και είχες πει « ...

Read more

Θανασάκης

logo