Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

16570 mainΑυτό, μάλιστα, είναι ενδιαφέρον πείραμα. Και κοντεύει η ώρα να το ζήσουμε και αυτό, τρία χρόνια μετά το προηγούμενο στο ποδόσφαιρο.

Μπάνε, Σούλης, Μάτζικ, Γαλατσόπουλος, Ζουρνατζίδης, Καρακούσης, Καραμπέρης, Κατσιώρας (και Σήφης, εννοείται) με πρόεδρο-μεγαλομέτοχο-ιδιοκτήτη της ΚΑΕ τον Ιβάν Σαββίδη. Δηλαδή, οι απολύτως επιτυχημένοι φτωχοί που κρατάνε την ομάδα σε υψηλά επίπεδα αξιοπρέπειας τόσα χρόνια, με κανονικά λεφτά να διαχειριστούν. Όνειρο.

Ή εφιάλτης; Μπαίνει ο Ιβάν, φυτεύει Βρύζες και Μαυροφρύδηδες και Τσιστιακόβηδες και Παναγιωταρωνιάδηδες και ντρεπόμαστε να πηγαίνουμε και στο Παλατάκι; Κατεβαίνει στο ημίχρονο στα αποδυτήρια και φωνάζει στον Τζούτζου «γιατί δε βάζεις ρε τις βολές»; Φτιάχνει στο Μακεδονία Παλάς και δεύτερο βάθρο για τις Ευρωλίγκες; Μας λέει πως θα φέρει τον κάθε Κούκοτς αηδόνι;

Δίλημμα. Αλλά δε θα το λύσουμε εμείς. Ούτως ή άλλως, ο Μπάνε έχει δηλώσει πολλές φορές πως στο τέλος του ταξιδιού, όποτε και να ‘ναι αυτό, υπάρχει ένας άνθρωπος στον οποίο θα παραδώσει την ομάδα ζωντανή. Σεβαστό. Ξέρει τι κάνει ο Μπάνε, ξέρουν όλοι τους εκεί μέσα τι κάνουν τόσα χρόνια με τις μάσκες οξυγόνου που αναπνέουν. Αλλά μη φτάσουμε, κάποια στιγμή, να αναπολούμε «τότε που δεν είχαμε λεφτά αλλά ήμασταν περήφανοι για την ομάδα μας, τη γεμάτη αγάπη και Παοκτσηδιλίκι».

Θυμιατό

Θυμιατό

Μόλις είχε βγει το Vodafone Live και η Vodafone έδινε τσάμπα απεριόριστο ίντερνετ για να μάθει ο κόσ ...

Read more
Ουάρντα

Ουάρντα

Η ομάδα ήταν στην Αθήν&alpha ...

Read more
Σαλονικιοί

Σαλονικιοί

Ξυπνητήρι στις 6:15. Γρήγ&om ...

Read more
Επιστολή

Επιστολή

Προς ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Κύριο Σαββίδη Ιβάν Αγαπητέ Πρόεδρε, στο ματς της Λεωφόρου για τα play off βάλε ...

Read more
Βόλεϊ

Βόλεϊ

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80, η Εθνική Ελλάδας στο βόλεϊ πρέπει να έκανε κάτι σπουδαίο. ...

Read more
Ξυραφάκια

Ξυραφάκια

Είμαι ο μοναδικός οπαδός στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού που έχει μπει σε γήπεδο με ξυραφάκια ...

Read more
Οπαδογράφοι

Οπαδογράφοι

Έχουμε, λοιπόν, ένα όνομα συγκεκριμένου ανθρώπου που προσπαθεί εντεταλμένα να κάνει κακό στον ΠΑΟΚ: ...

Read more
Πορτοφόλι

Πορτοφόλι

Σελίδα 235: «Τέσσερις ...

Read more
320

320

Με την απόφαση να μετ&alp ...

Read more
Πίστη

Πίστη

Μεγάλωσα σε ένα χωριό όπου η θρησκεία ήταν στο επίκεντρο κάθε κουβέντας, κάθε κοινωνικής εκδήλωσης, ...

Read more
Πληθωρικός

Πληθωρικός

Ο «πληθωρικός μέσο&si ...

Read more
Κλείστε

Κλείστε

Κλείστε τους συνδέσμους να σωθεί ο ελληνικός αθλητισμός.  ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.