Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

Τόλφαν

Τόλφαν

Στην εποχή της...

Όλσεν

Όλσεν

O πρώτος...

Εμπόρευμα

Εμπόρευμα

Έχω τις πρώτες μου...

  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26
  • Τόλφαν

    Τόλφαν

    Wednesday, 27 June 2018 11:37
  • Όλσεν

    Όλσεν

    Sunday, 24 June 2018 18:17
  • Εμπόρευμα

    Εμπόρευμα

    Wednesday, 13 June 2018 10:35

georgiadiskyp

Σήμερα έχουν γενέθλια επτά προπονητές του ΠΑΟΚ: Οι τέσσερις Άγγελοι Αναστασιάδηδες και οι τρεις Γιώργοι Γεωργιάδηδες που έχουν καθίσει στον πάγκο μας τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Ο ένας κλείνει τα 63, ο άλλος τα 44. Αναμφισβήτητα, δύο από τις μεγαλύτερες και πιο επιδραστικές προσωπικότητες που έχουν φορέσει τον Δικέφαλο στο στήθος.

Οι δυο τους έχουν συνολικά 399 συμμετοχές και 94 γκολ, καθώς και 249 αγώνες ως προπονητές του ΠΑΟΚ. Λαμβάνοντας υπόψη την κοινή τους παρουσία το 2003, έχουν συμμετάσχει συνολικά σε 605 διαφορετικούς αγώνες του ΠΑΟΚ, είτε ως προπονητές είτε ως ποδοσφαιριστές. Δηλαδή σε κάτι περισσότερο από 1 στους 4 επίσημους αγώνες της ιστορίας του ΠΑΟΚ από το πρώτο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής, υπήρχε στην ομάδα συμμετοχή ενός από τους δύο -και σε 43 ματς και οι δύο ταυτόχρονα. Είναι ένα σπάνιο ρεκόρ, που έμελλε να έχει και τραγικό επίλογο την περσινή περίοδο, όπου ο ένας αντικατέστησε τον άλλο και κάηκαν και οι δυο.

Συμμετείχαν, επίσης, σε 4 από τους συνολικά 6 τίτλους που έχει σηκώσει ο ΠΑΟΚ: Ο Άγγελος ως παίκτης στο Κύπελλο του 1974 και το Πρωτάθλημα του 1976, ο Γιώργος στα Κύπελλα του 2001 και του 2003 -το δεύτερο με προπονητή τον Αναστασιάδη, στη μοναδική τους συνεργασία, που ήταν και ο τελευταίος μας τίτλος.

Για τον Άγγελο βαρέθηκα πια να συζητάω τόσα χρόνια -δεν έχει και νόημα, ο κύκλος του έχει κλείσει. Για τον ΓουΧου, που θα μπορούσε να έχει μέλλον στην ομάδα σε κάποιο άλλο, παράλληλο σύμπαν, θεωρώ πως από το κείμενο που είχα γράψει πριν από ένα χρόνο, τον Μάρτιο του 2015 που είχε αντικαταστήσει τον Άγγελο, δε θα άλλαζα ούτε λέξη. Θα το έλεγα προφητικό, αν δεν ήταν τόσο εύκολο να μαντέψει κανείς τη συνέχεια: Είχε αποτύχει ταυτόχρονα με την ανακοίνωση πως αναλαμβάνει τον ΠΑΟΚ για τρίτη φορά.

Πρώτη δημοσίευση: 23 Μαρτίου 2015 11:21

Δεν έχω τίποτα προσωπικό με τον Γιώργο Γεωργιάδη. Αντιθέτως, τον θεωρώ ως ένα από τα μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά μυαλά που πέρασαν τόσο από τον ΠΑΟΚ όσο και από το ελληνικό ποδόσφαιρο, στα τριάντα χρόνια που θυμάμαι να βλέπω μπάλα.

Δεν μπορεί ένας τέτοιος παίκτης, με τόσο μεγάλη ποιότητα, γεννημένος ηγέτης, να μη γίνει καλός προπονητής. Ήταν ήδη προπονητής από τότε που έπαιζε, μέσα στο χόρτο. Απόλαυση να τον βλέπεις, σιγουριά όταν ξεκινούσε στην εντεκάδα, τρόμος όταν τον είχες αντίπαλο. Ενδεχομένως να ήταν ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που φόρεσε τη φανέλα μας τα τελευταία είκοσι χρόνια. Μοναδικός που έχει μείνει στη μνήμη μου ως πιο ποιοτικός από αυτόν ο Γιώργος Σκαρτάδος. Αλλά κι εκείνος δεν έκανε καμιά σπουδαία καριέρα στους πάγκους -αυτό κι αν είναι παράδοξο.

Ο Γιώργος Γεωργιάδης λογικά θα γίνει πολύ καλός προπονητής, μια μέρα. Άρχισε από τα ψηλά, δεν έκανε το αγροτικό του, ως είθισται. Ή πετυχαίνεις με τη μία ή καίγεσαι όταν αποφασίζεις κάτι τέτοιο. Αυτός τα κατάφερε και τα δύο. Πέτυχε την πρώτη φορά, έστω και σέρνοντας, στο τελευταίο λεπτό. Και μετά κάηκε. Ξαναπέτυχε τη δεύτερη φορά, αν εξαιρέσεις ένα παιχνίδι που, ντάξει, πέρα από το δικό μου το κόλλημα ένα παιχνίδι ήταν, αλλά κάηκε πάλι. Κι εκεί που θα ήταν λογικό να αλλάξει πορεία, να το πάρει από την αρχή, να σου το ίδιο έργο για τρίτη φορά. Την πιο δύσκολη. Όπως ήταν αναμενόμενο, την τρίτη φορά καίγεσαι πριν καν πέσεις στη φωτιά.

Δεν ψαρώνω από τα λόγια στήριξης του Σαββίδη για την εμπιστοσύνη του προς τον ΓουΧου. Αύριο το πρωί μπορεί να ξυπνήσει με κάνα σφάχτη στα πλευρά και να τον απολύσει για να νιώσει καλύτερα. Σαφώς και το μόνο που με νοιάζει είναι να πετύχει, να πάει τον ΠΑΟΚ όσο ψηλότερα γίνεται, να κάνει 11 νίκες ως το τέλος και να μείνει και είκοσι χρόνια, αν θέλει, θα στηρίξω κάθε προπονητή, όπως έκανα μέχρι σήμερα. Αλλά όταν στο μυαλό μου είσαι αποτυχημένος πριν καν αναλάβεις, από τους ψιθύρους ήδη πως «τρώγεται ο Άγγελος και επιστρέφει ο ΓουΧου», «ο κολλητός των δημοσιογράφων», «ο υπάλληλος που χρυσοπληρώνεται για να κάθεται», πόσα περιθώρια σου μένουν να δουλέψεις σωστά και να με πείσεις, εμένα τον τυχαίο οπαδό που ακόμα κλαίω τα δεκάρικα που στέρησα φέτος από την οικογένειά μου ζώντας την απόλυτη ψευδαίσθηση -για την οποία λογικά δεν έχεις καμία ευθύνη. Αλλά έχεις ευθύνη για όλα όσα σέρνονται γύρω από το όνομά σου, για το κουμπαριό, για το προποτζίδικο, για τη λάσπη που αφήνεις να αντικαταστήσει το μεσαίο όνομά σου τόσο καιρό. Δε βοηθάς.

Το πρόβλημά μου είναι οι επιστροφές. Η ανακύκλωση των προσώπων. Και στη ζωή μου και στον ΠΑΟΚ, ποτέ δε μου άρεσε. Επέλεξε κάποιος να φύγει από τη ζωή μου, διάλεξε διαφορετικό δρόμο -στο καλό, καλή τύχη. Δεν κρατάω κακίες. Όσο ήταν μαζί μου πρόσφερε όσα πρόσφερε, αλλά δεύτερες ευκαιρίες δε δίνω. Ούτε τον Ζαγοράκη ήθελα πίσω, ούτε τον Βρύζα, ούτε τον Παντελή, τον Σάλπι, τον Γεωργιάδη, τον Τουρσουνίδη, τον Λαγωνίδη -κανέναν. Έφυγες. Εντάξει. Μη γυρίζεις. Είναι μια δυσλειτουργία του εγκεφάλου μου, δεν τις αντέχω τις επιστροφές. Και ο Άγγελος, ο Σάντος, ο Μπόλονι, ο ένας, ο άλλος, κανείς δε θέλω να επιστρέψει, πάντα θα υπάρχει κάτι καινούργιο να δοκιμάσω, κάτι πιο καθαρό, αμόλυντο από τη σκόνη που κάθεται πάνω από οτιδήποτε περνάει απ’ τον παοκτσήδικο πάγκο. Σπάνια θα κερδίσω πολλά, τις περισσότερες φορές θα χάσω -λίγα ή πολλά.

Όπως και με τον Άγγελο, το θέμα δεν είναι μόνο να κερδίσεις έναν αγώνα. Πρέπει να δίνεις όραμα, να εμπνέεις τους πάντες, εμένα, τον διπλανό μου, κάθε ασπρόμαυρη ψυχή που τρέχει να βρεθεί δίπλα στην ομάδα, τους παίκτες, τη διοίκηση, τον Τύπο, τους αντιπάλους. Πρέπει το ύψος σου να φτάνει να καλύψει κάθε κεφάλι που σηκώνεται να διαμαρτυρηθεί, να κράξει, να λοιδωρήσει, πρέπει να είσαι μεγαλύτερος απ’ όλους. Πρέπει να με κάνεις να ανυπομονώ για το επόμενο ματς, να με αναγκάσεις να τραγουδάω επί ενενήντα λεπτά, να με ξεσηκώσεις από τον καναπέ και το καφενείο, να με γεμίσεις ενοχές που παρατάω τα παιδιά μου και τρέχω παντού για να σε καμαρώσω. Προσωπικά, έχω να το ζήσω αυτό από το 1997. Και δεν κατάφερε να μου το δώσει κανείς από τότε -ο μόνος που το είχε καταφέρει, με τις επιστροφές του απλώς λέρωσε τον ίδιο το μύθο του και τις τρεις φορές. Αν η ιστορία του Άγγελου ως προπονητής του ΠΑΟΚ ήταν μονάχα η πρώτη του περίοδος, ακόμα θα τον μνημόνευαν όλοι.

Δεν πέφτω πάντα μέσα. Τις περισσότερες φορές πέφτω έξω, επειδή κρίνω τα πράγματα με απόλυτη άγνοια, δηλαδή με την απλή λογική του οπαδού από την κερκίδα. Αναγκαστικά, διαβάζω και ακούω διάφορα και επηρεάζομαι, όπως επηρεάζονται κάποιοι που διαβάζουν εμένα, γι’ αυτό προσπαθώ να είμαι προσεκτικός. Αφήνοντας στην άκρη όσα γράφονται και ακούγονται για τον σημερινό προπονητή της ομάδας και με κριτήριο μονάχα όσα μου έχει δείξει ως σήμερα για τις ικανότητές του στον πάγκο του ΠΑΟΚ, πιστεύω πως δεν υπήρχε χειρότερος τρόπος να διαχειριστεί την παρουσία του στην ομάδα. Απέτυχε στη συνείδηση του μέσου οπαδού δίχως να αποτύχει αγωνιστικά, κάηκε ως σοβαρό χαρτί επειδή εμφανίζεται ως εποχιακή, πρόχειρη λύση. Από το κεφάλι του, όπως κι αυτός που αντικατέστησε.

Θα τον αγαπάω και θα τον εκτιμώ για πάντα, γιατί είμαι απ’ αυτούς που σκαλίζουν καθημερινά την ιστορία και δεν αφήνω καμιά λήθη να μου θολώσει την κρίση για την προσφορά των ανθρώπων. Έδωσε πολλά, κράτησε μια όμορφη εποχή που τελείωνε λίγα χρόνια παραπάνω με την παρουσία του στην ομάδα, στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Αλλά αν δεν πάρει αυτός τον εαυτό του στα σοβαρά, αν δε μας πείσει πως δεν είναι μόνο ένα ανέκδοτο στα χείλη των Παοκτσήδων που ξέρουν πότε μπαίνει η Άνοιξη όταν αναλαμβάνει ο ΓουΧου προπονητής, δεν έχει μέλλον στον ΠΑΟΚ. Από τα μαλλιά να το πιάσεις, δεν το βλέπω πουθενά.

 

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038