Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

Τόλφαν

Τόλφαν

Στην εποχή της...

Όλσεν

Όλσεν

O πρώτος...

Εμπόρευμα

Εμπόρευμα

Έχω τις πρώτες μου...

  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26
  • Τόλφαν

    Τόλφαν

    Wednesday, 27 June 2018 11:37
  • Όλσεν

    Όλσεν

    Sunday, 24 June 2018 18:17
  • Εμπόρευμα

    Εμπόρευμα

    Wednesday, 13 June 2018 10:35

idioikisi111Ο αγώνας Κυπέλλου με την Κέρκυρα, στις 7 Ιανουαρίου, θα έπρεπε να είναι το επίσημο τεστ των νέων μεταγραφικών αποκτημάτων.

Των δύο ακραίων χαφ, των δύο σέντερ μπακ, του αριστερού μπακ, του εξαριού, του οκταριού, του δεκαριού και του δεύτερου επιθετικού. Να τσεκάρει ο προπονητής οτιδήποτε τον ενδιαφέρει, να κάνει πειράματα, συστήματα, να δει βαθμό ετοιμότητας. Και από την Κυριακή, στο ματς με τον Πανιώνιο, να είχε όντως από δύο κανονικούς παίκτες σε κάθε θέση, όπως θα έπρεπε από την αρχή της σεζόν. Δε με ενδιαφέρει αν θα ήταν ακριβοί ή φτηνοί, δεν τους πληρώνω εγώ, αρκεί να ήταν κανονικοί ποδοσφαιριστές –ούτε βετεράνοι πρώην του Παναθηναϊκού, ούτε «πασπαρτού» να παίζουν σε όποια θέση υπάρχει θέμα, αλλά ποδοσφαιριστές που ξέρουν τη θέση τους και είναι έτοιμοι να αγωνιστούν αμέσως. Υπάρχουν χιλιάδες τέτοιοι στον κόσμο.

Περνούσαμε-δεν περνούσαμε στο Κύπελλο, ούτε από ελλείψεις θα χαμπαριάζαμε ούτε από ανάποδα πλάγια και οριακά οφσάιντ. Η ομάδα ήδη έχει παίξει καλά στην αρχή της περιόδου, άρα μπορεί να ξαναπαίξει, εφόσον το πρόβλημα είναι η κούραση, οι τραυματισμοί και η εσκεμμένη χαμηλή απόδοση κάποιων παικτών. Ενδεχομένως, θα ήμασταν ακόμα στο +2 και θα μας κυνηγούσαν με πέντε πόντους διαφορά από την παράλλη Κυριακή. Θα μας έμεναν 2-3 δύσκολα εκτός έδρας, με περιθώριο να κάνουμε γκέλα σε δυο από αυτά. Με σούπερ ομάδα, με συσπειρωμένο κόσμο που θα γέμιζε την Τούμπα, με διαφορά δύο κακών αποτελεσμάτων και με ψυχολογία δεν πιστεύω πως θα υπήρχε περιθώριο απώλειας, ακόμα και τα κοράκια δε θα μπορούσαν να μας φρενάρουν.

Θετικό για όλους: Ο Άγγελος σηκώνει την κούπα που ονειρευόταν τόσα χρόνια. Οι παίκτες γράφουν έναν απίστευτο τίτλο στο βιογραφικό τους. Ο κόσμος πανηγυρίζει Πρωτάθλημα μετά από μιάμιση γενιά. Οι υπόλοιποι χαίρονται επειδή επιτέλους υπάρχει ελπίδα, μπορεί να το σηκώσει και κάποιος άλλος. Οι γάβροι, εν καιρώ, καταλαβαίνουν πόσο θετική ήταν η συγκεκριμένη απώλεια, επειδή δίνει αξία στα προηγούμενα που πήρανε: «Ορίστε, δηλαδή ο ΠΑΟΚ πώς το πήρε αφού όλα ήταν στημένα». Όποιος βρίσκεται στη διοίκηση μένει στην ιστορία. Και ο Ιβάν Σαββίδης εξασφαλίζει την υστεροφημία του.

Φυσικά, δεν έγιναν όλα αυτά. Και δεν προλαβαίνουν να γίνουν. Είτε εσκεμμένα, είτε από ανικανότητα, το σύνολο του οργανισμού που ονομάζεται «Διοίκηση του ΠΑΟΚ», που εγώ το επικεντρώνω στον χρηματοδότη (Σαββίδη), τον τυπικό πρόεδρο (Αγγελίδη), τον ουσιαστικό πρόεδρο (Βρύζα) και την οικονομική διευθύντρια (Γκοντζάρεβα) απέτυχε. Μας πούλησε. Απέδειξε πως δεν μπορεί ή δεν θέλει να συναντηθεί με τα όνειρά μας. Δεν με ενδιαφέρει ποιος φταίει περισσότερο ή λιγότερο ή καθόλου –προσωπικά, με όσα πράγματα γνωρίζω και δε γνωρίζω, αυτή είναι η άποψη που έχω σχηματίσει και δεν υπάρχει χρονικό περιθώριο να μου την αλλάξει κανείς. Ούτε οι δήθεν «έρευνες» για τους λόγους που συνέβη ό,τι συνέβη, ούτε οι παπαρολογίες με τα φανταστικά ονόματα για τα τελευταία κλικ της μεταγραφικής περιόδου, ούτε οι στημένες αποπροσανατολιστικές αναλύσεις για να δοθούν δικαιολογίες στην αποτυχία.

Το μόνο που έγινε αυτόν το μήνα είναι οι εξευτελιστικές προσεγγίσεις στους νταβατζήδες άλλων καιρών, η εξώφθαλμα πούστικη προσπάθεια νέας αφαίμαξης του κόσμου με το «Διαρκείας Β’ Γύρου», το οποίο ισχύει για φανταστικούς αγώνες Κυπέλλου και υποτιθέμενα φιλικά που ήδη έγινε ένα χωρίς θεατές, η δημόσια απαξίωση από τον προπονητή δύο ποδοσφαιριστών σε συνέχεια της απαξίωσης άλλων δύο τον προηγούμενο μήνα εκ των οποίων ο ένας αγωνίζεται ακόμα ως βασικός, το συνεχές σφυροκόπημα από τα κοράκια σε Τρίπολη και Μυτιλήνη που δείχνει πως ακόμα δεν μας φοβάται κανείς, η εξωφρενική δημόσια στήριξη του επίσημου ΠΑΟΚ σε υποψήφιους ενός κόμματος που μας έχει δημιουργήσει τα μεγαλύτερα προβλήματα -έστω, δεν κατάφερε να τα λύσει. Και ένας στρατός από παπαγάλους που καλύπτει, νουθετεί, γλείφει, ψευδοαναλύει, δικαιολογεί το όποιο ξεροκόματο. Α, ναι, και ένας Λαός που ετοιμάζεται για το παιχνίδι της χρονιάς, να έχει να ανεβάζει βίντεο και φωτογραφίες μέχρι το επόμενο.

27 Ιανουαρίου. Τέλος χρόνου. Αν αποτύχανε εσκεμμένα, είναι προδότες. Αν αποτύχανε από ανικανότητα, πρέπει να φύγουν. Όπως και να ‘χει, εμάς δεν μπορούν να μας απολύσουν –εδώ θα είμαστε για πάντα, Σίσυφοι, μια ζωή ανηφόρα.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038