Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54
  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26

ofipaok31Σήμερα συμπληρώνεται ένας μήνας από τη μεγαλύτερη αγωνιστική ξεφτίλα επί ημερών Σαββίδη.

Ο ΠΑΟΚ, βρισκόμενος 5 βαθμούς πίσω από τον Ολυμπιακό και πριν από τον μεταξύ μας αγώνα για να το κάνουμε -2 και να μείνουμε κοντά στην πρώτη θέση, ταξιδεύει στο Ηράκλειο για ένα ματς που ίσως να γίνει και ίσως να μη γίνει. Μάλλον δε θα γινόταν. Ο ΟΦΗ, σε απίστευτο αγωνιστικό χάλι, με αφαιρεμένους βαθμούς και σίγουρο τον υποβιβασμό, το παλεύει απλώς για να του δοθεί το δικαίωμα να αγωνίζεται. Έχει ήδη χάσει στα χαρτιά τον αγώνα με τον Ατρόμητο, οι περισσότεροι παίκτες θέλουν να φύγουν, δε συμπληρώνει ούτε 18άδα –κι αυτοί που παίζουν, τελικά, είναι οι περισσότεροι παγκίτες και πιτσιρίκια.

Τέλη Νοεμβρίου, τρώει μια τριάρα στα Γιάννινα.  Μετά χάνει από τον Λεβαδειακό στην έδρα του με 0-2 και στη Νέα Σμύρνη από τον Πανιώνιο. Παίρνει έναν βαθμό από την Καλλονή στο Ηράκλειο, χάνει στον Πλατανιά, χάνει στο Αγρίνιο, χάνει στη Βέροια, χάνει από τον Ολυμπιακό στην έδρα του, χάνει και από τον Ατρόμητο χωρίς αγώνα. Ενδιάμεσα, έχει κερδίσει στην εμβόλιμη αγωνιστική, στις 11 Ιανουαρίου, την Κέρκυρα με 3-2, με ανατροπή από 1-2 με δύο πέναλτι στα τελευταία λεπτά και τη Νίκη Βόλου δίχως αγώνα. Συνολικά, δηλαδή, έχει αγωνιστικά 1 νίκη, 1 ισοπαλία και 7 ήττες στο Πρωτάθλημα σε δύο μήνες και κάτι. Με τον Αναστόπουλο στον πάγκο, σε κατάσταση απελπισίας και με ποδοσφαιριστές που εμφανίζονται τουλάχιστον απρόθυμοι να αγωνιστούν, καθώς ο Μαχλάς τους παρακαλούσε, λίγες μέρες πριν, να μπουν στο αεροπλάνο και να ταξιδέψουν στην Κομοτηνή για το ματς του Κυπέλλου «για χάρη του».

Από αυτή την ομάδα χάσαμε την επαφή με την πρώτη θέση. Έως εκείνη τη μέρα η αγανάκτηση της κερκίδας παρέμενε στην αποδοκιμασία και την αποχή –από το βράδυ της 4ης Φεβρουαρίου άρχισαν τα κυνηγητά. Η απίστευτη έξοδος «μαγική κλανιά» ή «κλανιά θανάτου», πώς να τη χαρακτηρίσεις, του Γλύκου στο πρώτο γκολ, η ίδια φάση καρμπόν δέκα φορές όπου η τρικυμισμένη άμυνά μας κυνηγούσε κάτι παλικαράκια που ούτε το όνομά τους δεν ξέραμε πριν την έναρξη, το πέναλτι, η ασίστ του Γλύκου στο τρίτο γκολ, η αθλιότητα από την αρχή ως το τέλος. Αυτό ήταν. Από «πόλεμο» την ερχόμενη Κυριακή, υποδεχτήκαμε τον Ολυμπιακό με άσφαιρα –όπως κι αυτός. Μη μας κάτσει και τρίτη ξεφτίλα στη σειρά, μετά τον Παναιτωλικό και το Ηράκλειο.

Ο Άγγελος παραιτήθηκε χωρίς να παραιτείται, η ομάδα ένιωσε την πατροπαράδοτη Παοκτσήδικη φιλοξενία με την επιστροφή της, άρχισε η πραγματική αντίστροφη μέτρηση για τον τεχνικό διευθυντή, άρχισε η απόλυτη απαξίωση. Ο ΟΦΗ συνέχισε τις ομορφιές μετά από εμάς, έχασε από τον Εργοτέλη, έχασε στην έδρα του από τον Παναθηναϊκό, έφαγε και μια εξάρα στην Τρίπολη. Συνολικό ρεκόρ από τα τέλη Νοεμβρίου 2-1-10. Δύο νίκες και μία ισοπαλία σε δεκατρία ματς –η μία νίκη με θρίλερ και δύο πέναλτι στο τέλος, η άλλη με εμφάνιση ομάδας τουλάχιστον Πριμέρα Ντιβιζιόν, με σφιχτή άμυνα, αλληλοκαλύψεις, αντεπιθέσεις-φωτιά. Ή έτσι τους κάναμε να φανούν.

Πέρα από όσα έχουν συμβεί φέτος, πέρα από σφαγές, προπονητικά και διοικητικά λάθη, πέρα από την πρωτοφανή αδιαφορία του κόσμου από την προσπάθεια της ομάδας που επί μήνες κοιτούσε τους πάντες από ψηλά, θεωρώ πως αυτό το ματς τα διέλυσε όλα. Δεν είχε καμία ποδοσφαιρική λογική, καμία εξήγηση αυτή η συγκεκριμένη ήττα έτσι όπως ήρθε. Προσπαθώντας να βρω κάπου να πιαστώ και να μην καταλήξω, όπως πολλοί, σε βρώμικα συμπεράσματα, το μόνο που ίσως να ισχύει είναι πως κατέβηκαν για να μην παίξουν. Τραλαρί-τραλαρό, ο ΟΦΗ δε θα πληρώσει, τους δώσαμε και δανεικό παίκτη, ο Μαχλάς προχθές τα έλεγε στη σουίτα με τον Ιβάν, πάμε για τουρισμό και ρακή. Θα προτιμήσω να πιστέψω αυτό, γιατί όλα τα άλλα σενάρια είναι επικίνδυνα.

Με τα «αν» δεν πας πουθενά. Αλλά με τα «αν» τώρα θα ήμασταν πρώτοι. Ή δυο πόντους πίσω. Τέλος πάντων, αν είχε κυλήσει εκείνο το ματς όπως ήταν απολύτως λογικό να κυλήσει, ακόμα θα είχαμε να παλεύουμε για κάτι σπουδαίο –έστω και ως ψευδαίσθηση. Παοκτσήδικη λογική, Παοκτσήδικο παράλογο, αλλά πώς γίνεται να το νιώθεις αυτό το ματς που τα καταστρέφει όλα σα να έγινε χθες και ταυτόχρονα σα να έγινε πέρσι –και σα να γίνεται κάθε χρόνο;

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038