Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08

villldΤόσες δεκαετίες πνίγουμε τον καημό μας στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, αλλά από μέσα μας η φλόγα δε σβήνει ποτέ: Τα σωθικά μας τα τρώει το βόλεϊ.

Από μικρό παιδί με θυμάμαι, χαιρόμουν με τον Σκαρτάδο, τον Μαγκντί, τον Μπάνε, τον Κόρφα, αλλά η καρδιά μου το ‘ξερε πόσο άδειος ένιωθα στην πραγματικότητα. Πρωτάθλημα στο μπάσκετ, Κύπελλα σε μπάσκετ και μπάλα, παυσίπονα για τον μεγάλο πόνο του βόλεϊ που η ομάδα δεν τα πήγαινε καλά τόσα χρόνια. Μεθαδόνη, δηλαδή. Έκανα πως με ενδιέφερε το ποδόσφαιρο, έτρεχα σε όλη την Ελλάδα, στο Παλέ κάθε Σάββατο με όποιον κι αν παίζαμε, πόσα ματς, θα πήγα σε δεκάδες ή εκατοντάδες, δεν τα έχω μετρήσει. Κι όμως, κάθε φορά που έλεγα ένα σύνθημα, κάθε φορά που πανηγύριζα ένα γκολ ή ένα καλάθι, στο μυαλό μου πάντα είχα καρφωμένη τη σκέψη που με στοίχειωνε από πιτσιρίκι: «Το βόλεϊ να πάει καλά και όλα τα άλλα έρχονται δεύτερα».

Για μας, λοιπόν, τους αναντάμ παπαντάμ λάτρεις του αθλήματος, που τόσες δεκαετίες κάνουμε υπομονή και στηρίζουμε την ομάδα με το να μην την ενοχλούμε ποτέ και να την αφήνουμε ήσυχη να χτίσει την αυτοκρατορία της, ούτε στο γήπεδο δεν πάμε μη χαλάσουμε την ατμόσφαιρα, ήρθε η ώρα της δικαίωσης. Ειδικά εγώ, που κατάγομαι και από την πετοσφαιρομάνα Ορεστιάδα από την πλευρά της μάνας μου (γιατί από την πλευρά του πατέρα μου άσε καλύτερα), απόψε νιώθω περήφανος, περισσότερο για μένα, που πίστεψα σ’ αυτή την ομάδα τόσα χρόνια και τώρα την καμαρώνω πρωτοπόρα, τρεις μόλις στροφές πριν τη λήξη της κανονικής περιόδου.

Ελπίζω και άλλοι να ακολουθήσουν το δικό μου παράδειγμα και να βγουν να δηλώσουν δημόσια πως και αυτοί από πάντα ήταν πρώτα και κύρια φανατικοί της πετοσφαίρισης, αλλά πήγαιναν στα δύο άλλα αθλήματα επειδή δεν άντεχαν να βλέπουν την αγαπημένη τους ομάδα του βόλεϊ να τα πάει τόσο χάλια. Και πώς έτυχε, πάνω που το ποδόσφαιρο δίνει στη λέξη «καταστροφή» νέες σουρεαλιστικές ερμηνείες και το μπάσκετ κουτσαίνει σαν το πόδι του Χαραλαμπίδη, από τη μέρα που τραυματίστηκε. Τυχαία αυτά τα γεγονότα, δε σημαίνουν πως αν στην μπάλα ήμασταν πρώτοι ή στο μπάσκετ διεκδικητές του τίτλου εμείς δε θα ασχολούμασταν με το βόλεϊ. Σε καμία περίπτωση.

Στην τελική, φέτος έχουμε μια ομάδα που δεν παλεύει τίποτα και δεν κερδίζει πουθενά, μια ομάδα που παλεύει τα πάντα και κερδίζει τα μισά και  μια ομάδα που παλεύει τα πάντα και κερδίζει τα πάντα. Την πρώτη την αφήνουμε στην άκρη, τη δεύτερη τη στηρίζουμε, την τρίτη την αποθεώνουμε. Εγώ, τουλάχιστον. Για μένα μιλάω.

Όνειρο

Όνειρο

«Είναι το όνειρό μου να τελειώσω την καριέρα μου στον ΠΑΟΚ, έστω και για 10 μέρες. Αυτό είναι το όνε ...

Read more
Παοκτσής

Παοκτσής

Εκτός από μια τριετία που ασχολήθηκα με τις εκδρομές, πριν από είκοσι χρόνια και βάλε, θεωρώ τον εαυ ...

Read more
Μιζέρια

Μιζέρια

Κάποτε θα γινόταν κι αυτό. Κάποτε θα χάναμε. Έτσι είναι ο αθλητισμός. Η ομαδάρα που κατόρθωσε να κάν ...

Read more
0030

0030

Λίγο άνω του μετρίο&ups ...

Read more
Καραόκε

Καραόκε

Μέρες παιδεύομαι να βρω μία λύση που θα τους αφήνει όλους ικανοποιημένους. Και τη βρήκα. ...

Read more
Μαγικό

Μαγικό

Να το παίζεις ντεμέκ ...

Read more
Δυναμιτάκια

Δυναμιτάκια

ΠΑΟΚ-Άρης 77-78. Φέρτε μου τον τύπο μπροστά μου. Πρέπει να τον δω φάτσα. Να του μιλήσω και να τον ακ ...

Read more
Άπιστοι

Άπιστοι

Στην ιστορία του Κ&upsil ...

Read more
Περηφάνια

Περηφάνια

Πλησιάζει η επίσημη αγωνιστική περίοδος, αρχίζει σιγά σιγά και η φθινοπωρινή περίοδος της κωλοτούμπα ...

Read more
Ενδιαφέρον

Ενδιαφέρον

Με αφορμή το σχόλιο ενός –κατά δήλωση- παναθηναϊκού, ας αναλύσουμε την οπαδική συνείδηση του Παοκτσή ...

Read more
Ρούμπικ

Ρούμπικ

Δεν ήμουνα στα καλά ...

Read more
Τούρτα

Τούρτα

Όποιος θυμάται έναν π& ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.