Όλσεν

Όλσεν

O πρώτος...

Εμπόρευμα

Εμπόρευμα

Έχω τις πρώτες μου...

Κονόμα

Κονόμα

Κάποια Σάββατα με...

Συγγνώμη

Συγγνώμη

Ζητώ δημοσίως...

Αργεντινή

Αργεντινή

Οι πρώτες μου...

Μαμά

Μαμά

Στο μπαλκόνι είχε...

Προσφορά

Προσφορά

Τι έχει προσφέρει...

Ρουφιάνος

Ρουφιάνος

Η κουλτούρα του...

Ιδρώτας

Ιδρώτας

Δυστυχώς, στο...

WC 2018 - Σουηδική Αραβία

WC 2018 - Σουηδική Αραβία

To μεγαλύτερο...

WC 2018 - Ρωσία

WC 2018 - Ρωσία

Για το αφιέρωμά μας...

Μαϊντανός

Μαϊντανός

Άντε ρε από ‘δώ που...

  • Όλσεν

    Όλσεν

    Sunday, 24 June 2018 18:17
  • Εμπόρευμα

    Εμπόρευμα

    Wednesday, 13 June 2018 10:35
  • Κονόμα

    Κονόμα

    Friday, 08 June 2018 12:57
  • Συγγνώμη

    Συγγνώμη

    Thursday, 07 June 2018 00:06
  • Αργεντινή

    Αργεντινή

    Wednesday, 06 June 2018 13:19
  • Μαμά

    Μαμά

    Saturday, 02 June 2018 18:14
  • Προσφορά

    Προσφορά

    Thursday, 31 May 2018 20:20
  • Ρουφιάνος

    Ρουφιάνος

    Thursday, 31 May 2018 13:49
  • Ιδρώτας

    Ιδρώτας

    Wednesday, 30 May 2018 18:40
  • WC 2018 - Σουηδική Αραβία

    WC 2018 - Σουηδική Αραβία

    Wednesday, 30 May 2018 15:39
  • WC 2018 - Ρωσία

    WC 2018 - Ρωσία

    Wednesday, 30 May 2018 13:19
  • Μαϊντανός

    Μαϊντανός

    Tuesday, 29 May 2018 14:50

ofipaok31Σήμερα συμπληρώνεται ένας μήνας από τη μεγαλύτερη αγωνιστική ξεφτίλα επί ημερών Σαββίδη.

Ο ΠΑΟΚ, βρισκόμενος 5 βαθμούς πίσω από τον Ολυμπιακό και πριν από τον μεταξύ μας αγώνα για να το κάνουμε -2 και να μείνουμε κοντά στην πρώτη θέση, ταξιδεύει στο Ηράκλειο για ένα ματς που ίσως να γίνει και ίσως να μη γίνει. Μάλλον δε θα γινόταν. Ο ΟΦΗ, σε απίστευτο αγωνιστικό χάλι, με αφαιρεμένους βαθμούς και σίγουρο τον υποβιβασμό, το παλεύει απλώς για να του δοθεί το δικαίωμα να αγωνίζεται. Έχει ήδη χάσει στα χαρτιά τον αγώνα με τον Ατρόμητο, οι περισσότεροι παίκτες θέλουν να φύγουν, δε συμπληρώνει ούτε 18άδα –κι αυτοί που παίζουν, τελικά, είναι οι περισσότεροι παγκίτες και πιτσιρίκια.

Τέλη Νοεμβρίου, τρώει μια τριάρα στα Γιάννινα.  Μετά χάνει από τον Λεβαδειακό στην έδρα του με 0-2 και στη Νέα Σμύρνη από τον Πανιώνιο. Παίρνει έναν βαθμό από την Καλλονή στο Ηράκλειο, χάνει στον Πλατανιά, χάνει στο Αγρίνιο, χάνει στη Βέροια, χάνει από τον Ολυμπιακό στην έδρα του, χάνει και από τον Ατρόμητο χωρίς αγώνα. Ενδιάμεσα, έχει κερδίσει στην εμβόλιμη αγωνιστική, στις 11 Ιανουαρίου, την Κέρκυρα με 3-2, με ανατροπή από 1-2 με δύο πέναλτι στα τελευταία λεπτά και τη Νίκη Βόλου δίχως αγώνα. Συνολικά, δηλαδή, έχει αγωνιστικά 1 νίκη, 1 ισοπαλία και 7 ήττες στο Πρωτάθλημα σε δύο μήνες και κάτι. Με τον Αναστόπουλο στον πάγκο, σε κατάσταση απελπισίας και με ποδοσφαιριστές που εμφανίζονται τουλάχιστον απρόθυμοι να αγωνιστούν, καθώς ο Μαχλάς τους παρακαλούσε, λίγες μέρες πριν, να μπουν στο αεροπλάνο και να ταξιδέψουν στην Κομοτηνή για το ματς του Κυπέλλου «για χάρη του».

Από αυτή την ομάδα χάσαμε την επαφή με την πρώτη θέση. Έως εκείνη τη μέρα η αγανάκτηση της κερκίδας παρέμενε στην αποδοκιμασία και την αποχή –από το βράδυ της 4ης Φεβρουαρίου άρχισαν τα κυνηγητά. Η απίστευτη έξοδος «μαγική κλανιά» ή «κλανιά θανάτου», πώς να τη χαρακτηρίσεις, του Γλύκου στο πρώτο γκολ, η ίδια φάση καρμπόν δέκα φορές όπου η τρικυμισμένη άμυνά μας κυνηγούσε κάτι παλικαράκια που ούτε το όνομά τους δεν ξέραμε πριν την έναρξη, το πέναλτι, η ασίστ του Γλύκου στο τρίτο γκολ, η αθλιότητα από την αρχή ως το τέλος. Αυτό ήταν. Από «πόλεμο» την ερχόμενη Κυριακή, υποδεχτήκαμε τον Ολυμπιακό με άσφαιρα –όπως κι αυτός. Μη μας κάτσει και τρίτη ξεφτίλα στη σειρά, μετά τον Παναιτωλικό και το Ηράκλειο.

Ο Άγγελος παραιτήθηκε χωρίς να παραιτείται, η ομάδα ένιωσε την πατροπαράδοτη Παοκτσήδικη φιλοξενία με την επιστροφή της, άρχισε η πραγματική αντίστροφη μέτρηση για τον τεχνικό διευθυντή, άρχισε η απόλυτη απαξίωση. Ο ΟΦΗ συνέχισε τις ομορφιές μετά από εμάς, έχασε από τον Εργοτέλη, έχασε στην έδρα του από τον Παναθηναϊκό, έφαγε και μια εξάρα στην Τρίπολη. Συνολικό ρεκόρ από τα τέλη Νοεμβρίου 2-1-10. Δύο νίκες και μία ισοπαλία σε δεκατρία ματς –η μία νίκη με θρίλερ και δύο πέναλτι στο τέλος, η άλλη με εμφάνιση ομάδας τουλάχιστον Πριμέρα Ντιβιζιόν, με σφιχτή άμυνα, αλληλοκαλύψεις, αντεπιθέσεις-φωτιά. Ή έτσι τους κάναμε να φανούν.

Πέρα από όσα έχουν συμβεί φέτος, πέρα από σφαγές, προπονητικά και διοικητικά λάθη, πέρα από την πρωτοφανή αδιαφορία του κόσμου από την προσπάθεια της ομάδας που επί μήνες κοιτούσε τους πάντες από ψηλά, θεωρώ πως αυτό το ματς τα διέλυσε όλα. Δεν είχε καμία ποδοσφαιρική λογική, καμία εξήγηση αυτή η συγκεκριμένη ήττα έτσι όπως ήρθε. Προσπαθώντας να βρω κάπου να πιαστώ και να μην καταλήξω, όπως πολλοί, σε βρώμικα συμπεράσματα, το μόνο που ίσως να ισχύει είναι πως κατέβηκαν για να μην παίξουν. Τραλαρί-τραλαρό, ο ΟΦΗ δε θα πληρώσει, τους δώσαμε και δανεικό παίκτη, ο Μαχλάς προχθές τα έλεγε στη σουίτα με τον Ιβάν, πάμε για τουρισμό και ρακή. Θα προτιμήσω να πιστέψω αυτό, γιατί όλα τα άλλα σενάρια είναι επικίνδυνα.

Με τα «αν» δεν πας πουθενά. Αλλά με τα «αν» τώρα θα ήμασταν πρώτοι. Ή δυο πόντους πίσω. Τέλος πάντων, αν είχε κυλήσει εκείνο το ματς όπως ήταν απολύτως λογικό να κυλήσει, ακόμα θα είχαμε να παλεύουμε για κάτι σπουδαίο –έστω και ως ψευδαίσθηση. Παοκτσήδικη λογική, Παοκτσήδικο παράλογο, αλλά πώς γίνεται να το νιώθεις αυτό το ματς που τα καταστρέφει όλα σα να έγινε χθες και ταυτόχρονα σα να έγινε πέρσι –και σα να γίνεται κάθε χρόνο;

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

32 Apples On An Orange Tree

365032

31 The Number Of The Beast

365031

30 Riza

365030

29 Surfer Rosa

365029

28 Coma of Souls

365028

27 Lovedrive

365027

26 Να!

365026

25 ...And Justice for All

365025

24 Violator

365024

23 Spiritual Healing

365023

22 Ágætis byrjun

365022