Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26

atromitospaok40Οι πιο μεγάλες τραγωδίες αυτό τον καιρό είναι οι Παοκτσήδες του Νότου. «Δεν έχουμε μούτρα να κυκλοφορήσουμε», λες και έχουμε μούτρα εμείς.

«Πείτε μας, εσείς που είστε κοντά, ποιος φταίει, τι συμβαίνει, γιατί τέτοιο χάλι». Τι να σας πούμε, τα ίδια σάιτ διαβάζουμε με εσάς, από το Facebook μιλάμε κι εμείς. Λες και πάμε κάθε μέρα στις προπονήσεις ή πίνουμε καφέ με τη διοίκηση. Ιδέα δεν έχουμε. Όσο βασανίζεστε εσείς, τόσο πονάνε και τα δικά μας μυαλά.

Αν εσύ είσαι ένας Παοκτσής μέσα σε μια δουλειά με πέντε γάβρους και τρεις βάζελους, εμείς είμαστε π.χ. ένα Αγγελόσκυλο ανάμεσα σε τρεις προσκυνητές του Ιβάν, δύο αποθεωτές του Βρύζα και τρεις νοσταλγούς του Θόδωρα ή ένας Στεφενσικός ανάμεσα σε δύο Αγγελόσκυλα, δύο Μπαγεβιτσικούς, τέσσερις Σαντικούς, δύο Μπολονικούς και έναν που πιστεύει πως στον Φρίνγκερ δε δόθηκε χρόνος. Σε κάθε τυχαία παρέα δέκα Παοκτσήδων που πίνει καφέ, για το χάλι φταίνε ο Βρύζας, ο ΓουΧου, ο Ιβάν, ο Άγγελος, ο Κοντός, ο Ρατς, ο Γλύκος, ο Τζαβέλλας, ο Δώνης, ο Ίβιτς, ο Μαγκντί, ο Παντελάκης, ο Λέανδρος, ο Κουιρουκίδης. Επίσης, οι σύνδεσμοι καλά τα λένε ή λένε αηδίες, ανάλογα αν ρωτάς τον αριστερά ή τον δεξιά σου. Τουλάχιστον όταν είσαι μακριά βλέπεις τον ΠΑΟΚ ως ΠΑΟΚ και όχι τα χιλιάδες κομμάτια του.

Ήρθε ένα παλικάρι από το Νότο τις προάλλες. Πρώτη φορά τον γνώρισα από κοντά, δεν τον ήξερα. Αγνός, καθαρός, ίσιος. Σάββατο Παοκάρα στο μπάσκετ, Κυριακή Παοκάρα στο ποδόσφαιρο, Δευτέρα Παοκάρα στο βόλεϊ, έχασε το μυαλό του, τρελάθηκε, τι ωραία που περνάω, τρεις μέρες ΠΑΟΚ. Την Τρίτη έκανε το λάθος και ρώτησε για τον Βρύζα, τον Τζακ, τον ΓουΧου. Την Τετάρτη τα έμαθε από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές, τους είδε από κοντά. Του μπήκαν τα σκατά στην ψυχή, μαύρισε –αν είχε φύγει Δευτέρα βράδυ θα ήταν ακόμα ευτυχισμένος.

Μια χαρά είστε εκεί μακριά. Η απόσταση δίνει το πλεονέκτημα της ηρεμίας, βγαίνεις από το σπίτι, συναντάς έναν γάβρο, ρίχνεις ένα καντήλι και πουλάς μια τρέλα Παοκτσήδικη και πας παρακάτω. Εδώ πρέπει να αποφεύγεις δέκα μέρη για να μην πέσεις πάνω στα τσοπανόσκυλα, τους λύκους, τις αρκούδες, τα φίδια, δε γλιτώνεις πουθενά. Λες «ΠΑΟΚ» κι αρχίζει η παράνοια. Χαλάς τη μέρα σου. Μαλώνεις με τους δικούς σου ανθρώπους. Ψάχνεις φαντάσματα, πιστεύεις κάθε φήμη που σε βολεύει αναλόγως πώς ξύπνησες το πρωί και απορρίπτεις τις υπόλοιπες ως ρουφιανιές. Στην τελική, χάνεις το νόημα. Αυταπατάσαι πως μπορείς να παίξεις ένα ρόλο σε όλα αυτά, επειδή είσαι κοντά.

Όσο έμενα στο χωριό, ο ΠΑΟΚ ήταν κάτι μαγικό, κάτι απρόσιτο. Από τη μέρα που έγινα «Σαλονικιός», τα περισσότερα πράγματα έχουν απομυθοποιηθεί. Τις περισσότερες φορές πρέπει να προσποιούμαι πως δεν καταλαβαίνω, για να μην τα παρατήσω εντελώς.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038