Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08

kavala090416Πρώτη εκδρομή στη ζωή της και τα πολιτισμικά σοκ απανωτά. Ειδικά το πρώτο, που της ανακοινώνω πως «σήμερα θα πάμε εκδρομή στην Καβάλα να δούμε τον ΠΑΟΚ» και βραχυκυκλώνει, «πρώτα θα πάμε Παλατάκι και μετά στην Καβάλα ή πρώτα στην Καβάλα και μετά στο Παλατάκι». «Θα πάμε στην Καβάλα και εκεί θα παίζει ο ΠΑΟΚ, στη γήπεδο της Καβάλας». «Μπαμπά, δεν το πιστεύω αυτό που θα κάνουμε, άντε, πάμε να φύγουμε αμέσως».
• «Εμείς ποιοι είμαστε», ρωτάει απεγνωσμένα από τον ώμο μου, όπου την έχω σχεδόν σε όλο το ματς. Της απαντάει ένας από δίπλα «εμείς είμαστε με τα ασπρόμαυρα», αλλά δεν ξέρει σε ποια μιλάει ο καψερός, ξαναφωνάζει θυμωμένη «εμείς, λέω, ποιοι είμαστε», την κοιτάζει απορημένος αυτός, «αφού εμείς βάζουμε συνέχεια καλάθια γιατί χάνουμε»; «Ο ΠΑΟΚ είναι στα δεξιά», της εξηγώ, «αφού δεν παίζουμε στο Παλατάκι, οι πόντοι του ΠΑΟΚ είναι ανάποδα. Αριστερά η Καβάλα, δεξιά ο ΠΑΟΚ». «Ααα, εντάξει τότε. Ωωω, Παοκάρα, έχω τρέλα μέσ’ στο μυαλό».
• «Μπαμπά, γιατί σήμερα φωνάζουμε συνέχεια»; Επειδή, αγάπη μου, στα εκτός έδρας μας βγαίνει ένα παράξενο συναίσθημα υπεραγάπης για την ομάδα που στο Παλατάκι το πνίγουμε, το καταπιέζουμε, μας το κερδίζει η γκρίνια και η νοσταλγία για τα παλιά. Όταν παίζει ο ΠΑΟΚ μακριά από τη Θεσσαλονίκη, δεν υπάρχει καμία νοσταλγία για τα παλιά -ζεις τα παλιά εκείνη τη στιγμή, αυτό δεν έχει αλλάξει ποτέ. Άσε που στα εκτός έδρας πηγαίνουν οι εξ ορισμού φωνακλάδες, ειδικά αυτοί οι Καβαλιώτες που δεν κουράζονται ποτέ.
• «Αφού είμαστε στην Καβάλα, δεν έχει Καβάλες; Και εδώ όλοι ΠΑΟΚ είναι»; Όλοι ΠΑΟΚ είναι κι εδώ, αλλά έχει και μερικούς που δεν είναι. Να, αυτοί απέναντι, όταν βάζει καλάθια η Καβάλα χειροκροτάνε, άρα υποστηρίζουν την Καβάλα. «Μα δε βάζει και πολλά καλάθια η Καβάλα, όλο ο ΠΑΟΚ βάζει. Κρίμα, θα στενοχωρηθούνε οι Καβάλες σήμερα που θα τους κερδίσουμε».
• «Δηλαδή ο παππούς που είναι Καβάλας θα στενοχωρηθεί σήμερα»; Ναι, θα στενοχωρηθεί σήμερα ο παππούς που θα τους κερδίσουμε, γι’ αυτό όταν τον δεις που θα πάμε μετά το ματς για καφέ να τον αγκαλιάσεις πολύ-πολύ δυνατά, να νιώσει καλύτερα, να μας κεράσει και τον καφέ και το παγωτό και τις μπύρες μετά έτσι στενοχωρημένος που θα είναι.
• «Έχει παιδική χαρά! Απίστευτο! Δηλαδή όποτε παίζουμε στην Καβάλα θα ερχόμαστε, θα βλέπουμε τον ΠΑΟΚ και μετά θα παίζω στην παιδική χαρά; Ουάου»! Τι να της πεις, πως έπεσε η Καβάλα στην Α2, δεν της το είπα. «Μπαμπά, γιατί δε φτιάχνουμε μια παιδική χαρά στο Παλατάκι»;
• «Πατατάκια πού πουλάνε εδώ»; Από την άλλη μεριά, θα πάρουμε αργότερα. Και παθαίνουμε το πολιτισμικό σοκ εμείς, που έχει ο τύπος τέσσερα είδη μπύρες.
• «Γιατί έχει τόσους αστυνομικούς εδώ μπροστά μας»; Ήρθαν να θαυμάσουν τον ΠΑΟΚ. «Είναι ΠΑΟΚ οι αστυνομικοί»; Όχι, είναι Ολυμπιακός.
• «Δες, ο πίνακας έχει πολλά χρώματα! Να βάλουμε και στο Παλατάκι πολύχρωμα νούμερα»! Βρε κάτσε να φτιάξουμε τα λαμπάκια, να δείχνουν το σκορ, και μετά βάζουμε και χρωματιστά νούμερα.
• «Τα καρεκλάκια, πάντως, είναι χάλια. Όλο κουνιούνται».
• «Εγώ θα χτυπάω παλαμάκια, εσύ πιάνε με να μην πέσω».
• «Ωραία ήταν, να το κάνουμε κάθε Σάββατο».

Στρατηγός

Στρατηγός

Αυτό τώρα που βγαίνει κάθε λίγες ώρες ένας στρατηγός και λέει τη γνώμη του για τον ΠΑΟΚ εγώ δεν το κ ...

Read more
Γεωγραφία

Γεωγραφία

Αυτή είναι η παγκόσμι ...

Read more
Μπογιά

Μπογιά

H τελευταία ερώτηση ...

Read more
Κριτής

Κριτής

O καλύτερος κριτής σου είναι το ίδιο σου το παιδί... Αδίστακτη κριτική λογοτεχνίας εδώ.   &nb ...

Read more
Νερό

Νερό

Ο μπαρμπα-Γκαμπριέλ &alp ...

Read more
Βαφακούντο

Βαφακούντο

Κριτική ΠΑΟΚ-Φιορεντίνα 0-1. Όπως τα πήρε τόσα ματς ο Άγγελος, έτσι έχασε αυτό με τη Φιορεντίνα. Δικ ...

Read more
Φως

Φως

Εγώ δεν είχα τέτοια &del ...

Read more
Σεισμός

Σεισμός

Ήταν ωραία έκπληξη η νότα από τα 90ς προχθές. Λίγα λεπτά ρετρό καγκουριάς, για να θυμούνται οι παλιό ...

Read more
Τσίρκο

Τσίρκο

Αυτός είναι ο μπασκετικός που εμείς δε φύγαμε ποτέ, που στηρίζουμε την ομάδα, στα εύκολα και στα δύσ ...

Read more
Φακέλωμα

Φακέλωμα

Τη μάταιη μάχη ενάντια στην Εθνική Κάρτα Φιλάθλου οι οργανωμένοι οπαδοί θα τη δώσουνε μόνοι τους. Δε ...

Read more
Πορομποπόμ

Πορομποπόμ

Την προλάβαμε και τη Φιλαδέλφεια πριν την γκρεμίσουν, πάλι καλά. Δεν ήθελα να πηγαίνω με τους αεκτσή ...

Read more
Πειρατές

Πειρατές

Από Ελλάδα είχα φύγε& ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.