Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08

kontonissssΑύριο είναι η μέρα που απαντώνται όλα τα ερωτήματά μας για τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης σχετικά με το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Αύριο μαθαίνουμε αν έχουμε άλλη μια μαριονέτα στη θέση του υφυπουργού ή κάποιον με κάκαλα που πραγματικά ενδιαφέρεται να το καθαρίσει. Τα δεδομένα είναι τόσο απλά που δε χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη: Ζήτησε να ληφθούν μέτρα, από ανθρώπους που κερδίζουν δεκάδες εκατομμύρια από το ποδόσφαιρο, για να συνεχίζουν να τα κερδίζουν και αυτοί του απάντησαν χλευάζοντας αλαζονικά, όπως κάνουνε πάντα, τον ίδιο το θεσμό που εκπροσωπεί: «Ε, για να είναι υφυπουργός, κανένας ηλίθιος θα είναι κι αυτός».

Εμένα δε μου κάνει για ηλίθιος ο Κοντονής. Αλλά δεν τον ξέρω και προσωπικά, μπορεί και να είναι. Μπορεί να ανακοινώσει αύριο κανένα «συζητήσαμε με τους εκπροσώπους της Super League και θεωρούμε πως τα μέτρα που ανακοινώθηκαν είναι ικανοποιητικά και με τη συνεργασία μας» και τα λοιπά και τα λοιπά. Πόσες φορές το έχουμε δει το έργο, πιο πολλές κι από τις επαναλήψεις των Απαράδεκτων.

Κάθε υπουργός που αναλαμβάνει τον αθλητισμό διώχνει τη βία από τα γήπεδα. Δεκαετίες τώρα, η ίδια ιστορία. Τα τελευταία χρόνια, με μεγάλη ανάμειξη του Παοκτσήδικου στοιχείου στο θέμα, το «διώχνω τη βία από τα γήπεδα» σημαίνει «διώχνω τον κόσμο από τα γήπεδα». Απλό είναι, αν δεν υπάρχουν οπαδοί, δε θα γίνονται και επεισόδια. Έτσι γίνομαι κι εγώ υπουργός. Με βάζεις στην Οικονομία, ανεβάζω τον ΦΠΑ, φέρνω έσοδα. Με βάζεις στον Αθλητισμό, κόβω τις μετακινήσεις, μειώνω τη βία. Η νέα κυβέρνηση δε δείχνει τέτοιες προθέσεις, προς το παρόν.

Άλλοι κώλοι θα σφίξουν σε περίπτωση που ο Κοντονής αποδειχτεί σοβαρός. Άλλος θα χάσει τα 25 εύκολα εκατομμύρια Ευρώ, που ήδη τα έχει ξοδέψει με το νου σου, όντας βέβαιος Πρωταθλητής. Άλλος θα σκουπίσει τα σάλια από τo ονειρεμένο βάζο με το μέλι, που όλο προσπαθεί, στην πλάτη μας, να βουτήξει τα χέρια του. Εμείς θα χάσουμε τα 3-4-5 εκατομμύρια μιας καλής πορείας στο Europa League. Αφαιρετικά, θα χάσουμε 20 εκατομμύρια λιγότερα από τον Ολυμπιακό. Θα χάσουμε, ναι. Ναι, μεν, αλλά.

Αν αυτό το Πρωτάθλημα δεν τελειώσει, αν οι ομάδες δεν αγωνιστούν στην Ευρώπη, αν όλα αυτά γίνουν για να καθαρίσει η κοπριά, θεωρώ πως η θυσία αξίζει. Θα έχουμε επενδύσει λιγότερα από όσα επενδύουμε, ως ΠΑΕ, για να φτιάξουμε ομάδα που θα ανταγωνίζεται τη βρωμιά –και δεν έχουμε ελπίδα να το καταφέρουμε με τις παρούσες συνθήκες. Θα πέσει το πρεστίζ, λογικά δε θα μπορούμε να προσελκύσουμε άλλους Νομπόες, αλλά δε θα μπορούνε κι οι άλλοι. Δίλημμα είναι: Συνεχίζουμε ως έχει, παλεύοντας με τα ανίκητα θεριά ως φωταγωγημένες γλάστρες στο Πρωτάθλημα ή σβήνουμε τα φώτα σε όλους και πάμε από το μηδέν. Αν εμπιστευόμαστε τον άνθρωπο που κρατάει στα χέρια του το τιμόνι, σαφώς και η θυσία αξίζει. Ή, μάλλον, αξίζει όπως και να το δεις, καλύτερα να τα πάμε χάλια σε κάτι καθαρό παρά να ζούμε με ψευδαισθήσεις πως μπορούμε να επιπλεύσουμε μέσα στο βόθρο.

Κορεό

Κορεό

Επιβάλλεται σχετική μελέτη της φωτογραφίας πριν την ανάγνωση. Λοιπόν, τι βλέπουμε στην εικόνα; ...

Read more
Σεβασμός

Σεβασμός

Είναι η λέξη-κλειδί. Είναι η λύση για όλα τα προβλήματά μας. Είναι αυτό που χάσαμε κάπου στη διαδρομ ...

Read more
Ουγγαρία

Ουγγαρία

Αυτά παθαίνεις όταν έχεις πάει σε δέκα συνεχόμενους αγώνες βόλεϊ. Πρώτη φορά σήμερα κάναμε το νέο δρ ...

Read more
Αγκαλίτσες

Αγκαλίτσες

Για να μπορέσεις να μεταφέρεις στους κάτω των 30 το κλίμα της προ Κόκκαλη εποχής χρειάζεσαι μηχανή τ ...

Read more
Εγνατία

Εγνατία

Όποιος έχει δει το «Ηλίθιος Και Πανηλίθιος» συνεχίζει να διαβάζει. Κάποτε, η Εγνατία Ασφαλιστική χάρ ...

Read more
Λουκούμι

Λουκούμι

Το περσινό φάιναλ φο&r ...

Read more
Κλαψομούρης

Κλαψομούρης

Ήμουν διακοπές στην Καβάλα και τα λέγαμε με τον Παύλο και τον Εφραίμ, ωραίος καφές πρωινιάτικα πριν ...

Read more
Αλέ

Αλέ

Πάντα οι επιλογές μ&omic ...

Read more
Πόλεμος

Πόλεμος

Να μας συμπαθάτε, αλλά εμείς έχουμε πόλεμο κάθε βδομάδα. Με κάθε αντίπαλο. Σε «κάθε γήπεδο, σ’ όλη τ ...

Read more
Διακοπή

Διακοπή

Ο κάγκουρας ποτέ δεν πεθαίνει. Ούτε στα φιλικά δεν μπορώ να γίνω άνθρωπος, έχω καεί για μια ζωή, όπω ...

Read more
Αδιάφορος

Αδιάφορος

Ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης, για μένα, είναι απλώς ένας ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ. Όπως και όλοι. Ένα ονομα ...

Read more
Νάσος

Νάσος

Η περίπτωση του ασύ&lambda ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.