Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06

2013030700765 157139169Τέτοια ταλαιπωρία όπως προχθές πριν το ματς με τον Ολυμπιακό είναι να μη σου τύχει. Πόση ώρα ψάχναμε πάρκινγκ, πάνω από δέκα λεπτά, δε βρίσκαμε τίποτα.

Αναγκαστήκαμε να παρκάρουμε πεντακόσια μέτρα από το γήπεδο. Πεντακόσια μέτρα, ρε φίλε, δηλαδή τόση γκαντεμιά, μέσα στο κρύο, λαχανιάσαμε από το περπάτημα μέχρι την καντίνα που μας περίμεναν οι δικοί μας, έξω από την 5. Η κακοτυχία συνεχίστηκε, η κοκακόλα ήταν χλιαρή, το σουβλάκι είχε λίπος, στο καφέ που πήγαμε μετά η καρέκλα δεν ήταν αναπαυτική και, το κυριότερο, ο φραπές είχε μόνο δύο παγάκια και άρχισε να ζεσταίνεται πριν τελειώσει το ημίχρονο. Τι άλλες θυσίες θα κάνουμε για τον ΠΑΟΚ, δηλαδή, εμείς οι μπαρουτοκαπνισμένοι οπαδοί. Τέτοιο ζόρι δεν τράβηξε κανείς σαν εμάς.

Λίγο πριν τα δακρυγόνα, άρχισαν οι συστάσεις. Στην καντίνα «Η Μεγαλόχαρη», δηλαδή άμα πηγαίνεις κάπου με Αγγελόσκυλα σε τέτοια μέρη θα σε βγάλουν, όλα με την Παναγιά έχουνε σχέση. Ο ένας ήρθε από Ρόδο, ο άλλος από Κω αλλά μένει στην Κρήτη, ο άλλος από Αρναία, από Στουτγκάρδη, εγώ από Καβάλα, ο άλλος από Σέρρες, από Δράμα –ένας Σαλονικιός ήταν στην παρέα κι αυτός παιδί της επαρχίας κατέληξε. Από Ρόδο, ε, τι μου λες. Μπράβο, ρε φίλε. Σπουδαίο ματς ήρθατε να δείτε, κρίμα για το ταξίδι σας. Ρε ΠΑΟΚ είσαι, ήταν μέσες-άκρες η αντίδρασή του, όλα τα ματς σπουδαία είναι. Πήγαμε και στο μπάσκετ, θα πάμε αύριο και στο βόλεϊ, μια χαρά εκδρομή.

Εσύ, αδερφέ, από πού; Από Τέλενδο, λέει. Πού είναι η Τέλενδος, δίπλα στη Σίνδο; Όχι. Α, πριν την Κατερίνη, σωστά. Όχι, λίγο πιο μακριά, δίπλα στην Κάλυμνο. Χάρτης. Τέλενδος. Δίπλα στην Κάλυμνο, μισό μίλι. Πώς ήρθες; Ε, ήμουνα τυχερός, είχε συγκοινωνία, ένα καράβι μέχρι Κάλυμνο, μετά μέχρι Ρόδο, μετά μέχρι Πειραιά, μετά έχει αεροπλάνο από Αθήνα για Θεσσαλονίκη, μια χαρά. Πόσες ώρες, ρε μάστορα; Ε, καμιά δεκατρείς, μετά μέχρι Κάλυμνο άλλες τρεις-τέσσερις, μετά για Τέλενδο… Άσε, άσε, αρκετά. Και πώς θα γυρίσεις; Όπως ήρθα. Αεροπλάνο για Αθήνα, μετά καράβι από Πειραιά για Ρόδο, μετά Κάλυμνο, μετά Τέλενδο… Θα έχει και μποφόρ, λέει. Ρε ΠΑΟΚ είσαι, ποια μποφόρ τώρα. Μπορεί να είπε και Κω ενδιάμεσα, είχα θολώσει. Όπως το κατάλαβα, ο άνθρωπος πρέπει να ταξιδεύει δυο μέρες για να έρθει και δυο για να γυρίσει.

Και πόσο κόσμο έχει αυτή η Τέλενδος; Ε, καμιά σαρανταριά άτομα. Χωρίς αμάξια, δεν έχει δρόμους το νησί, παντού με τα πόδια πας. Νόβα; Οτέ-τιβί; Ίντερνετ; Ναι, ρε, όλα κομπλέ, μόνο ΠΑΟΚ δεν έχουμε στο νησί. Κι εσύ ΠΑΟΚ πώς; Από πού; Από τους σαράντα μόνο εσύ είσαι ΠΑΟΚ; Όχι, ρε, δεν είμαι μόνο εγώ, είμαστε κι άλλοι. Εγώ, ο μεγάλος μου γιος, ο μεσαίος μου γιος, τώρα να μεγαλώσει κι ο μικρός, να τον κάνουμε ΠΑΟΚ κι αυτόν.

Και κάπως έτσι, ξανανιώθεις περήφανος που είσαι μέλος αυτού του Λαού. Ξαναθυμάσαι το γιατί. Και κόβεις την γκρίνια μαχαίρι –για τις ταλαιπωρίες, για τα κρύα, για τις βροχές, για το πάρκινγκ, για το δεκάευρο. ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός 0-0, τι θα θυμάσαι για πάντα από αυτό το ματς; Τον τύπο από την Τέλενδο. Που μου θύμισε τι σημαίνει ΠΑΟΚ, πάνω που είχα αρχίσει να το ξεχνάω.

Μίκρα

Μίκρα

ΠΑΟΚ-Αναγέννηση Βύρωνα 26-21. Τώρα βρήκαμε καινούργιο μπελά. Ξέρουμε ανάγνωση. Όπου πάμε, ό,τι κι αν ...

Read more
Καλλικάγκουρας

Καλλικάγκουρας

Ο Καλλικάγκουρας είναι ένα φαινόμενο που εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 στη Θεσσαλονίκ ...

Read more
Γυναικόπαιδα

Γυναικόπαιδα

Έχουμε πολλά γυναικόπαιδα στην 7, αυτό είναι γεγονός. Γυναικόπαιδα στην κυριολεξία, δηλαδή, οικογένε ...

Read more
Λέιζερ

Λέιζερ

Η μεγαλύτερη φλωριά ...

Read more
Αποχή

Αποχή

Η λέξη που ειπώθηκε &si ...

Read more
Αγκάθι

Αγκάθι

Τέλη Αυγούστου, πριν δύο χρόνια, η είδηση πως ο Γιώργος Τζαβέλλας ήταν υποψήφιος στόχος του ΠΑΟΚ ικα ...

Read more
Ζούκοφ

Ζούκοφ

Τούτος εδώ είναι ο Νικόλας ο Τόσκας. Η κορυφή στην ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη της Ε ...

Read more
Σειρές

Σειρές

Αφιέρωμα στις 14 καλύ&tau ...

Read more
Λόγια

Λόγια

Ήταν το πρώτο ματς με &Om ...

Read more
Νομιμότητα

Νομιμότητα

Ο πατέρας ήταν γύρω στα σαράντα. Το παιδάκι, το κοριτσάκι του, κάτω από δέκα, δεν πρόλαβα να τη δω π ...

Read more
Δολοφόνοι

Δολοφόνοι

Παραστρατιωτική ορ& ...

Read more
Μπογιά

Μπογιά

H τελευταία ερώτηση ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.