Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

kontonissssΑύριο είναι η μέρα που απαντώνται όλα τα ερωτήματά μας για τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης σχετικά με το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Αύριο μαθαίνουμε αν έχουμε άλλη μια μαριονέτα στη θέση του υφυπουργού ή κάποιον με κάκαλα που πραγματικά ενδιαφέρεται να το καθαρίσει. Τα δεδομένα είναι τόσο απλά που δε χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη: Ζήτησε να ληφθούν μέτρα, από ανθρώπους που κερδίζουν δεκάδες εκατομμύρια από το ποδόσφαιρο, για να συνεχίζουν να τα κερδίζουν και αυτοί του απάντησαν χλευάζοντας αλαζονικά, όπως κάνουνε πάντα, τον ίδιο το θεσμό που εκπροσωπεί: «Ε, για να είναι υφυπουργός, κανένας ηλίθιος θα είναι κι αυτός».

Εμένα δε μου κάνει για ηλίθιος ο Κοντονής. Αλλά δεν τον ξέρω και προσωπικά, μπορεί και να είναι. Μπορεί να ανακοινώσει αύριο κανένα «συζητήσαμε με τους εκπροσώπους της Super League και θεωρούμε πως τα μέτρα που ανακοινώθηκαν είναι ικανοποιητικά και με τη συνεργασία μας» και τα λοιπά και τα λοιπά. Πόσες φορές το έχουμε δει το έργο, πιο πολλές κι από τις επαναλήψεις των Απαράδεκτων.

Κάθε υπουργός που αναλαμβάνει τον αθλητισμό διώχνει τη βία από τα γήπεδα. Δεκαετίες τώρα, η ίδια ιστορία. Τα τελευταία χρόνια, με μεγάλη ανάμειξη του Παοκτσήδικου στοιχείου στο θέμα, το «διώχνω τη βία από τα γήπεδα» σημαίνει «διώχνω τον κόσμο από τα γήπεδα». Απλό είναι, αν δεν υπάρχουν οπαδοί, δε θα γίνονται και επεισόδια. Έτσι γίνομαι κι εγώ υπουργός. Με βάζεις στην Οικονομία, ανεβάζω τον ΦΠΑ, φέρνω έσοδα. Με βάζεις στον Αθλητισμό, κόβω τις μετακινήσεις, μειώνω τη βία. Η νέα κυβέρνηση δε δείχνει τέτοιες προθέσεις, προς το παρόν.

Άλλοι κώλοι θα σφίξουν σε περίπτωση που ο Κοντονής αποδειχτεί σοβαρός. Άλλος θα χάσει τα 25 εύκολα εκατομμύρια Ευρώ, που ήδη τα έχει ξοδέψει με το νου σου, όντας βέβαιος Πρωταθλητής. Άλλος θα σκουπίσει τα σάλια από τo ονειρεμένο βάζο με το μέλι, που όλο προσπαθεί, στην πλάτη μας, να βουτήξει τα χέρια του. Εμείς θα χάσουμε τα 3-4-5 εκατομμύρια μιας καλής πορείας στο Europa League. Αφαιρετικά, θα χάσουμε 20 εκατομμύρια λιγότερα από τον Ολυμπιακό. Θα χάσουμε, ναι. Ναι, μεν, αλλά.

Αν αυτό το Πρωτάθλημα δεν τελειώσει, αν οι ομάδες δεν αγωνιστούν στην Ευρώπη, αν όλα αυτά γίνουν για να καθαρίσει η κοπριά, θεωρώ πως η θυσία αξίζει. Θα έχουμε επενδύσει λιγότερα από όσα επενδύουμε, ως ΠΑΕ, για να φτιάξουμε ομάδα που θα ανταγωνίζεται τη βρωμιά –και δεν έχουμε ελπίδα να το καταφέρουμε με τις παρούσες συνθήκες. Θα πέσει το πρεστίζ, λογικά δε θα μπορούμε να προσελκύσουμε άλλους Νομπόες, αλλά δε θα μπορούνε κι οι άλλοι. Δίλημμα είναι: Συνεχίζουμε ως έχει, παλεύοντας με τα ανίκητα θεριά ως φωταγωγημένες γλάστρες στο Πρωτάθλημα ή σβήνουμε τα φώτα σε όλους και πάμε από το μηδέν. Αν εμπιστευόμαστε τον άνθρωπο που κρατάει στα χέρια του το τιμόνι, σαφώς και η θυσία αξίζει. Ή, μάλλον, αξίζει όπως και να το δεις, καλύτερα να τα πάμε χάλια σε κάτι καθαρό παρά να ζούμε με ψευδαισθήσεις πως μπορούμε να επιπλεύσουμε μέσα στο βόθρο.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB