Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

Τόλφαν

Τόλφαν

Στην εποχή της...

Όλσεν

Όλσεν

O πρώτος...

Εμπόρευμα

Εμπόρευμα

Έχω τις πρώτες μου...

  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26
  • Τόλφαν

    Τόλφαν

    Wednesday, 27 June 2018 11:37
  • Όλσεν

    Όλσεν

    Sunday, 24 June 2018 18:17
  • Εμπόρευμα

    Εμπόρευμα

    Wednesday, 13 June 2018 10:35

oldpaok1Από τότε που με θυμάμαι, ένιωθα ένα είδος οίκτου για τον φίλο μου με την πλήρη αχρωματοψία. Δεν έβλεπε χρώματα. Καθόλου.

Σα να βλέπει μονίμως ασπρόμαυρη τηλεόραση. Σπάνια πάθηση. Τον τρέχανε στους γιατρούς, στο εξωτερικό, φάγανε μισή περιουσία οι δικοί του για κάτι που ο ίδιος ούτε καταλάβαινε, ούτε τον ενοχλούσε. Στο κάτω-κάτω, έλεγε, ΠΑΟΚ είμαι, τι να τα κάνω τα χρώματα.

Στη δεκαετία του ’70 η τηλεόρασή μας ήταν «ασπρόμαυρη». Έβλεπες, δηλαδή, μονάχα αποχρώσεις του γκρι. Η μοναδική ομάδα που πάντα είχε το σωστό χρώμα στην τηλεόραση, είτε ασπρόμαυρη είτε έγχρωμη, ήταν ο ΠΑΟΚ. Και, όντως, δε σε ένοιαζε άλλο χρώμα. Αυτές τις μέρες, ο φίλος μου μπορεί να ρίξει μια ματιά στους ανθρώπους που διοικούν τον ΠΑΟΚ που αγάπησε πριν από δεκαετίες και θα είναι ο μοναδικός που δε θα ξεχωρίσει τα χρώματα. Πράσινο, κίτρινο, κόκκινο. Ένα καρναβάλι.

Όταν μεγαλώνεις, όταν ανδρώνεσαι ως οπαδός μιας ομάδας δεν μπορείς να λειτουργήσεις υπηρετώντας ως μισθοφόρος κάποια άλλη. Θα τα κάνεις θάλασσα. Μια ζωή στην υπηρεσία της ΑΕΚ, δε νιώθεις όταν φτιάχνεις οποιοδήποτε Ματς Πρόγκραμ με χίλια λάθη ή ιστοσελίδα της ΠΑΕ με φριχτές παραλείψεις και αρλούμπες ή social media με κρίσεις κατά του ΠΑΟΚ και χαχανητά όταν ο κόσμος πονάει. Χωμένος βαθιά στον κόσμο των βάζελων μέχρι πριν λίγο καιρό, δεν υπάρχει περίπτωση να νιώσεις τι μπορεί να σημαίνουν αυτά τα τέσσερα γράμματα γι’ αυτούς τους ζουρλούς που σε κυκλώνουν καθημερινά, δεν πάει ο νους σου, χίλιες φορές να το διαβάσεις, χίλιες φορές θα ξύνεις το κεφάλι σου. Κι όταν είσαι ολυμπιακός, μπορείς να παίξεις μπάλα για τον ΠΑΟΚ, μπορείς να προσφέρεις, μπορείς να αφήσεις και στίγμα ως υπάλληλός του –δεν μπορείς να τον διοικείς. Δεν ένιωσες, δε νιώθεις, δεν πρόκειται να νιώσεις ποτέ. Εφόσον δεν έχεις αυτή την εκ γενετής ανωμαλία στην όραση, εφόσον έχεις δει χρώματα, δεν υπάρχει περίπτωση να καταλάβεις πώς βλέπει ο Παοκτσής. Αν δεν έχεις την αναπηρία.

Για τους τηλεθεατές που διαθέτουν ασπρόμαυρους δέκτες, η ομάς του ΠΑΟΚ αγωνίζεται με τις ασπρόμαυρες εμφανίσεις.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038