Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

Kolossos3Αυτό το πράμα δεν είναι ΠΑΟΚ. Το χρυσό ντέρμπι της ΙΟΝ είναι. Τα περσινά θρίλερ συνεχίζονται και φέτος, με νέους πρωταγωνιστές, λιγότερο κόσμο, αλλά περισσότερο σασπένς.

Ρέθυμνο, Κολοσσός, Κηφισιά; Θρίλερ. Μπεσίκτας, Ολυμπιακός, ΑΕΚ; Θρίλερ. Πού είναι εκείνες οι εποχές που έπαιρνες διαφορά είκοσι πόντους από το ημίχρονο και άρχιζες το κράξιμο ρε βάλε κάνα πιτσιρικά ρε Σούλη ρε να πούμε ρε ξέρω ‘γω, ξεκούρασε ρε την ομάδα έχουμε ρε ευρωπαϊκό ρε. Άλλαξε το μπάσκετ, τώρα πρέπει όλοι να έχουν ένα ρόλο, πάνε οι ομάδες με τους πέντε βασικούς και τον έκτο που έμπαινε αλλαγή για να ξεκουράσει την πεντάδα με τη σειρά. Και πώς γίνεται, στον φετινό ΠΑΟΚ όλοι έχουν τον ίδιο ρόλο, από τον πρώτο ως τον τελευταίο: Να μας κάνουν καρδιακούς.

Kolossos2Στο πρώτο ημίχρονο δεν μπορούμε να βρούμε ελεύθερο σουτ και τα βάζουμε όλα. Στο δεύτερο κάποιο σύστημα δουλεύει περίφημα, σουτάρουμε μόνοι μας και τα χάνουμε όλα. Έχουμε δύο κάτω από το καλάθι και το ριμπάουντ πάει στους άλλους. Δεν έχουμε κανέναν κάτω από το καλάθι και χτυπάει η μπάλα σίδερο κι επιστρέφει στο τρίποντο να πάρει ριμπάουντ ο Ντούμπνιακ. Χάνουμε τα λέι-απ και βάζουμε τα ανάποδα σπασίματα ερ-Τζόρνταν πέφτοντας. Τρώει τάπα από τον κοντό ο Σοφοκλής και βάζει καλάθι και φάουλ περνώντας κάτω από την μπασκέτα σα να χορεύει στη Λίμνη Των Κύκνων (βάλε, ρε Σήφη, στα ηχεία το κλασικό κομμάτι από το μπαλέτο εκείνη την ώρα που το κάνει). Ένα πράμα να δουλέψει φυσιολογικά σ’ αυτή την ομάδα δε γίνεται. Να κατεβάσουμε την μπάλα, να γίνει ένα σκριν, μια πάσα, ασίστ, καλάθι. Όνειρο το έχω. Μέχρι κι ο Χάτσερ ζητάει σκριν επί πέντε δευτερόλεπτα, ξυπνάει ο Σέρβος, βγαίνει, του το κάνει επιστημονικά κι ο Χάτσερ από ποια μεριά πάει και σουτάρει τρίποντο; Ακριβώς, αγαπητέ αναγνώστη, από τη μεριά του αντιπάλου, όχι του σκριν. Επειδή είναι ΠΑΟΚ. Νιώθει. Και το χάνει το τρίποντο, εννοείται.

Πώς δεν έφαγα πάλι καμιά σφαλιάρα από τους δικούς μου, με το βρωμόστομα που πάλι πρόβλεψα την εξέλιξη. 52-45 το σκορ, αρχίζουμε επιτέλους να παίρνουμε διαφορά και φωνάζω «άμα κλείσω τα μάτια και τα ξανανοίξω θα είναι 53-51». 52-53 πήγε, τραβήχτηκα λίγο πιο ‘κεί, έχουνε και βαρύ χέρι αυτοί εκεί κάτω. Έπρεπε να έχω το νου μου και στο παιδί, που έτρωγε πατατάκια κρυμμένη από τον Σόφο, από την ώρα που τον είδε. Το μισό ματς το πέρασε στο κεφάλι μου χειροκροτώντας και το άλλο μισό καβατζωμένη πίσω από τον κόσμο τρώγοντας. Στενοχωρέθηκε λίγο στο τέλος, που μπήκε μέσα, έτρεξε στο κέντρο του γηπέδου και έκανε χέρια, αλλά κανείς δεν ανταποκρίθηκε -την προηγούμενη φορά το έκανε στη διμοιρία έξω απ’ το γήπεδο, τώρα το έκανε στο παρκέ, θα δούμε πώς θα πάει το έργο. Αν μη τι άλλο, έσπασε την γκαντεμιά της αδερφής της, που έμεινε σπίτι τιμωρία, δηλαδή τι να σε κάνω στο μπάσκετ, μία η Κηφισιά, μία η Μπεσίκτας, μία ο Ολυμπιακός, ε, κάτσε σπίτι, δε θα μας ρίξεις στην Α2 εσύ.

Kolossos1Για την τελευταία επίθεση του Κολοσσού ακόμα δεν έχω αποφασίσει αν κάναμε το σωστό ή το λάθος. Κερδίσαμε, βέβαια, οπότε το σωστό κάναμε, αλλά είχαμε μια μεγάλη κουβέντα μετά το ματς, οι κλασικοί που κλείνουμε το γήπεδο σε κάθε παιχνίδι. Να κάναμε φάουλ, να μη σουτάρουνε τρίποντο; Ναι, είπαμε όλοι, να κάνουμε. Αλλά είχαμε μόνο δύο ομαδικά, και να κάναμε φάουλ δεν άλλαζε τίποτα. «Όχι, ρε, σε λέω, να πούμε, ξέρω ‘γώ», έριξε το ακλόνητο επιχείρημα ο Άντι, «τους σπας τ’ αρκίδια, ρε, φάουλ, πλάγια η μπάλα, φάουλ, πλάγια η μπάλα, φάουλ, βολές, ε, τους ζαλίζεις». Ίσως αν είχαμε πάει πίσω από τον πάγο να τον άκουγε ο Σούλης και να έκανε το σύστημα του Άντι, όπως πέρσι, που πηγαίναμε από εκεί με, ομολογουμένως, θεαματικά αποτελέσματα. Ο Άντι έλεγε αυτό το σύστημα, εγώ έλεγα άλλο, οι υπόλοιποι τρεις-τέσσερις τα δικά τους διαφορετικά, μέχρι να τελειώσουμε την κουβέντα μείναμε μόνοι μας. Βγαίνοντας, ο γόνος καλαθοσφαιριστή του ΠΑΟΚ αρχίζει να την πέφτει στην πιτσιρίκα μου, με εκφράσεις όπως «ααα, νινί, νινί» και τέτοια. Πλησιάζω τον πατέρα του, ρίχνω την ατάκα «μάζεψε τον δικό σου μη γίνει χαμός». Γέλασε. Ρε νομίζουν πως κάνουμε πλάκα αυτοί.

Και με το τρέμουλο και τη σκασίλα, που η καρδιά μου χτυπούσε σα να έχω τρέξει πενήντα χιλιόμετρα με το θρίλερ που είχα δει και την αγωνία και τον ιδρώτα στην κερκίδα, γυρνάμε σπίτι και έχει μαγειρέψει η Άννα γιουβαρλάκια. Γιουβαρλάκια, ρε φίλε, να ταΐσω τη Λιλιγκάνα γιουβαρλάκια με το χέρι του Πάρκινσον, μετά από τέτοιο αγώνα του ΠΑΟΚ άντε να ηρεμήσει το χέρι και να βρει στόχο. Όλα τα ρούχα της στο πλυντήριο, ακόμα δεν έχω ηρεμήσει απ’ τα χθεσινά.

Έφυγε

Έφυγε

Ήμουν εκεί στο ντεμπούτο του, με τη Λοκομοτίβ Τυφλίδας, όπου ξεπετάχτηκε από το πουθενά και σκόραρε ...

Read more
Βόλος

Βόλος

Μετά από ένα δίωρο πανη&gam ...

Read more
Χαΐρι

Χαΐρι

Ο Κώστας Λαγωνίδης ...

Read more
Θάνατος

Θάνατος

Όταν είσαι μικρός, ει&de ...

Read more
Μαγικό

Μαγικό

Να το παίζεις ντεμέκ ...

Read more
Γκαλοπάρ

Γκαλοπάρ

Τον Οκτώβριο του 2016 έ&l ...

Read more
Αύριο

Αύριο

Αύριο είναι η μέρα που απαντώνται όλα τα ερωτήματά μας για τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης σχετικά ...

Read more
Προσωπικό

Προσωπικό

Δεν πρόκειται να απολογηθώ σε κανέναν επειδή είμαι μόνο Παοκτσής. Επειδή μονάχα ο ΠΑΟΚ με ενδιαφέρ ...

Read more
Πoυπουτουπού

Πoυπουτουπού

Κριτική ΠΑΟΚ-Παναθηναϊκός 1-2. Πολλοί φίλαθλοι στην κερκίδα χειροκρότησαν την ομάδα μετά τη λήξη και ...

Read more
Αϊβαλί

Αϊβαλί

Πριν λίγους μήνες, μέτρησα τις μεγαλύτερες απουσίες της ζωής μου από τον ΠΑΟΚ. ...

Read more
Μόρφωση

Μόρφωση

Δικέφαλε, μεγάλωσα και άλλαξαν πολλά, αλλά ότι θα έπρεπε να κόψω και την πιο αγαπημένη μου συνήθεια ...

Read more
Γυναίκα

Γυναίκα

Το να έχεις γυναίκα ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.